Νομίζω ότι τα σημερινά λεγόμενα της Ντόρας Μπακογιάννη στο πρωινό των Λυριτζή - Οικονόμου δεν μπορούν να αναλυθούν καλύτερα από τον παρακάτω διάλογο της εξαιρετικής σειράς The West Wing
- Josh: "You're leaving the party because of me?"
- Carrick: "I'm not leaving the party because of you - but you made it a whole lot easier."
"Το θέμα αυτό, δεν είναι ηθικοπλαστικό, να βρεις αλάθητους κρατικούς λειτουργούς. Το θέμα είναι να περιορίσεις τις δυνατότητες για το αθέλητο ή και το εσκεμμένο λάθος. Να έχεις την πολιτική βούληση να λειτουργείς με διαφάνεια, με λογοδοσία, με σεβασμό στο δημόσιο συμφέρον"
Αυτό το ποστ το παιδεύω από εχθές το βράδυ. Διάφοροι τίτλοι και περιεχόμενο πέρασαν από το μυαλό μου. Από το "να καείτε μουνάκια", που διάβασα ότι κάποιος φώναζε στους υπαλλήλους της τράπεζας την ώρα που αυτοί κρέμονταν από τα μπαλκόνια, μέχρι το πολιτικό ανακοινωθέν του Βγενόπουλου που κάνει ότι περνά από το χέρι του για να μας αποδείξει ότι πάνω από το κρεβάτι του πρέπει να έχει κρεμάσει πόστερ του Μπερλουσκόνι.
Η δεύτερη - και κυριότερη - αφορά την πράξη αυτή καθ' αυτή και την στάση που κράτησαν ορισμένοι απέναντι της. Το γεγονός είναι ένα, κάποιοι δολοφόνοι πήγαν έξω από την τράπεζα με σκοπό να κάψουν ανθρώπους. Τον ίδιο σκοπό είχαν πολλές φορές στο παρελθόν, όπως τότε που πήγαν να κάψουν τον συνεργάτη μας έξω από την Ιπποκράτους, μόνο που αυτή την φορά τον πέτυχαν.
Το αν ο ηθικός αυτουργός της πράξης αυτής είναι η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ ή οι εξωγήινοι είναι κάτι που δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε ποτέ γιατί ο καθένας το ερμηνεύει ανάλογα με τα δικά του υποκειμενικά κριτήρια.
Σε αυτό που οφείλουμε να συμφωνήσουμε, όμως, όλοι είναι ότι 4 ψυχές δολοφονήθηκαν εχθές και πρέπει να βρεθούν οι δολοφόνοι. Να συμφωνήσουμε ότι 4 άνθρωποι δολοφονήθηκαν και οφείλουμε να θρηνήσουμε για αυτούς συνολικά σαν κοινωνία. Γιατί όσοι θρηνούσαν μόνο για τον Αλέξη και εχθές κατέθεταν ιδεολογικά μανιφέστα μου απέδειξαν ότι τα τότε δάκρυα τους ήταν κροκοδείλια και αυτό δεν τους τιμά - δεν μας τιμά σαν κοινωνία - καθόλου...
Όταν ήρθαν οι διαπραγματευτές της Τρόικας στη χώρα περνούσαν από τα Υπουργεία και ρωτούσαν τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. Ήταν αδύνατο να δοθεί σωστή απάντηση. Αδύνατον να γνωρίζει το ελληνικό κράτος πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όπως καταλαβαίνετε, δεν βοηθάει σε μια διαπραγμάτευση, ούτε στην αξιοπιστία μας, όταν εμείς δεν μπορούμε να πούμε πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Το παραπάνω είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της έλλειψης οργάνωσης του Ελληνικού Δημοσίου, το ανέφερε εχθές ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του στον Σύνδεσμο Εταιρειών Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Όπου δεν υπάρχει οργάνωση είναι εύκολο να υπάρξει φαγοπότι. Τι πρότεινε να γίνει για να αλλάξει αυτό;
"Η Ενιαία Αρχή Πληρωμής θα μας επιτρέψει να καταγράψουμε καταρχήν τους δημόσιους υπάλληλους. Αλλά επειδή αυτό δεν είναι απλό, διότι ξέρετε πόσο τα Υπουργεία είναι φέουδα μεταξύ τους και μέσα στα Υπουργεία υπάρχουν άλλα, μικρότερα φέουδα, περιμένουμε μια ημερομηνία από το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Εσωτερικών, οπότε θα γίνει απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι θα ανεβάσουν τα στοιχεία τους στο Διαδίκτυο, βεβαίως με τη βοήθεια του διοικητικού Προϊσταμένου της κάθε Υπηρεσίας. Έτσι, θα υπάρχει ένα πρότυπο, το οποίο αυτή τη στιγμή εξειδικεύεται, ένα ηλεκτρονικό πλαίσιο. Και από κάποια ημερομηνία και μετά, μέσα στο 2010, όσοι δεν είναι στο Διαδίκτυο, όσοι δεν είναι στη βάση δεδομένων, απλά δεν θα πληρωθούν. Είναι ο βασικός τρόπος, για να έχουμε απογραφή επιτέλους, ποιοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι στη χώρα μας."
Στην ομιλία του ανακοινώθηκαν πολλά και διάφορα που βρίσκονται στην φάση της υλοποίησης και θα κάνουν - επιτέλους - bypass την ελληνική γραφειοκρατία φέρνοντας μας ένα βήμα πιο κοντά σε ένα διαφανές και σύγχρονο κράτος. Αξίζει να την δείτε ή να την διαβάσετε.
