Στις 24 Σεπτεμβρίου η Ντόρα Μπακογιάννη φιλοξενείται στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA, μαζί με τον Βαγγέλη Βενιζέλο και η συζήτηση, κάποια στιγμή, έρχεται στα προγράμματα stage...

Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ακούστε τα προγράμματα stage είναι συμβάσεις μαθητείας, για απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας. Είναι λογικό για έξι μήνες, για ένα χρόνο, άντε για ενάμιση χρόνο να τελείς υπό σχέση μαθητείας για να αποκτήσεις εμπειρία. Πολλές φορές για να πάρεις και το δίπλωμά σου από ένα ΤΕΙ για παράδειγμα, πρέπει να έχει προηγηθεί πρακτική εκπαίδευση. Εδώ όμως υπάρχουν εργαζόμενοι που υποκρύπτονται κάτω από συμβάσεις stage, οι οποίοι δουλεύουν στον ίδιο φορέα από το 2004, ή το 2005, μέχρι σήμερα.

ΝΤ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Αυτό είναι αδύνατον.

Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ:Επί πέντε ή έξι χρόνια.

ΝΤ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Αυτό είναι αδύνατον, κ. Βενιζέλο, και το ξέρετε.

Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Χθες εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή ομάδα εργαζομένων με σύμβαση stage και μάλιστα σε φορέα του ευρύτερου δημόσιου τομέα από το 2004.

ΝΤ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Μα είναι αδύνατον, κ. Βενιζέλο, γιατί πρέπει να κάνουν παύση, το ξέρετε αυτό νομικά, είστε καλύτερος νομικός, γιατί εγώ δεν είμαι.

Σήμερα κατά την περιοδεία της σε Κιλκίς και Πιερία, δήλωσε:

Η Νέα Δημοκρατία σήμερα πρέπει να κάνει αξιόπιστη αντιπολίτευση και δυναμική αντιπολίτευση και πρέπει να είναι γρήγορα έτοιμη γι’ αυτό. Πάρτε παράδειγμα τα παιδιά των STAGE. Είναι αδιανόητο σήμερα αυτό το οποίο συμβαίνει. Το είπε και επισήμως το κόμμα ότι θα βρίσκεται δίπλα σε αυτά τα παιδιά, αλλά είναι αδιανόητο ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας έρχεται μια κυβέρνηση η οποία δεν υπολογίζει τίποτα. Δεν υπολογίζει ότι 5 χρόνια κάποιοι άνθρωποι δούλευαν.

Η κ. Μπακογιάννη από την αρχή ήξερε το τρόπο με τον οποίο χειριζόταν τα stage η Νέα Δημοκρατία. Πολλά μπορώ να ανεχθώ αλλά όχι την κοροϊδία. Έλεος!

Από την ημέρα που ξεκίνησα να συνεργάζομαι με τον τομέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ, πότε δεν έκρυψα σε κανέναν που εργάζομαι ακόμα και στις τυπικές συζητήσεις με αγνώστους σε παρέες φίλων. Τελευταία έχω αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά να σταματήσω να το κάνω και να απαντώ γενικά. Αφορμή είναι το τελευταίο, από τα πολλά ανάλογα περιστατικά, που μου έτυχε εχθές.

stop corruption, originally uploaded by rajiprem72.

Ο περιπτεράς της γειτονιάς μου γνωρίζει που εργάζομαι. Εχθές πέτυχα στο περίπτερο - μετά από καιρό - τον γιο του. Πριν προλάβω να του πω τι θέλω με πήρε μονότερμα, "Παναγιώτη, έχω κάνει αίτηση για ΕΠ.ΟΠ., μπορούμε να κάνουμε κάτι; Να σου δώσω τα στοιχεία μου;". Του έκανα ένα αστειάκι για να αλλάξω την συζήτηση, πήρα τα τσιγάρα και έφυγα τρέχοντας. Τις τελευταίες εβδομάδες δεν είναι μόνος. Αρκετοί "φίλοι" αποφάσισαν να μάθουν τα νέα μου, έπειτα από πολλούς μήνες, και με πρόσχημα αυτό όλο και κάτι ζήτησαν. Για να σας προλάβω, οι περισσότεροι δεν είναι ΠΑΣΟΚ.

Έρχονται στιγμές που σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι να αλλάξει αυτή η νοοτροπία του Έλληνα που δεν αφορά μόνο το ρουσφέτι, αλλά και το λάδωμα, την κλοπή από την εφορία, την κουτοπονηριά να γλυτώσει μερικά ευρώ μη ζητώντας απόδειξη κ.τ.λ. Πρόσφατα μια φίλη μου μιλούσε για μια γειτόνισσα της που λάδωσε στην τροχαία για να της σβηστεί το πρόστιμο κατηγορώντας αυτόν που λαδώθηκε. Όταν την ρώτησα γιατί δεν κατηγορεί και την φίλη της που πήγε και λάδωσε τότε ξεκίνησε να μου λέει διάφορες δικαιολογίες και κατέληξε σύντομα να προσπαθεί να αλλάξει κουβέντα.

Στην χώρα τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει αν δεν καταλάβουμε ότι όλα τα προβλήματα χρειάζονται δύο υπεύθυνους για να δημιουργηθούν Από την μια είναι το κράτος και από την άλλη εμείς. Ο Παπανδρέου δεσμεύτηκε ότι θα δημιουργήσει τους μηχανισμούς εκείνους που θα μπορέσουν - όχι να εξαφανίσουν - αλλά να εντοπίζουν και να τιμωρούν την διαφθορά. Για να μπορέσουμε, όμως, να δούμε ουσιαστική διαφορά θα πρέπει να αλλάξουμε και εμείς τους κανόνες της καθημερινότητας μας. Όσο για εμένα, μάλλον θα αλλάξω περίπτερο, τουλάχιστον μέχρι να γίνουν οι προσλήψεις των ΕΠ.ΟΠ...

Μπορεί να αλλάξει ο κόσμος αν η θερμοκρασία της γης αυξηθεί ένα - μόλις - βαθμό; Αύξηση ενός, δυο η περισσότερων βαθμών δεν σημαίνει απλά ότι τα καλοκαίρια μας θα είναι πιο ζεστά. Κάποιοι φίλοι, κάνοντας πλάκα μου λένε ότι για αυτό έχουμε τα κλιματιστικά

Αύξηση της θερμοκρασίας της γης σημαίνει ότι θα εξαφανιστούν τα δάση, λίμνες, ποτάμια, ζώα και φυτά του πλανήτη, δεν θα υπάρχει τροφή και πόσιμο νερό σε πολλά σημεία του πλανήτη. Σημαίνει ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν και άλλοι τόσοι θα πεθάνουν. Υπερβολή; Ίσως, αλλά σοβαρά τώρα. Αξίζει να το ρισκάρουμε;

Γνωρίζοντας τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης για το Nobel Ειρήνης το επικοινωνιακό επιτελείο του Barack Obama έστειλε σήμερα το βράδυ ένα newletter υπόδειγμα διαχείρισης μιας επικοινωνιακής κρίσης.

"This morning, Michelle and I awoke to some surprising and humbling news. At 6 a.m., we received word that I'd been awarded the Nobel Peace Prize for 2009.

Obama, originally uploaded by ivansimachev.

To be honest, I do not feel that I deserve to be in the company of so many of the transformative figures who've been honored by this prize -- men and women who've inspired me and inspired the entire world through their courageous pursuit of peace.

But I also know that throughout history the Nobel Peace Prize has not just been used to honor specific achievement; it's also been used as a means to give momentum to a set of causes.

That is why I've said that I will accept this award as a call to action, a call for all nations and all peoples to confront the common challenges of the 21st century. These challenges won't all be met during my presidency, or even my lifetime. But I know these challenges can be met so long as it's recognized that they will not be met by one person or one nation alone.

This award -- and the call to action that comes with it -- does not belong simply to me or my administration; it belongs to all people around the world who have fought for justice and for peace. And most of all, it belongs to you, the men and women of America, who have dared to hope and have worked so hard to make our world a little better.

So today we humbly recommit to the important work that we've begun together. I'm grateful that you've stood with me thus far, and I'm honored to continue our vital work in the years to come."

Thank you,

President Barack Obama

Χωρίς υπερβολές μπορεί απο μόνο του να γίνει task σε σεμινάριο επικοινωνίας: "Try to act more effectively... if you can"

Από εχθές το βράδυ έχω διαβάσει πολλά για το νέο υπουργικό συμβούλιο. Διθυράμβους, ενστάσεις, γκρίνια. Προσωπικά θεωρώ τις επιλογές επιτυχημένες κυρίως γιατί είναι από τις λίγες φορές που βλέπω ένα κυβερνητικό σχήμα στημένο στην φιλοσοφία να υπηρετήσει τις βασικές αρχές διακυβέρνησης.

Διαχρονικά οι περισσότερες κυβερνήσεις της χώρας εκεί που απέτυχαν να αποδώσουν έργο, δεν ήταν στις κάθετες πολιτικές ενός υπουργείου αλλά συνολικά στην έλλειψη συντονισμού της κυβέρνησης και την αδυναμία να περάσουν οι βασικές αρχές διακυβέρνησης από υπουργείο σε υπουργείο.

Όταν στην συνάντηση με τους bloggers την προηγούμενη Παρασκευή, ο Παπανδρέου μιλούσε για την ανάγκη να μπορούν να περάσουν οι οριζόντιες πολιτικές της κυβέρνησης ανάμεσα στα κρίσιμα υπουργεία πολλοί ήταν αυτοί που απόρησαν καθώς είναι από τους όρους που σπάνια ακούει κανείς. Αυτές δεν είναι άλλες από την διαφάνεια, την πράσινη ανάπτυξη, την αξιοκρατία, τον εκσυχρονισμό των υπηρεσιών του κράτους.

Με το χθεσινό κυβερνητικό σχήμα ο Παπανδρέου επέλεξε σε όλα τα βασικά υπουργεία, που αποτελούν τους πυλώνες εφαρμογής των πολιτικών που θέλει να εφαρμόσει, να τοποθετήσει ανθρώπους που γνωρίζει καλά ότι και ξέρουν και μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους για να τις εφαρμόσουν. Πέρα, όμως, από αυτό και η συγχώνευση πολλών υπουργείων που για χρόνια οι πολλές συναρμοδιότητες τους έκαναν δυσλειτουργική την παραγωγή έργου, μπορεί να λύσει τα χέρια των νέων υπουργών για να "τρέξουν" πιο γρήγορα και πιο αποδοτικά τις αλλαγές που σχεδιάζονται.

Αυτά είναι οσα μπόρεσα να βγάλω σαν συμπεράσματα, απο τις πρώτες κινήσεις Παπανδρέου. Βέβαια, όλα τα παραπάνω θα φανούν και στην πράξη.

Το παρακάτω είναι απόσπασμα από μια ομιλία του Παπανδρέου, δύο χρόνια πριν. Δεν ξέρω γιατί αλλά ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που θυμήθηκα εχθές βράδυ.

"Το μοντέλο ανάπτυξης στην χώρα μας αιχμαλώτισε την Ελλάδα σε αδιέξοδα. Το δημόσιο, αιχμάλωτο στην γραφειοκρατία, το ρουσφέτι και την διαφθορά. Το Πανεπιστήμιο, αιχμάλωτο ενός κρατικού συγκεντρωτισμού και, ο φοιτητής, αιχμάλωτος του ενός και μοναδικού συγγράμματος

Ο ασθενής, αιχμάλωτος της υπερεξειδίκευσης και της έλλειψης πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην γειτονιά του. Τα Νοσοκομεία, αιχμάλωτα των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων των προμηθευτών.

Γιώργος Α. Παπανδρέου, originally uploaded by ΠΑΣΟΚ.

Ο τηλεθεατής, αιχμάλωτος του ανταγωνισμού των τηλεπαράθυρων. Ο νέος άνθρωπος, αιχμάλωτος της πελατειακής αντίληψης, του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας και της υπέρτατης ανάγκης να έχει, όπως λέει η ίδια η νέα γενιά, το «κονέ», για να προχωρήσει στη ζωή του.

Ο πεζός, αιχμάλωτος της έλλειψης πεζοδρομίων. Η Αθήνα, αιχμάλωτη των σκουπιδιών και, η περιφέρεια, αιχμάλωτη της Αθήνας. Ο μαθητής, αιχμάλωτος του καταναγκαστικού έργου της αποστήθισις για τις εξετάσεις. Οι Αθηναίοι, αιχμάλωτοι ενός περιβάλλοντος που υποβαθμίζεται, αιχμάλωτοι των ρύπων στα πνευμόνια τους, αλλά και ενός υδροφόρου ορίζοντα που, σιγά - σιγά, θα μας δηλητηριάζει

Τα μικρά παιδιά, αιχμάλωτα της έλλειψης πρασίνου, χώρων αναψυχής και παιχνιδιού. Οι κολυμβητές, αιχμάλωτοι των αυθαιρέτων στις παραλίες μας. Οι οδηγοί, αιχμάλωτοι της κίνησης, οι αγρότες, αιχμάλωτοι των μεσαζόντων, η μητέρα, ο γονιός, αιχμάλωτοι του ωραρίου των σχολείων.

Οι καλλιτέχνες, αιχμάλωτοι πολέμου, αυτού του πολέμου των πληροφοριών, που κατακλύζουν και βομβαρδίζουν την ζωή μας και πνίγουν την ποιότητα του πολιτισμού μας. Οι φτωχότεροι, αιχμάλωτοι της ακρίβειας, οι μετανάστες, αιχμάλωτοι μιας πολιτείας, που δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματά τους.

Το άτομο με αναπηρία, αιχμάλωτο μιας πολεοδομίας, που ποτέ δεν το υπολόγισε. Ο μηχανικός, αιχμάλωτος της τσιμεντοκρατίας. Την τελευταία δεκαετία, χτίσαμε 1.000.000 σπίτια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Και τι σπίτια!

Οι δημότες, αιχμάλωτοι των ιδιωτικών τους χώρων, ελλείψει δημοσίων χώρων πολιτισμού και συμμετοχής. Και οι πολιτικοί; Οι πολιτικοί, αιχμάλωτοι των μεγάλων ή και μικρότερων συμφερόντων της μιντιοκρατίας, της μετρησιοκρατίας και της μετριοκρατίας.

Και σε όλα αυτά, ο πολίτης, αιχμάλωτος της ανασφάλειας του. Μιας πεποίθησης ότι, τίποτε δεν αλλάζει. Ότι αυτή η κατάσταση αποτελεί και μοίρα του, μοίρα μας. Ότι αυτός είναι ο προορισμός μας, το πεπρωμένο μας.

Η μάχη που δίνω, και μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αυτές τις μέρες, δεν είναι απλώς μια μάχη προσώπων. Είναι μια μάχη ιδεών. Και είναι ώρα, να απελευθερωθούμε από την μοιρολατρία μας και το μοιρολόι που την συνοδεύει."

Από σήμερα οι πολίτες έδωσαν την εντολή στον Παπανδρέου να τους πείσει ότι πρέπει να σταματήσουμε τον μοιρολόι σαν λαός. Είναι πλέον στο χέρι του. Από εχθές το βράδυ έχω μόνιμα ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο και ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι που γνώρισα τα τελευταία 2 δύσκολα χρόνια έχουν το ίδιο ακριβώς χαμόγελο. Στέφανε, Γιώργο, Στέφανε, Πέτρο, Ανδρέα, Κατερίνα, Μιχάλη, Κώστα, Γιάννη, Στέλιο, Σωτήρη, Ντίνα... πάμε! :-)

Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου | Θεσσαλονίκη , originally uploaded by ΠΑΣΟΚ.

Είναι ουκ ολίγα αυτά που άκουσα τις τελευταίες μέρες για την εμμονή του ΠΑΣΟΚ, σε πράσινη προεκλογική εκστρατεία. Κάποιοι προσπάθησαν να το απαξιώσουν μιλώντας για φθηνά επικοινωνιακά κολπάκια, ενώ άλλοι αναφέρθηκαν στην ψαλίδα του χρόνου των κομμάτων για προβολή τους από τα μ.μ.ε. Για το δεύτερο μπορεί να έχουν δίκιο με ένα, όμως, μεγάλο αλλά... Αν προσπεράσουμε, την κατάργηση της αφισοκόλλησης και πάμε ένα βήμα παραπέρα θα δούμε ότι κάποια παραδείγματα που ακολουθούν - ή δεν ακολουθούν - τα κόμματα, συμβάλουν στην διαμόρφωση κοινωνικής παιδείας στην ίδια την τοπική κοινωνία.

Στις δυο τελευταίες ομιλίες του Γ. Παπανδρέου έζησα κάτι πολύ όμορφο. Τόσο στη Λάρισα, όσο και στην Θεσσαλονίκη νέοι άνθρωποι - και άλλοι όχι τόσο νέοι :-) - αποφάσισαν να αφιερώσουν μια ώρα απο τον χρόνο τους μετά το τέλος των ομιλιών για καθαρίσουν τον, γεμάτο χαρτιά και πλαστικές συσκευασίες, χώρο της ομιλίας. Κανείς δεν τους υποχρέωσε να το κάνουν, το έκαναν για τον εαυτό τους, την παρέα τους, την πόλη τους. Εάν θελήσουμε να δώσουμε τον ορισμό της συμμετοχής σε μια πιο ελεύθερη απόδοση δεν μπορώ να βρω καλύτερο παράδειγμα - τα τελευταία χρόνια - από αυτή την νοοτροπία. Μου θύμισε έντονα την διάθεση που είχαμε όλοι μας να γίνουμε λίγο καλύτεροι από ότι είμαστε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Μια διάθεση που την ξεχάσαμε στο πέρασμα των χρόνων αλλά - ευτυχώς - δεν την έχουμε χάσει εντελώς.

Υ.Γ Ο τίτλος είναι δανεικός απο τον Αστέρη...