Οπισθόφυλλο...
| Comments ]


Όταν, αρχές Αυγούστου του 2007, άνοιξα το "πρόχειρο τετράδιο" είχα ήδη στο ενεργητικό μου 2-3 προσπάθειες να συντηρήσω blog που, όμως, εγκατέλειψα. Οι φωτιές του καλοκαιριού, οι εκλογές του Αυγούστου και οι εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ μου έδωσαν την αφορμή αρχικά να θέλω να γράψω κάτι διαφορετικό κάθε μέρα και να το συζητήσω με όποιον το διάβαζε.

Ο ίδιος ο τίτλος του blog παρέπεμπε σε αυτό που ζητούσα. Ένα χώρο δηλαδή να γράφω τις όποιες σκέψεις, αντιρρήσεις, προτάσεις είχα χωρίς συγκεκριμένο ύφος και όχι πάντα με συγκεκριμένο θέμα. Το έκανα για καιρό και μου άρεσε σε βαθμό που χαριτολογώντας έλεγα ότι το "πρόχειρο τετράδιο" το νιώθω σαν δεύτερο σπίτι μου.

Μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια σταδιακά άρχισα, να προσέχω το κάθε ποστ να είναι μια μικρή ανάλυση, να μην είναι ούτε μικρό, ούτε μεγάλο σε έκταση, να συνοδεύεται από καλή φωτογραφία στις διαστάσεις που πρέπει και χίλια δυο άλλα πράγματα. Αυτό που έχασα, όμως, σταδιακά, είναι ο λόγος που το ξεκίνησα.

Αυτό που ξεκίνησε σαν "μεγάλο πάθος" κατέληξε να με περιορίζει. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το έχετε νιώσει αυτό το συναίσθημα ποτέ στο blog σας. Κάθε πρωί άνοιγα τον editor του blogger και άφηνα τα ποστ μισά. Το ίδιο μου το blog με είχε παρασύρει σε μια, χωρίς προηγούμενο, μορφή αυτολογοκρισίας.

Στην πορεία ήρθε το twitter, το facebook, το friendfeed και ένα σωρό άλλα να με απομακρύνουν ακόμα περισσότερο από το blogging. Επειδή, όμως, συνεχίζω να πιστεύω ότι ο φυσικός χώρος όλων μας πρέπει να είναι τα blog μας αποφάσισα να ξεκινήσω, ξανά, από την αρχή.

Το τετράδιο κλείνει οριστικά και μετακομίζω στο papachatzis.posterous.com. To posterous το επέλεξα σαν πλατφόρμα επειδή μου δίνει την δυνατότητα να μην ασχολούμαι με τίποτα άλλο πέρα από αυτό που θέλω να γράψω και να πω στέλνοντας απλά ένα mail και αφήνοντας το να φροντίσει τα υπόλοιπα.

Όποιος διαβάζει το blog από τον reader του μπορεί να προσθέσει το νέο feed.

Υ.Γ Το "τετράδιο" παραμένει ως έχει με τα post του, τις συζητήσεις, τους τσακωμούς και τις ιδέες που κρύβει στις σελίδες του.