Οι περισσότεροι τον γνωρίζετε ως τον συντάκτη που συντονίζει το live - blogging για τον Ιραν στην Huffington Post. Η πρόσφατη "άδεια" που του παραχώρησε ο Barack Obama για να του απευθύνει ερώτημα κατα την διάρκεια της συνέντευξης τύπου που έδωσε τον έβαλε στο στόχαστρο πολλών συναδέλφων του απο τα παραδοσιακά μέσα των Η.Π.Α.

Σήμερα απόγευμα στις 6 μ.μ ο Nico Pitney θα απαντήσει στις ερωτήσεις της Κικής, του Αστέρη και τις δικές μου σε μια ζωντανή... live blogging, συνέντευξη που θα μπορέσετε να παρακολουθήσετε αποκλειστικά στο "πρόχειρο τετράδιο". Τα θέματα που θα κινηθούμε θα αφορούν την κατάσταση στο Ιραν, το μέλλον των παραδοσιακών ΜΜΕ, τα social media και φυσικά την ανωνυμία στο διαδίκτυο.

Εάν θέλετε να προσθέσουμε μέσα στην κουβέντα και μια δική σας ερώτηση μπορείτε να την αφήσετε στα σχόλια αυτού του ποστ, απο το twitter με hashtag #askpitney, ή κάτω απο τα σχόλια στο Friendfeed. Θα ήταν χρήσιμο - οχι υποχρεωτικό - αν οι ερωτήσεις σας ήταν γραμμένες στα αγγλικά για να μην χάνουμε χρόνο με την μετάφραση.

Most known as the editor that coordinated the live - blogging for Iran in Huffington Post. The decision of President Obama to give him a special "permission " so he can ask a question during a press conference, made him a target for many colleagues from the U.S. mass media

Today afternoon (greece time zone) Nico Pitney will answer questions from Kiki, Asteris and me in a live ... live blogging interview, you can watch exclusively on "Proxeiro Tetradio." The issues would be the situation in Iran, the future of mass media, the social media and ofcourse the anonymity on internet.

If you want to add something into the conversation or your own question, you can leave comments here , from twitter with hashtag #askpitney, or under the comments in Friendfeed.

For the exact time of the interview, we'll inform you tomorrow morning.

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γιώργος Σανιδάς, φαίνεται ότι, αποφάσισε να εκτελέσει και τις τελευταίες προσταγές της κυβέρνησης. Με εγκύκλιο που απέστειλε στην Δίωξη Οικονομικών Εγκλημάτων Αρχαιοκαπηλίας και Ηθών, έβαλε κατά της ανωνυμίας των blogs. Από τα πολλά που είπε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εστιάζεται στην παρακάτω παράγραφο.

Το απόρρητο των επικοινωνιών δεν καλύπτει ούτε «την επικοινωνία μέσω του διαδικτύου (Internet)» ούτε "τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας (ονοματεπώνυμα και λοιπά στοιχεία συνδρομητών, αριθμοί τηλεφώνων, χρόνος και τόπος κλήσεως, διάρκεια συνδιάλεξης κ.λ.π.)". Παράλληλα υπογραμμίζει ότι ο πάροχος είναι υποχρεωμένος να παραδώσει στις δικαστικές αρχές τα στοιχεία του προσώπου στο οποίο αντιστοιχεί το "ύποπτο" ηλεκτρονικό ίχνος.

Για τα παραπάνω υπάρχει υποψία αντισυνταγματικότητας - δεύτερη φορά μετά τις κάμερες. Νομίζω ότι από αύριο θα μάθουμε περισσότερα για το θέμα.

Παρακολουθώντας τον τρόπο που ο Barack Obama δομεί τον δημόσιο διάλογο για την Υγεία, κατέληξα και στο YouTube. Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α, ζήτησε από τους πολίτες να του απευθύνουν ερωτήσεις που αφορούν το φιλόδοξο σχέδιο του για την ανοικοδόμηση του συστήματος υγείας της χώρας του.

Όσοι θέλουν να απευθύνουν ερώτηση μπορούν να το κάνουν και με μικρά βίντεο των 20-30 δευτερολέπτων, που τα τοποθετούν σαν video response στο αρχικό μήνυμα του Obama. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι μέσα στα, περίπου, 140 video που υπάρχουν την στιγμή που γράφω, αυτό, το κείμενο μπορεί να δει κανείς, ένα video με τον Χίτλερ να χαιρετά ναζιστικά την παρέλαση των Ες-Ες - με μουσικό χαλί κομμάτι του Rick Astley - και ένα ακόμα, ενός πιτσιρικάς που επί 1,5 λεπτό κάνει κωλοδάχτυλο στην κάμερα και τα "χώνει" στο σύστημα με speech bubbles.

Εαν στην Ελλάδα, οι υπεύθηνοι των πολιτικών και των κομμάτων επέτρεπαν επάνω σε ένα video να γίνουν τέτοια responces θα τους είχαν κυνηγήσει, αντίπαλοι και φίλοι. Τελικά, είμαστε εμείς πίσω σε σχέση με την πολιτική επικοινωνία στις Η.Π.Α ή οι συνεργάτες του Προέδρου Obama, έχουν διαπράξει μια τεράστια γκάφα;

Είναι, ίσως, το καλύτερο ποστ που διάβασα για το νέο φορολογικό πακέτο της κυβέρνησης. Από το blog του swell.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε το μεσημέρι ο Παπαθανασίου, επιβεβαιώνουν αυτό που είχε πει στις συνεντεύξεις του προεκλογικά ο Καραμανλής. Ότι δηλαδή κύριο μέλημα της κυβέρνησης ήταν η ανάπτυξη της οικονομίας και όχι η επιβολή νέων φόρων. Ο Παπαθανασίου ήρθε σήμερα να ισχυροποιήσει με τις δηλώσεις του την εικόνα του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα.

Επιβάλλονται φόροι στα κινητά τηλέφωνα (με συμβόλαιο και καρτοκινητά). Επιβάλλονται φόροι στα αυτοκίνητα άνω των 1929 κ.ε. Ο κόσμος (με το μυαλό που έχει) έτρεξε να αγοράσει αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, όταν μειώθηκε ο φόρος ταξινόμησης. Και όσο πιο μεγάλο ήταν το αυτοκίνητο, τόσο μεγαλύτερο ήταν και το όφελος για τον αγοραστή. Και έρχεται η κυβέρνηση σήμερα και του λέει: "Την πάτησες μαλάκα!"

Επιβάλλονται νέοι φόροι στα σκάφη αναψυχής. Επιβάλλονται και τέλη κυκλοφορίας στα σκάφη. Αυτό είπε ο Παπαθανασίου. Μετά τα τρεισήμισι χρόνια, ήρθαν τα τέλη κυκλοφορίας των σκαφών. Μ΄αυτή την κυβέρνηση θα ξεχάσουμε και τα ελληνικά που ξέρουμε.

Όταν επιβάλλονται φόροι, μειώνεται μαθηματικά το εισόδημα και η αγοραστική δύναμη. Έτσι πέφτουν και οι πωλήσεις των προϊόντων, κυρίως αυτών που απευθύνονται στο μέσο άνθρωπο. Με άλλα λόγια, η οικονομία οδηγείται μαθηματικά σε ύφεση. Που είναι το αντίθετο της ανάπτυξης. Οι φωστήρες της κυβέρνησης αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν. Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί δεν δίνουν στον Καραμανλή το Νόμπελ οικονομίας.

Τον Φεβρουάριο που μας πέρασε το ταμείο εργαζομένων της Γενικής Τράπεζας κήρυξε πτώχευση. Τόσο η κακοδιαχείριση, όσο και τα τεράστια ποσά που χάθηκαν από την επένδυση σε δομημένα ομόλογα, έφερε το ταμείο στο χείλος του γκρεμού με αποτέλεσμα να αδυνατεί εδώ και 5 μήνες να πληρώσει τις επικουρικές συντάξεις των συνταξιούχων της τράπεζας.

Όλο αυτό το διάστημα, και ενώ 1300 συνταξιούχοι, μένουν απλήρωτοι, η κυβέρνηση και η διοίκηση της Τράπεζας έχουν επιδοθεί σε ένα ιδιότυπο πινγκ - πονγκ πετώντας το μπαλάκι των ευθυνών η μια στην άλλη.

Οι συνταξιούχοι της Γενικής Τράπεζας έχουν, μέσα σε αυτούς τους μήνες, κάνει πολλές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, έχουν εκδώσει άπειρα δελτία τύπου την ώρα που αργά και σταθερά οδηγούνται στην ανέχεια. Ο μόνος σταθμός που κάλυψε τις συγκεντρώσεις με δημοσιογράφο ήταν ο 90,2. Από εκεί και πέρα έχουν υπάρξει μόνο 2-3 τηλεοπτικά ρεπορτάζ και ελάχιστα άρθρα εφημερίδων.

Καλή η συμπαράσταση στους απολυμένους δημοσιογράφους - επιβάλλεται να γίνετε. Που ήταν όμως όλοι αυτοί όταν κάποιοι άλλοι διεκδικούν τα δικαιώματα τους; Προφανώς ακούγοντας πιστά τις εντολές των αρχισυντακτών τους δεν έκαναν τον κόπο - ούτε μέσα από το διαδίκτυο - να αναδείξουν το πρόβλημα του ταμείου της Γενικής.

Συγχωρέστε τον οξύ μου τόνο αλλά όταν μιλώ με τους, συνταξιούχους του ταμείου, γονείς μου ματώνει η καρδιά μου. Μετά από 40 χρόνια εργασίας είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγο θα ζουν με δανεικά από τα παιδιά τους. Έλεος!

Υ.Γ Αν κανείς ψάχνει τον λόγο για την κρίση στον τύπο ας ρίξει μια ματιά στα παραπάνω. Γιατί, συμφωνώ ότι για πολλά φταίνε τα κακά αφεντικά. Μήπως, όμως, και οι ρεπόρτερ ξέχασαν εδώ και χρόνια τι σημαίνει ρεπορτάζ και πραγματική δημοσιογραφία;

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε, ήταν για μένα μια αποκάλυψη. Άφησα στο γραφείο την ιδιότητα του δημοσιογράφου και σαν πολίτης παρακολούθησα τα δελτία ειδήσεων των μεγαλύτερων τηλεοπτικών σταθμών και να δω πως παρουσιάστηκαν τα γεγονότα στο Ιράν. Η εικόνα απογοητευτική. Επειδή θέλω να κρατήσω την αντικειμενική μου ματιά, αποφάσισα να μην πω πολλά λόγια, αλλά να "ανεβάσω" στο youtube, τα ρεπορτάζ των δελτίων και να κρίνετε μόνοι σας.

Το Σάββατο 20 Ιουνίου, ημέρα που η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθούσε έντρομη το τι εξελισσόταν στους δρόμους της Τεχεράνης, τα ελληνικά ΜΜΕ, στην πλειοψηφία τους σιώπησαν. Συγκεκριμένα :

Δελτία Αnt1- Alpha - Star - Alter : Ούτε μία αναφορά στις διαδηλώσεις. Τα δελτία μονοπώλησαν τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, η τρομοκρατία στην Ελλάδα και οι δηλώσεις του Γιάννη Μανώλη. Από το εξωτερικό δελτίο την προσοχή τους μονοπώλησε το πόσες ερωμένες είχε ο Μπερλουσκόνι και πόσο κοστίζει το νέο σπίτι της οικογένειας Μπέκαμ.

Δελτίο Νετ : Το δελτίο της κρατικής τηλεόρασης, έπαιξε στις 22:14 (το δελτίο καθυστέρησε λόγω των εγκαινίων του μουσείου της Ακρόπολης) ένα βίντεο διάρκειας 2':18'' που παρουσίαζε τα πρώτα νέα από τις διαδηλώσεις και τις ανεπιβεβαίωτες - μέχρι εκείνη την στιγμή- πληροφορίες για τα θύματα.

Δελτίο Mega: Και το δελτίο του Μεγάλου Καναλιού, έδειξε θέμα για το Ιράν στις 20:45, διάρκειας 2':29'' (προηγήθηκαν τα εγκαίνια του Μουσείου, η τρομοκρατία στην Ελλάδα και κάποια νέα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης

Δελτίο Σκάι: Το δελτίο του Σκάι, επέλεξε να παίξει τις οδομαχίες στην πρωτεύουσα του Ιράν σαν δεύτερο θέμα, μετά τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης στις 21:08, διάρκειας 1':56''

Την Κυριακή 21 Ιουνίου, τα πράγματα βελτιώθηκαν, αφού σχεδόν όλα τα κανάλια, προέβαλαν ρεπορτάζ για το Ιράν. Συγκεκριμένα :

Δελτίο Νετ: Μετά το Μουσείο της Ακρόπολης ασχολήθηκε εκτενώς με το Ιράν, παρουσιάζοντας τα τελευταία νέα από την Τεχεράνη με βίντεο αλλά και με σύνδεση με την αίθουσα σύνταξης, διάρκειας 8 λεπτών

Δελτίο Mega: Mε ζωντανές συνδέσεις, ανταποκρίσεις και βίντεο, αφιέρωσε 7 λεπτά.

Δελτίο Σκαί: Έπαιξε σαν δεύτερο θέμα το Ιράν, με τις εικόνες της δολοφονημένης διαδηλώτριας να συγκλονίζουν, σε βίντεο διάρκειας 2 λεπτών

Δελτίο Alter: Με βίντεο διάρκειας 2':10'' και με μεγάλο τίτλο "Σκηνικό χάους στο Ιράν" ασχολήθηκε με το θέμα, μετά το μουσείο, την Γρίπη, τον Μανώλη και τα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας

Δελτίο Alpha: Aφιέρωσε 1 λεπτό στις εξελίξεις, μετά τα εγκαίνια του μουσείου, το αστυνομικό δελτίο της ημέρας, την ακρίβεια στις καφετέριες και προτάσεις για φθηνές διακοπές.

Δελτίο Ant1: Το κανάλι του Αμαρουσίου, στις 20:28 (μετά από ρεπορτάζ για το μουσείο, την τρομοκρατία, την πολιτική επικαιρότητα και το θέμα του μη καπνίζειν μετά την 1η Ιουλίου) έπαιξε και ένα θέμα για το Ιράν, διάρκειας 1':58''

Δελτίο Star: Όχι, δεν έπαιξε θέμα για το Ιράν, αλλά έχω να σας ενημερώσω ότι ο Γαλάτης έβγαλε νέο τραγούδι, είδα την μόδα των στρινγκ στις παραλίες (μαύρο και χρυσό μέσα στην μόδα). Α, και η Πετρούλα ήταν σε άδεια και δεν τελείωσε.

Συνολικά, όλα τα κανάλια, αφιέρωσαν γύρω στα 40 λεπτά στο θέμα του Ιράν. Μπορώ να σιωπήσω τώρα;

Υ.Γ. Το θέμα ήταν έτοιμο από την Δευτέρα, αλλά λόγω της απεργίας της ΕΣΗΕΑ και σε συμπαράσταση στους απολυμένους, αποφάσισα να ανέβει σήμερα. Γιατί, η ενημέρωση για να βελτιωθεί, θέλει εργάτες!

Πριν από λίγες μέρες και κάτω από αδιευκρίνιστες, μέχρι στιγμής, συνθήκες η Ιρανική αστυνομία συνέλαβε τον Έλληνα δημοσιογράφο Ιάσων Αθανασιάδη, στην Τεχεράνη.
Ο Ιάσων Αθανασιάδης είναι 30 ετών, ελληνοβρετανικής καταγωγής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας του είναι ερευνητής στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών και η μητέρα του καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οταν ήταν 15 μετακόμισαν στη Μεγάλη Βρετανία. Ο Ιάσων Αθανασιάδης ολοκλήρωσε εκεί το λύκειο και σπούδασε Αραβικές και Σύγχρονες Μεσανατολικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου έφυγε για την Αίγυπτο όπου εργάστηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Υπηρεσίας του BBC και της εβδομαδιαίας «Αλ Αχράμ» του Καΐρου.

Το 2003, χρονιά της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιρακ, δούλεψε στο Al-Jazeera στην Ντόχα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων καιι ένα χρόνο μετά επέστρεψε στην Αθήνα, στο πλαίσιο της κάλυψης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 από το BBC World. To 2005 γίνεται δεκτός από το τμήμα Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Τεχεράνη. Πέρα απο τα παραπάνω εχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους Times, την Guardian, τους Washington Times, τον ΣΚΑΪ και την Ελευθεροτυπία. Επίσης έχει κάνει αρκετές εκθέσεις φωτογραφίας από την Τεχεράνη μέχρι το Λος Αντζελες και την Βοστώνη.

Η διπλή υπηκοότητα του δημοσιογράφου έχει περιπλέξει το θέμα. Στην Τεχεράνη, αυτή την στιγμή, οι Άγγλοι υπήκοοι περνούν δύσκολες ώρες κυρίως λόγο του μένους της Ιρανικής κυβέρνησης για τις ανταποκρίσεις του BBC. Περισσότερα θα ξέρουμε όταν ξεκαθαρίσουν οι συνθήκες που επικρατούν.

Δείτε και ακούστε την φωνή του Ιάσωνα Αθανασιάδη όπου με φόντο τις φωτογραφίες του μιλά για την περιοχή του Ιράν.

Τον Adel, τον γνώρισα λίγες μέρες πριν, στο Twitter. Ψάχνοντας πληροφορίες για την κατάσταση στο Ιράν, έπεσα πάνω στον λογαριασμό του. Τον ακολούθησα, με ακολούθησε και μετά από πολλές συζητήσεις, είπε το "ναι" για την συνέντευξη.

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο, για να πειστεί ότι δεν είμαι πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών, και με παρακάλεσε να μην ακουστεί η φωνή του, γιατί φοβόταν για την οικογένεια του. "Οι γονείς μου, ανησυχούν για μένα. Η μητέρα μου, χθες, μου έκλεισε τον υπολογιστή με το ζόρι. Φοβάται, ότι θα με συλλάβουν. Την καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ να σιωπήσω."
Στον Ιράν της επανάστασης, οι αντιθέσεις είναι μεγάλες. Τα 2/3 του πληθυσμού είναι κάτω από 30 ετών. Θέλουν αλλαγές, θέλουν μεταρρυθμίσεις και πάνω απ' όλα θέλουν το δικαίωμα στο όνειρο. Γι' αυτό βρίσκουν καταφύγιο στις φωτεινές λεωφόρους του διαδικτύου.

Είσαι μόλις 20 χρονών και αλλά έχεις καταφέρει να πρωταγωνιστείς στο Twitter, και να μεταφέρεις σε όλο τον κόσμο, το τι γίνεται στην πατρίδα σου. Πως νιώθεις γι' αυτό;

Πρώτα απ' όλα θέλω να σ' ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια. Θέλω να πιστεύω ότι είναι υποχρέωση μου, εκτός από το να βγαίνω στους δρόμους και να διαδηλώνω, να ενημερώνω τον κόσμο για το τι συμβαίνει στο Ιράν. Τα ΜΜΕ του Ιράν, προσποιούνται ότι δεν συμβαίνει τίποτα και ότι όλα είναι καλά. Έτσι χρησιμοποιούμε τα social media για να δείξουμε την αλήθεια. Δεν αντέχω την κοροϊδία

Πως ήταν τα πράγματα σήμερα στο Ιράν; Έχουν ηρεμήσει ή συνεχίζονται οι μεγάλες διαδηλώσεις;

Οι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους της Τεχεράνης στις 4 μμ (τοπική ώρα), φορώντας μαύρα ρούχα και κρατώντας κεριά, στην μνήμη των 6 που σκοτώθηκαν από την αστυνομία την Δευτέρα. Στην αρχή ήταν κάποιες δεκάδες χιλιάδες που διαδήλωναν, ειρηνικά και σιωπηλά, αλλά όσο περνούσε η ώρα, η ροή του κόσμου αυξήθηκε . Οι διαδηλωτές δεν χρησιμοποιούν βία, όπως και χθες, έτσι και σήμερα έδωσαν λουλούδια στην αστυνομία, γιατί ο Mousavi είπε να μην φωνάζουν συνθήματα, απλά να κρατάνε πανό, ώστε να μην προκαλούν την βία.

Υπάρχει φόβος στους δρόμους της Τεχεράνης; Τι φοβάστε περισσότερο;

Η πρώτη μέρα ήταν δύσκολη. Ο φόβος του αγνώστου. Όσο περνάνε οι μέρες τόσο πιο γενναίοι γινόμαστε να διαδηλώνουμε. Έχουμε συνηθίσει την βία της αστυνομίας. Μπορούσες να δεις, νέα κορίτσια και μεγάλες γυναίκες, να είναι στους δρόμους και να προστατεύουν τους εαυτούς τους από την αστυνομία, και μερικές από αυτές πολύ σοβαρά χτυπημένες. Δεν φοβόμαστε την αστυνομία. Δεν μπορούν να μας κάνουν να μην σκεφτόμαστε, να μην θέλουμε Και το καλύτερο γι' αυτούς είναι να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τόση βία, γιατί εξαγριώνουν περισσότερο τον κόσμο. Δεν διαδηλώνουμε μόνο για το αποτέλεσμα των εκλογών. Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι.

Πιστεύεις ότι ο Δυτικός κόσμος έχει βοηθήσει το Ιράν; Τι μήνυμα θα ήθελες να μεταφέρεις σε όλους εμάς, που σας παρακολουθούμε από μακριά;

Βλέπω πολλούς ανθρώπους να με ακολουθούν στο twitter και να δίνουν σε εμένα και σε όλους τους Ιρανούς, πολύ κουράγιο. Το εκτιμώ αφάνταστα. Πολλοί από αυτούς, μας βοήθησαν με νέες τοποθεσίες, ώστε να προστατευτούν οι Ιρανοί Twitters από την Μυστική Υπηρεσία του Ιράν. Άλλαξαν το χρώμα των avatar τους σε πράσινο για να δείξουν την συμπαράσταση τους στους διαδηλωτές. Είδα ότι το Thepiratebay.com άλλαξε το logo του σε πράσινο χρώμα και άλλαξαν επίσης και την λέξη thepiratebay σε persianbay. Αλλά και πάλι είναι θέμα των ανθρώπων, όχι των κυβερνήσεων. Γιατί εύκολα η συμπαράσταση σε έναν λαό, μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί σαν επέμβαση στα εσωτερικά του.

Φοβάσαι για σένα;

Φοβάμαι πια. Χθες η μυστική αστυνομία, μπήκε στο σπίτι του φίλου μου και τον συνέλαβε για την συμμετοχή του στην πορεία της Τρίτης. Αλλά θα συνεχίσω να αγωνίζομαι! Θέλω να ξαναγίνουν εκλογές. Θέλω να αλλάξει κάτι στο Ιράν

Ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον;

Αν με ρώταγες μερικούς μήνες πριν, θα σου έλεγα, "να τελειώσω σε ένα χρόνο, το πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και μετά να πάω στις ΗΠΑ και να συνεχίσω τις σπουδές μου". Αλλά όταν είδα την κλοπή των ψήφων μας, την εξαπάτηση, είπα στον εαυτό μου " Θα κάνω τα πάντα, για να δω ένα ελεύθερο και δημοκρατικό Ιράν, πριν φύγω". Έτσι πια, ονειρεύομαι ένα καλύτερο μέλλον για το Ιράν.

Ποια πιστεύεις ότι θα είναι η συνέχεια; Που θα οδηγήσει όλη αυτή η ένταση;

Έχει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα. Τα πανεπιστήμια έχουν κλείσει και η εξεταστική έχει αναβληθεί. Αν η κυβέρνηση δεν ακούσει τους ανθρώπους, θα προκληθεί μια άσχημη κατάσταση. Και αν δεν γίνει κάτι άμεσα, στα επόμενα χρόνια προβλέπω ίσως και μια νέα επανάσταση

Τέλος, ποιο είναι το μήνυμά σου για όλους όσους σε διαβάζουν;

Το μήνυμά μου, είναι "Ποτέ μην το βάζετε κάτω, ποτέ!". Εμείς δεν θα το βάλουμε κάτω, θα μείνουμε ενωμένοι, θα συνεχίσουμε τις σιωπηλές μας πορείες, μέχρι να πάρουμε πίσω τις ψήφους μας, μέχρι να γίνει πρόεδρος ο Mousavi , ακόμα και αν η κυβέρνηση δεν μας ακούει. Φίλοι μας απ' όλο τον κόσμο θέλουμε την βοήθεια σας. Σκότωσαν αθώους φίλους μας, αλλά εμείς δεν το βάζουμε κάτω. Θέλουμε έναν δρόμο για την ελευθερία. Εμείς, οι άνθρωποι του Ιράν, δεν υποστηρίζουμε τρομοκρατικές οργανώσεις, θέλουμε μόνο φίλους! Θέλουμε εσάς στο πλευρό μας!

Υ. Γ Ο Adel μας παρακάλεσε, να μην δημοσιεύσουμε το όνομα του και τον λογαριασμό του στο twitter, γιατί φοβάται.

[Photo by Frosted_July]

Ο Jadi, Ιρανός ακτιβιστής και blogger μεταδίδει απο τις πρώτες ώρες απο την Τεχεράνη όλα οσα συμβαίνουν στους δρόμους της πόλης του μέσα απο το blog του αλλά και το twitter account του. Μιλήσαμε μαζί του και μας είπε πολλά και ενδιαφέροντα. Απορίες που, νομίζω υπήρχαν απο τις πρώτες ώρες της εξέγερσης για τις οποίες δεν είχε κανένα πρόβλημα να καταθέσει την γνώμη του, αλλά και γενικά στοιχεία που, προσωπικά αγνοούσα.
Χθες, είδαμε εκατομμύρια ανθρώπους να διαδηλώνουν, στο Ιράν. Επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν. Υπάρχουν, επίσης πληροφορίες για 100 φοιτητές που αγνοούνται μετά την εισβολή αστυνομικών στους κοιτώνες του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης. Ποια είναι τα τελευταία νέα;


Δεν έχουμε κάποια επίσημα στοιχεία, εκτός από την ενημέρωση που υπάρχει για τους 7 νεκρούς από την χθεσινή πορεία. Τα SMS δεν λειτουργούν, οι δρόμοι είναι κλειστοί και τα κινητά τηλέφωνα δεν λειτουργούν σε συγκεκριμένα "ευαίσθητα" σημεία της πόλης ώστε να μην μπορούμε να έχουμε πληροφόρηση για το τι γίνεται.

Είχατε εκλογές και ο Ahmadinejad κέρδισε. Ακούμε κάποιες φωνές να υποστηρίζουν ότι όλα αυτά γίνονται επειδή οι ΗΠΑ δεν τον θέλουν για πρόεδρο του Ιραν. Υπάρχει ακόμη και η φήμη ότι ο Mousavi, πήρε χρηματική βοήθεια από τις ΗΠΑ για την καμπάνια του. Ποια είναι η γνώμη σου;

Είχαμε 29 εκλογικές διαδικασίες, τα τελευταία 30 χρόνια. Πριν από 12 χρόνια ο Khatami κέρδισε σαν ρεφορμιστής και οι σκληροπυρηνικοί το δέχτηκαν. Πριν από 4 χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πήγαν να ψηφίσουν και ο Ahmadinejad εκλέχτηκε με 12 εκατομμύρια ψήφους και κάνεις δεν διαφώνησε. Στο Ιράν, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συμμετέχουν στην ψηφοφορία. Αυτή την φορά μιλήσαμε με πολλούς ανθρώπους και τους ζητήσαμε να ψηφίσουν έναν μεταρρυθμιστή και αυτοί το δέχτηκαν και το έκαναν. Ήμασταν στις ουρές σε διαφορετικές περιοχές του Ιράν και είδαμε αυτό το "Ναι".

Περίπου το 80% των εκλογέων ψήφισε. Και είδαμε ότι ψήφισε τον Mousavi. Εγώ, προσωπικά ψήφισα τον Karroubi - το περιγράφω και στο blog μου - αλλά ήξερα ότι ο Karroubi δεν μπορούσε να νικήσει και έτσι πίστευα ότι νικητής έπρεπε να είναι ο Mousavi. Είδαμε πολλές παρατυπίες κατά την διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας και αμέσως μόλις τελείωσε, ακούσαμε από τα επίσημα νέα ότι ο Ahmadinejad ήταν ο νικητής! Αυτό ήταν ψέμα και οι άνθρωποι δεν το δέχτηκαν. Αυτές οι διαδηλώσεις δεν γίνονται γιατί "Ο Mousavi δεν κέρδισε" αλλά γιατί ήταν απάτη.

Έχουμε το παράδειγμα του Ιράκ (η πτώση του Σαντάμ Χουσείν και η νέα πολιτική κατάσταση). Τι πιστεύεις γι' αυτό; Ποια είναι η γνώμη σου για την νέα πολιτική δομή στο Ιράκ;

Δεν υποστηρίζουμε την Αμερικανική εισβολή, γι' αυτό τον λόγο ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να ψηφίσουν και εμείς ψηφίσαμε έναν μεταρρυθμιστή που δεν είναι ίσως και ο ιδανικός. Θέλουμε δημοκρατία αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν μπορούμε να την εισάγουμε μέσω του αμερικανικού στρατού. Πρέπει να την χτίσουμε εδώ με τα ίδια μας τα χέρια.

Το Ιράν είναι η 3η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο των bloggers. Ξέρουμε ότι γράφετε κάτω από δύσκολες συνθήκες. Πριν από δύο μήνες, ένας Ιρανός blogger πέθανε στην φυλακή. Γιατί πιστεύεις η Ιρανική κυβέρνηση "πολεμάει" το internet και τα blogs; Εσύ γιατί blogαρεις;

Ο Ahmadinejad θέλει να δείξει ότι όλοι οι Ιρανοί είναι μαζί του. Τα παραδοσιακά media θέλουν να δείχνουν το Ιράν σαν έναν ενωμένο εχθρό εναντίον της Δύσης. Αλλά το blogging μας επιτρέπει να φωνάξουμε ότι " το Ιράν δεν είναι ο Ahmadinejad". Πριν από 4 χρόνια δεχτήκαμε τον Ahmadinejad αλλά δεν ψηφίσαμε. Το δεχτήκαμε σαν πρόεδρο του Ιράν, αλλά όχι σαν εκπρόσωπο μας. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να δείξουμε στον κόσμο ότι είμαστε φυσιολογικά ανθρώπινα όντα, σαν όλους εσάς.

Πάμε στις δουλειές μας, ζούμε σε ίδια σπίτια με τα δικά σας, υποφέρουμε από αυτά που υποφέρεται και εσείς και όλα αυτά αντικατοπτρίζονται στα blogs μας, γιατί αυτά είναι τα δικά μας Media. Η επίσημη κρατική τηλεόραση μας , μας δείχνει χαρούμενους όταν ένας βομβιστής αυτοκτονίας σκοτώνει αθώους ανθρώπους. Πρέπει να έχουμε media που να λένε " Κανείς δεν πρέπει να σκοτώνει χωρίς λόγο". O Ahmadinejad λέει ότι "δεν υπάρχουν gay στο Ιράν". Οι gay πρέπει να έχουν blog που να λένε ότι "υπάρχουμε". Γι' αυτό υπάρχουν και τόσα blogs στο Ιράν.

Η Ιρανική κυβέρνηση έχει κλείσει πολλά websites και σε μερικές περιοχές ακόμη και την πρόσβαση στο internet. Πιστεύεις ότι φοβούνται την γενιά των bloggers?

Φυσικά ναι. Υπάρχουν πολλοί νεότεροι που μεγάλωσαν κάτω από αυτό το καθεστώς αλλά σκέφτονται την αλλαγή. Στις μέρες μας, οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε ελεύθερα media (internet, δορυφορική τηλεόραση,..) και δεν δέχονται την κρατική προπαγάνδα σαν πραγματικότητα. Μπορούν να δουν ότι υπάρχουν και άλλες ιδέες στον κόσμο και τις ζητάνε.

Γράφεις επώνυμα στο blog σου. Είναι αυτό επικίνδυνο; Είχες ποτέ προβλήματα με την αστυνομία;



Ναι γράφω επώνυμα και αυτό το κάνω γιατί είναι πολύ σημαντικό για μένα να πω " Είμαι αυτό το συγκεκριμένο άτομο και ζω στο Ιράν και πιστεύω στα ανθρώπινα δικαιώματα." Αν γράφω ανώνυμα θα είναι σαν να αποδέχομαι ότι αυτό που κάνω είναι περίεργο. Δεν είμαι αντάρτης και δεν χρειάζεται να κρύβομαι. Και αν συλληφθώ.... και τι με αυτό; Χρησιμοποιώ τα βασικά μου ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είμαι εγκληματίας.

Το Twitter, τις τελευταίες μέρες είναι μια σπουδαία πηγή πληροφοριών. Πίστεύες ότι το social media στο σύνολο τους, σας βοήθησαν να μοιραστείτε με τον υπόλοιπο κόσμο τι γίνεται στο Ιράν;

Ω, ναι! Ο ψηφιακός κόσμος δεν έχει σύνορα και δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ μας, και ας είμαι εγώ στο Ιράν και εσύ στην Ελλάδα. Τις τελευταίες μέρες μας έκοψαν όλες τις επικοινωνίες, όχι sms, όχι κινητά τηλέφωνα σε συγκεκριμένες περιοχές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το γυρίσαμε στο Twitter και ευτυχώς δουλεύει.


Υ.Γ Αρχικά η συνέντευξη είχε προγραμματιστεί να γίνει με webcam μέσω skype. Οι εξαιρετικά αργές ταχύτητες , όμως, μας ανάγκασαν να μιλήσουμε μέσω chat.

[Photo by rezavaziri]

Ας θεωρήσουμε σαν δεδομένο ότι τα γεγονότα στο Ιραν αποτελούν την μεγαλύτερη εξεγέρση - έκπληξη των τελευταίων ετών και αυτό γιατί οι πολιτικές, ιδεολογικές και θρησκευτικές συνθήκες στην χώρα είναι τέτοιες που δύσκολα μπορούσαν να προοιωνίσουν μια τέτοια κατάσταση. Τις τελευταίες ώρες παρακολουθώ όλα όσα γίνονται και ομολογώ ότι νιώθω να βρίσκομαι μπροστά σε δυο εξελίξεις που τρέχουν παράλληλα.

Τα social media βοηθούν να μαθαίνουμε τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στο Ιράν Φοιτητές από την περιοχή μεταδίδουν νέα και εικόνες χωρίς το φιλτράρισμα που αυτά δέχονται από τα παραδοσιακά media. Αυτό είναι η μια όψη του νομίσματος. Τα γεγονότα.

Στην άλλη όψη είναι το παιχνίδι της Δύσης, λιγότερο αγνό από την εξέγερση αυτή καθ΄αυτή αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την πορεία των εξελίξεων στην περιοχή. Τα παρακάτω παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά και αποτελούν μερικούς κρίκους σε μια αλυσίδα γεγονότων που θα παρακολουθήσουμε τις επόμενες μέρες.

Λίγες ώρες μετά την εξέγερση το CNN ανέβασε ιδιαιτέρως ψηλά μια δημοσκόπηση του Εβραικού Πανεπιστημίου που βάση αυτής λέγεται ότι το 52% των Ισραηλινών πολιτών θέλουν το Ισραήλ να βομβαρδίσει τους πυρηνικούς αντιδραστήρες του Ιραν.

Λίγες ώρες μετά το BBC εξέφραζε την άποψη οτι η Δύση δεν μπορεί να επιτρέψει την συνέχιση του πολιτικού χάους στο Ιραν, καθώς αυτό θα σήμαινε, λόγο πετρελαίου οικονομική καταστροφή

But it certainly is not in the outside world's interest to have a long period of disorder in Iran. Political chaos in a leading oil-producing country would do more economic damage to Western countries.

Τέλευταίο αλλά επίσης σημαντικό και το άρθρο των New York Times που αφου περιγράφει την κατάσταση καταλήγει στο εξής,

“By the evening, people will pour into the streets,” predicted one young woman, from inside the hood of her black chador. “But Ahmadinejad will become president by force.”

Το σκηνικό Ισραηλινού ξεσηκωμού, παιχνιδιού με το πετρέλαιο και κακού δικτάτορα η δύση το είχε ξαναστήσει πριν μερικά χρόνια με το Ιράκ με τα γνωστά αποτελέσματα. Αν και δεν θέλω να μειώσω την εξέγερση ενός λαού ούτε να κυλήσω στην συνωμοσιολογια, μου δημιουργείται η αίσθηση ότι η σπίθα που έβγαλε τον κόσμο στον δρόμο μόνο αυθόρμητη δεν ήταν.

Σε σχέση, βέβαια, με το Ιράκ οι ισορροπίες είναι διαφορετικές και οι Δυτικοί θα το σκεφτούν περισσότερο πριν την επόμενη σταυροφορία αλλά αυτό είναι θέμα για διαφορετικό ποστ...

Τώρα που πέρασαν οι ευρωεκλογές είχα την ευκαιρία να διαβάσω ενδιαφέροντα άρθρα και παρουσιάσεις που τους τελευταίους μήνες δεν είχα το χρόνο να παρακολουθήσω. Μέσα σε αυτά είναι και η παρουσίαση του Αλ Γκορ στο Ted Talks για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Δεν γνωρίζω ποια είναι η άποψη σας για τον Αλ Γκορ και την ενασχόληση του με αυτή. Έχω ακούσει διάφορα αρνητικά. Κάποιοι είπαν ότι προσπάθησε να αναθερμάνει την σχέση του με την κεντρική πολιτική σκηνή, άλλοι ότι μέσα από την οικολογία βρήκε την κότα που παράγει δολάρια για την μη κυβερνητική οργάνωση που έχει φτιάξει.

Προσωπικά πιστεύω ότι όποια και αν είναι τα κίνητρα, η αλήθεια του γίνετε όλο ένα και ποιο... ενοχλητική. Αξίζει να το δείτε αλλά πολύ περισσότερο αξίζει να μην πείτε, οκ για όλα φταίει το Αμέρικα. Η υπερθέρμανση είναι από τα φαινόμενα του πλανήτη που θύτης και θύμα είναι ένα και το αυτό. Εμείς το προκαλέσαμε εμείς θα το υποστούμε, εκτός και αν αλλάξουμε πορεία.

Πριν από μερικούς μήνες η Κυβέρνηση Καραμανλή σφύριζε αδιάφορα για το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης. Πριν από λίγες μέρες ο Κώστας Καραμανλής, μας έλεγε ότι η χώρα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές.

Γιατί μπλέκω αυτά τα δύο; Γιατί σήμερα η κυβέρνηση διαρρέει ότι σχεδιάζει να απελάσει λαθρομετανάστες με τσάρτερς την ώρα που δεν φρόντισε να νοικιάσει πυροσβεστικά ελικόπτερα - με αποτέλεσμα να έχουμε μόνο 2 από τα 12 που χρειαζόμαστε.

Επίσης σκέφτεται να κάνει και 4 στρατόπεδα συγκέντρωσης - εν έτη 2009 - μεταναστών. Το ένα από αυτά θέλουν να γίνει στην Ριτσώνα που εχθές κατακάηκε από τις παραπάνω ελλείψεις.

Πως να τους χαρακτηρίσει κανείς, ειλικρινά δεν έχω λόγια...

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί είναι αυτοί που σήμερα νιώθουν ότι επιτέλεσαν το χρέος τους σαν πολίτες ψηφίζοντας την προηγούμενη Κυριακή και θα περιμένουν τις επόμενες εθνικές εκλογές για να πράξουν το αντίστοιχο. Την επόμενη των εκλογών, δε, το πιθανότερο είναι ότι η πλειοψηφία από εμάς αρκούνται σε ευχολόγια όπως αυτά του πιτσιρικά στην φωτογραφία.

Ο ρόλος του, ενεργού, πολίτη όμως δεν σταματά εκεί. Τα προγράμματα* των κομμάτων υπάρχουν, οι υποσχέσεις τους είναι καταγεγραμμένες. Αν αυτά τις αθετήσουν δεν θα είναι μόνο δικό τους σφάλμα αλλά και δικό μας.
Κανένα κόμμα, παγκοσμίως, δεν είναι διατεθειμένο να λογοδοτήσει εκτός και αν πρέπει να το πράξει. Αυτή η ανάγκη προκύπτει μόνο από την δική μας πίεση, εφόσον το αποφασίσουμε. Πόσοι από εμάς έχουμε μπει στην διαδικασία να ανατρέχουμε, περιοδικά , στις υποσχέσεις και να ζητάμε τον λόγο από τα κόμματα στην περίπτωση που αυτές δεν γίνουν πράξη;

Στις Η.Π.Α το πολύ καλό politifact έχει φροντίσει να δημιουργήσει μια πλατφόρμα ελέγχου των προεκλογικών υποσχέσεων του Barack Obama, το Obameter. Μια προς μία παρακολουθούν όλες τις δεσμεύσεις του προέδρου των Η.Π.Α και το βαθμό που αυτές γίνονται πράξη. Η λογική είναι ότι δύσκολα ο μέσος πολίτης μπορεί να αφιερώσει 4-5 ώρες την ημέρα ελέγχοντας την κυβέρνηση του. Εκατό πολίτες όμως μπορούν να αφιερώνουν 2 ώρες την εβδομάδα ελέγχοντας από μια συγκεκριμένη δέσμευση ο καθένας.

Προσωπικά, πιστεύω οτι η δημιουργία κάτι αντίστοιχου και στην Ελλάδα είναι σημαντικότερη από οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια διαλόγου, συμμετοχής και συνδιαμόρφωσης προγραμμάτων. Ο έλεγχος της εξουσίας και η λογοδοσία από μέρους της είναι το απαραίτητο, πρώτο, βήμα που θα μας οδηγήσει στα υπόλοιπα. Ο πολίτης πρέπει πρώτα να γίνει γνώστης, έπειτα να εμπιστευτεί την εξουσία και κατόπιν να μπει στην διαδικασία να συμμετάσχει με προτάσεις.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι ανάλογο; Πιστεύω πως ναι αλλά πρώτα θα πρέπει να γίνουμε περισσότεροι - και πιο εξειδικευμένοι ανα τομέα - από όσοι είμαστε. Ιδού η Ρόδος, ιδού και η πρόκληση...

* Εκτός απο το μανιφέστο του PES, μπορείτε να βρείτε το πρόγραμμα των θέσεων του ΠΑΣΟΚ για τις ευρωεκλογές στο επίσημο site του

[Photo by Kevin Farris]

Όπως και σε άλλα πράγματα σε αυτή την χώρα, έτσι και στην αποχή, η πραγματικότητα έχει δυο όψεις. Αυτή που προσπαθούν να δώσουν μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολιτικοί και αυτή που πραγματικά είναι.

Ακούω από την Κυριακή το βράδυ για 48% αποχή και για την έκπληξη που αυτή προκάλεσε σε πολιτικούς και δημοσιογράφους. Αρχικά είναι αστείο να μιλάμε για τόσο μεγάλη αποχή. Μια απλή αναζήτηση στα στοιχεία του εκλογικού καταλόγου αποδεικνύει ότι η πραγματική αποχή κινήθηκε, περίπου, στο 35% του εκλογικού σώματος παραμένοντας η μικρότερη - με διαφορά - εντός των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το βράδυ των αποτελεσμάτων είδα πολλούς, πρώην, συναδέλφους μου να σχολιάζουν με έκπληξη την αποχή αυτή - όχι την πραγματική, την άλλη. Θα είχε ενδιαφέρον αν κάποιος μπορούσε να συγκεντρώσει άρθρα, ρεπορτάζ και πρωτοσέλιδα των ίδιων αυτών δημοσιογράφων και των μέσων που εργάζονται για να διαπιστώσει ότι προχθές όλοι τους διεκδίκησαν όσκαρ καλύτερης ερμηνείας. "Μην ψηφίσει κανείς", Καλύτερα για μπάνιο", "Προτάσεις για ένα διαφορετικό τριήμερο" ήταν μερικά μόνο από αυτά που γράφτηκαν και ακούστηκαν εδώ και ένα μήνα από εφημερίδες και σταθμούς.

Στο ίδιο μήκος κύματος και αρκετοί πολιτικοί - ειδικά της κυβερνώσας παράταξης - που ενώ φρόντισαν ακόμα και τα τηλεοπτικά σποτάκια κατά της αποχής να τα παραχώσουν στις 3 τα ξημερώματα στο πρόγραμμα των καναλιών, έπειτα έβγαιναν να απαγγείλουν... αποσπάσματα από την Μήδεια για το γεγονός ότι ο κόσμος τους γύρισε την πλάτη.

Εύλογα θα με ρωτήσετε, μα καλά δεν υπήρξε αποχή; Φυσικά και υπήρχε. Τα απόλυτα νούμερα λένε ότι, περίπου 1.000.000 άνθρωποι δεν πήγαν να ψηφίσουν σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές και νομίζω ότι οι δημοσκόποι πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα ποιοτικές έρευνες για να δούμε τι είναι αυτό που τους οδήγησε μακριά από την κάλπη.

Μια... απλοϊκή ανάλυση μεταξύ γνωστών και φίλων προσωπικά μου έδειξε το εξής. Ένα, περίπου, 15% από αυτούς το έκαναν από άποψη, για αυτούς η αποχή ήταν πολιτική στάση. Το 50% πίστεψε, απλά, ότι οι ευρωεκλογές δεν έχουν νόημα και δεν αλλάζουν κάτι και είναι βέβαιο ότι την ώρα των εθνικών εκλογών θα τους ξαναδούμε στα εκλογικά τμήματα. Το υπόλοιπο 35%, θεωρώ, ότι έχει χαθεί εντελώς. Είναι τα θύματα των τηλεοπτικών εκπομπών και τον lifestyle προτάσεων. Απέχουν γιατί απλά η αποχή έγινε ξαφνικά της μόδας. Στις κάλπες θα τους ξαναδούμε μόνο αν τα media αποφασίσουν να κάνουν trendy στάση το λευκό και το άκυρο.

Μπορεί κάποιους να τους εξοργίσει η παραπάνω ανάλυση αλλά θεωρώ ότι είναι η πραγματικότητα. Το 35% που προανέφερα δεν έχει καμιά απολύτως διαφορά από τα κομματικά κοπάδια που πάνε και ψηφίζουν "στα τυφλά" σε κάθε εκλογική μάχη. Μόνο που για "πατερούλη" δεν έχουν τον κομματάρχη της περιοχής τους, αλλά την εκάστοτε ξανθιά ενός πρωινάδικου ή τον καλοντυμένο γκεμπελίσκο δημοσιογράφο κάποιας σοβαροφανούς πολιτικής εκπομπής. Αυτά...

Στις ερωτήσεις των πολιτών και του Στέλιου Κούλογλου θα απαντήσει ο Γιωργος Παπανδρεου την Τετάρτη 3 Ιουνίου, στις 9:30 μμ. Ερωτήσεις θα μπορούν να διατυπωθούν και κατά την διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης, αλλά και από σήμερα.
Η συνέντευξη θα μεταδοθεί ζωντανά από την διεύθυνση από το tvxs και το live.pasok.gr και θα δοθεί ελεύθερα σε όλο το διαδίκτυο και σε περιφερειακά μέσα ενημέρωσης. Όπως διαβάζω στην σελίδα του tvxs σκοπός τους ήταν να γίνει το αντίστοιχο με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς Στην πρόσκληση απάντησαν αρνητικά μόνο η Αλ. Παπαρήγα και ο Κ.Καραμανλής.

Στείλτε τα ερωτήματα σας και παρακολουθήστε ζωντανά την συνέντευξη