Φανερή διπλωματία είναι μόνο οι δεξιώσεις
| Comments ]


Διαβάζω με προσοχή τις τελευταίες ώρες τις αντιδράσεις στο διαδίκτυο για το τι κάνει το Υπουργείο Εξωτερικών για την αποφυλάκιση των κρατουμένων Ελλήνων που βρισκόταν στο πλοίο για την Γάζα. Πολλοί μιλούν για εγκατάλειψη τους από την Ελληνική κυβέρνηση, άλλοι με εμπάθεια και άλλοι όχι.

Πριν από ένα χρόνο ο Έλληνας δημοσιογράφος Ιάσων Αθανασιάδης είχε συλληφθεί από την Ιρανική αστυνομία με την κατηγορία της κατασκοπίας. Η είδηση της σύλληψης του μου είχε έρθει αρκετές μέρες νωρίτερα, από τότε που την ανέβασα, μέσω ενός φίλου. Γνωρίζω ότι το θέμα το ήξερε και ο ΣΚΑΙ. Το Ελληνικό και το Βρετανικό (ο δημοσιογράφος έχει διπλή υπηκοότητα) Υπουργείο Εξωτερικών τότε είχε ζητήσει να μην αποκαλυφθεί το θέμα για μερικές μέρες γιατί θα ήταν σε βάρος των διπλωματικών κινήσεων που έκανε.

Μέχρι και την στιγμή της απελευθέρωσης του Αθανασιάδη τα Υπουργεία δεν είχαν βγάλει ούτε μισή ανακοίνωση για την πορεία των κινήσεων τους. Το αποτέλεσμα, τελικά, ήταν θετικό και ο Αθανασιάδης επέστρεψε σώος και αβλαβής. Ανάλογη ήταν και η ιστορία του δασκάλου Θανάση Λερούνη.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι τέτοιες καταστάσεις χρειάζονται λεπτούς χειρισμούς. Ένα τηλέφωνο λιγότερο, μια λέξη παραπάνω σε μια ανακοίνωση μπορούν να φέρουν αρνητικά αποτελέσματα Η επιτυχία δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις αλλά από το τελικό αποτέλεσμα.

Η δική μας υποχρέωση σαν πολίτες είναι να ζητάμε την απελευθέρωση των Ελλήνων πολιτών. Η υποχρέωση της Ελληνικής Κυβέρνησης είναι να τους απελευθερώσει Δυο ξεχωριστά πράγματα μεταξύ τους. Ο καθένας στον ρόλο του.

Η διπλωματία δεν οφείλει να μας ενημερώνει αλλά να είναι αποτελεσματική, δεν μπορούμε να την κατηγορούμε ότι κοιμάται μόνο και μόνο γιατί εμείς διψάμε για ενημέρωση...