Διάβασα σήμερα στην Καθημερινή την παρακάτω είδηση,

"Σε αχρηστία βρίσκονται τα τέσσερα κινητά επιχειρησιακά κέντρα που προμηθεύτηκε η Πυροσβεστική εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Παρότι διαθέτουν εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας που εξασφαλίζει τη δυνατότητα καλύτερου συντονισμού των δυνάμεων στον τόπο του συμβάντος, χρήση κινητού επιχειρησιακού κέντρου καταγράφεται σε μόλις... μία επιχείρηση κατάσβεσης πυρκαγιάς, στο εργοστάσιο πετροχημικών ΧΥΜΑ Α.Ε. στο Λαύριο τον Αύγουστο του 2006.

Οπως εξηγούν στην «Κ» αξιωματικοί της Πυροσβεστικής, τα εν λόγω οχήματα έχουν τη δυνατότητα να συνδέονται και να λαμβάνουν εικόνα από δορυφόρο, να προσδιορίζουν με ακρίβεια γεωγραφικά και άλλα δεδομένα και να προβλέπουν την εξέλιξη της φωτιάς. Για τη λειτουργία τους έχουν πραγματοποιηθεί εκπαιδευτικά σεμινάρια στο προσωπικό της Πυροσβεστικής και έχουν υπογραφεί συμβάσεις με ειδικό επιστημονικό προσωπικό. Παρ' όλα αυτά, η ενεργοποίησή τους δεν κρίθηκε σκόπιμη ούτε στην πυρκαγιά της Πάρνηθας, ούτε σε αυτές της Πελοποννήσου τον Αύγουστο του 2007, ούτε φυσικά στην πρόσφατη καταστροφή στην Ανατολική Αττική.

Το 2008 υπήρξαν εισηγήσεις να ενεργοποιηθούν στην επιχείρηση κατάσβεσης της μεγάλης δασικής πυρκαγιάς της Ρόδου δίχως ανταπόκριση. «Για να χρησιμοποιηθούν θα πρέπει η ηγεσία του Σώματος να πιστέψει στις δυνατότητές τους και να μην τα αντιμετωπίζει ως μια περιττή πολυτέλεια», λέει για το θέμα ο απόστρατος υποστράτηγος του Πυροσβεστικού Σώματος, κ. Νίκος Διαμαντής.

Με τον πανάκριβο πυροσβεστικό εξοπλισμό του εκτός λειτουργίας βρέθηκε την περασμένη Κυριακή το Εθνικό Πάρκο του Σχινιά αντιμέτωπο με τις φλόγες που πλησίαζαν απειλητικά. Ευτυχώς τελικά δεν έφθασαν. Η εγκατάλειψη του αυτόματου πυροσβεστικού συστήματος του Πάρκου, για το οποίο ξοδεύτηκαν 3.000.000 ευρώ, αποτελεί ένα ακόμα από τα παράδοξα της ελληνικής διοίκησης.

Το κεντρικά ελεγχόμενο σύστημα πυρόσβεσης τοποθετήθηκε παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων, το 2003, και δοκιμάστηκε με επιτυχία. Αποτελείται από 25 μεταλλικούς πύργους, πάνω στους οποίους υπάρχουν κανόνια εκτόξευσης νερού, με δυνατότητα περιστροφής. Το σύστημα μπορεί να τεθεί σε λειτουργία (συνολικά ή κατά τμήματα) από το κέντρο ελέγχου, που βρίσκεται εντός του παρακείμενου Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου."

Είναι εκνευριστικό σε αυτή την χώρα να μην γίνονται τα αυτονόητα. Ασκήσεις, συντήρηση, βοήθεια απο νέες τεχνολογίες...

Πώς γίνεται να υποτιμήσει κανείς και αυτή την φωτιά; Απο εχθές το πρωί οι κάτοικοι του Πόρτο Γερμενού καλούν, συνεχώς, σε βοήθεια. Ο κρατικός μηχανισμός τους αγνόησε, οι τηλεοπτικοί σταθμοί δεν έστειλαν κανένα απεσταλμένο - πλήν του Alpha - και το κακό έγινε. Το βουνό καίγεται και τώρα η φωτιά καίει και σπίτια. Η παρακάτω συζήτηση έχει ανοίξει στο Friendfeed απο εχθές το απόγευμα.

Συγκλονιστικός ο Κώστας Βαξεβάνης, αποφάσισε να γράψει την ώρα που η φωτιά πλησιάζει το σπίτι του.

Το σπίτι έχει γεμίσει καπνό και στάχτη. Ελπίζω να μην γεμίσει και φλόγες. Ο άνεμος είναι προς το παρόν ευνοικός. Μάλλον δεν θα κάψει εμένα, θα κάψει άλλους. Αλλά κανένας δεν ξέρει. Αν γυρίσει, πρέπει να φύγω απ το σπίτι. Τι να πάρω μαζί; Τα σκυλιά, μερικά αρχεία, δυό ρούχα. Τι άλλο; Δεν ξέρω τι παίρνεις σε τέτοιες περιπτώσεις; Τόσα χρόνια που καταγράφω τέτοιες περιπτώσεις γιατί δεν πρόσεξα τι παίρνουν μαζί τους; Τα σκυλιά ουρλιάζουν και με κοιτάνε με αγωνία. Τα παιδιά ευτυχώς λείπουν. Αν ο αέρας δεν γυρίσει θα γλυτώσω. Θα καούν άλλοι. Ποιός ξέρει όμως;

Διαβάστε την συνέχεια στο κουτί της πανδώρας...

Στην σημερινή του δήλωση για τις πυρκαγιές ο Κώστας Καραμανλής είπε, μεταξύ άλλων,

"Εκείνο που προέχει, η πρώτη προτεραιότητα, είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της περιουσίας των πολιτών"

ούτε μισή κουβέντα για το περιβάλλον, για τα δάση που κατακαίγονται και την τεράστια οικολογική καταστροφή που θα την πληρώσουν πολλές γενιές.

Σαν αντίβαρο διαβάστε τις δηλώσεις του Γιώργου Παπανδρέου. Αναφέρει κλείνοντας,

"Ευχόμαστε υγεία και προστασία για όλους όσοι βρίσκονται σε επικίνδυνες περιοχές. Είμαι σίγουρος ότι, οι υπηρεσίες κάνουν καθετί που μπορούν. Αυτοί οι άνθρωποι -που τους αξίζουν συγχαρητήρια - με αυτοθυσία προστατεύουν ζωές, προστατεύουν περιουσίες, αλλά βεβαίως και το περιβάλλον, αυτό το περιβάλλον που μας έχει απομείνει στην Αττική."

Καμιά φορά η διαφορά βρίσκεται και στις λεπτομέρειες. Μόνο που οι δηλώσεις του πρωθυπουργού χαράζουν και την στρατηγική που θα κινηθούν οι δυνάμεις της πυροσβεστικής...

Η εμμονή του Γιώργου Παπανδρέου για διαφάνεια στο κράτος και την πολιτική δεν είναι σημερινή, κρατά από το 1996. Πριν από λίγη ώρα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με άρθρο του στο pasok.gr κατέγραψε, για μια ακόμα φορά, τις προτάσεις του κόμματος για διαφάνεια.

Πριν από δύο περίπου χρόνια, παρουσίασα προτάσεις με στόχο την ανάκτηση του κύρους και της πολιτείας και της πολιτικής ζωής του τόπου.

Από τότε επαναλαμβάνω ότι αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση που μαστίζει την χώρα εξόδου το νοικοκύρεμα, το σχέδιο, η διαφάνεια και οι τήρηση κανόνων και αξιών μιας ευνομούμενης πολιτείας. Με άμεση αντιμετώπιση της διαφθοράς, της ατιμωρησίας και της αδιαφάνειας.

Αν δεν γίνει αυτό, όχι μόνο την οικονομία δεν θα βάλουμε σε τάξη, αλλά η ίδια η δημοκρατία μας, οι θεσμοί της πολιτείας θα απαξιώνονται συνεχώς στα μάτια του Έλληνα πολίτη.

Η κυβέρνηση έχει αρνηθεί - εδώ και καιρό - να συζητήσει στα σοβαρά τις προτάσεις αυτές. Ήρθε η ώρα να τα κάνει πράξη η επόμενη, το συντομότερο δυνατό. Γιατί η αλήθεια είναι οτι οι πολίτες είναι έτοιμοι να πάρουν τους πολιτικούς με τις πέτρες...

Το 1994 ζούσα ακόμα στην Ρόδο. Όταν θέλαμε να ταξιδέψουμε - και δεν βρίσκαμε θέση στα πλοία της Δ.Α.Ν.Ε - βγάζαμε εισιτήριο, με βαριά καρδιά, για το Μαρίνα ή το Ροδάνθη του Αγούδημου και πριν μπούμε μέσα κάναμε τον σταυρό μας.

Σήμερα, 15 χρόνια μετά τα δυο, αυτά, πλοία κρίνονται ακόμα ασφαλή για να μεταφέρουν κόσμο στο Αιγαίο έστω και αν κάθε καλοκαίρι μένουν μεσοπέλαγα. Το καλοκαίρι του 2006 η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να καταργήσει την 30ετία σαν ανώτερο όριο ηλικίας ενός πλοίου και εναρμονιζόμενη με το κοινοτικό δίκαιο εφάρμοσε την συνθήκη της Στοκχόλμης - ή τουλάχιστον ένα μέρος από αυτή. Με αυτό τον τρόπο οι ηλικίες των πλοίων ναι μεν απελευθερώθηκαν αλλά οι αυστηρότατες προϋποθέσεις λειτουργίας υπέργηρων πλοίων δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας - το 2006 - οι επισκευές σε ένα πλοίο, άνω των 30 ετών, για να μπορέσει να πληρεί τα κριτήρια κυμαίνονται από 300.000 - 800.000 δολάρια, ποσό που πολλές φορές αναγκάζει τους πλοιοκτήτες να αγοράσουν κάποιο άλλο σκαρί 15ετίας παρά να επισκευάσουν τα ήδη υπάρχοντα. Αυτά στις άλλες χώρες, γιατί στην Ελλάδα πλοία σαν τα "κουφάρια" του Αγούδημου, συνεχίζουν να κερδοφορούν ελεύθερα...

Υ.Γ Τα πλοία του Αγούδημου είναι όλα άνω των 35 ετών (Νταλιάνα, Μιλένα, Ροδάνθη, Μαρίνα) την ώρα που μαζί με 2-3, ακόμα, πλοιοκτήτες η εταιρία GA Ferries αποροφά το 48% των κρατικών επιδοτήσεων.

[Photo by Lefteris Zopidis]