Την Πέμπτη ο Γιώργος Παπανδρέου είχε προτείνει την χορήγηση μεθαδόνης σε ναρκομανείς ακόμα και για να κάνουν χρήση σπίτι τους. Πριν από χρόνια με αφορμή μια έρευνα που κάναμε στο ραδιόφωνο του Αντ1 είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον τρόπο με τον οποίο οι Ελβετοί αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των ναρκωτικών. Κάποια στοιχεία του συστήματος τους παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Αρχικά έχουν κάνει έναν πλήρη διαχωρισμό ανάμεσα σε όσους επιθυμούν να αποτοξινωθούν και σε αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν να κάνουν χρήση. Όλοι οι χρήστες σκληρών ναρκωτικών είναι υποχρεωμένοι - εφόσον επιθυμούν την κρατική βοήθεια - να εκδώσουν κάρτα ναρκομανούς. Για αυτούς που θέλουν να αποτοξινωθούν υπάρχουν τα κέντρα απεξάρτησης. Όσοι δεν το επιθυμούν εντάσσονται αυτόματα στο πρόγραμμα χορήγησης μεθαδόνης και χωρίζονται σε δυο ομάδες, αυτή των χρηστών σε προχωρημένο στάδιο με βεβαρημένη υγεία και σε αυτή των ελαφρότερων περιπτώσεων.

Στους μεν πρώτους η χορήγηση μεθαδώνης γίνεται σε ειδικά κέντρα και συνοδεύεται από την κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση. Στους υπόλοιπους διανέμεται μέσα στην ημέρα η δόση τους και μπορούν να την πάρουν σπίτι τους. Ενδιαφέρον είναι ότι για τους άστεγους ναρκομανής - ή αυτούς που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το σπίτι τους - έχουν δεσμευτεί μικρά πάρκα όπου μπορούν με ησυχία να πάρουν την δόση τους. Από την άλλη και οι πολίτες γνωρίζουν ότι πρέπει να αποφεύγουν αυτά τα πάρκα.

Τι μπόρεσαν να πετύχουν οι Ελβετοί από τα πρώτα 3 χρόνια λειτουργίας του μέτρου; Καταρχήν κατέγραψαν όλους τους χρήστες σκληρών ναρκωτικών της χώρας. Δεύτερον, κατάφεραν να μειώσουν την εγκληματικότητα των χρηστών στο απίστευτο ποσοστό του 87% και τρίτον έκοψαν τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τον χρήστη από τον έμπορο. Το ποσοστό των νέων χρηστών σκληρών ναρκωτικών μειώθηκε πάνω από 70%. Δυστυχώς την έρευνα την είχαμε κάνει πριν από, περίπου, μια δεκαετία και από τότε δεν έχω παρακολουθήσει την εξέλιξη του συστήματος.

Στην χώρα μας οι θεραπευτικές κοινότητες αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα, στο πρόγραμμα μεθαδόνης έχουν στοιβαχτεί και περιμένουν στην ουρά περισσότεροι από 5.000 ασθενείς ενώ το μόνο σχέδιο που φαίνεται να έχει το κράτος είναι να μετακινεί τα στέκια των ναρκομανών από την Ομόνοια στο Μεταξουργείο και τούμπαλιν. Και εάν αυτή η κατάντια δεν μας κάνει να ντρεπόμαστε τότε δεν ξέρω τι άλλο μπορεί...

Είχε έρθει στο mail μου η παρακάτω έκκληση, "Αναζητώ συμβατό δότη μυελού των οστών, για την 4χρονη ανιψούλα μου η οποία πάσχει από λευχαιμία (η κατάσταση είναι πλέον κρίσιμη) και θα υποβληθεί σε μεταμόσχευση τον Μάιο στο Αγίας Σοφίας... έως τότε πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά, όποιος ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει μαζί μου"
Με το φόβο το μήνυμα να είναι παλιό ή φάρσα επικοινώνησα στο mail, που μου είχε δοθεί Ο Αλέξης (το επίθετο δεν το γράφω γιατί δεν ξέρω αν θέλει) μου απάντησε τα παρακάτω,

" Η μικρή μου νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης για καινούργιο κύκλο χημειοθεραπείας. Πρέπει να υποβληθεί σε μεταμόσχευση στο Αγ. Σοφίας σε δύο μήνες. Έως τότε θα πρέπει να βρεθεί δότης αλλιώς θα υπάρχει πρόβλημα. Αν είσαι ήδη δότης στην Τράπεζα δοτών μυελού των οστών τότε θα γίνει η σύγκριση των αποτελεσμάτων σου με την μικρή και δε χρειάζεται κάτι άλλο από εσένα.

Να ξεκαθαρίσω ότι η διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με την διαδικασία της αιμοδοσίας.
Δηλαδή να δώσεις μία φιάλη για κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο. Η συγκεκριμένη εξέταση προϋποθέτει την εισαγωγή σου στην Τράπεζα δοτών μυελού των οστών.

Για να γίνεις δότης, εφόσον είσαι κοντά στα κέντρα δοτών, δηλαδή, στην περιοχή της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας ή του Ρίου στην Πάτρα, θα πρέπει να τηλεφωνήσεις και ρωτήσεις τι ώρα μπορούνε να σε δεχτούν. Αφού θα πας στο τμήμα Ανοσολογίας και Ιστοσυμβατότητας του Νοσοκομείου. Εκεί θα ζητήσεις να γίνεις δότης μυελού των οστών. Θα σου δώσουν κάποια έντυπα να συμπληρώσεις και θα κάνουν λήψη αίματος γύρω στα 10 ml.

Σε είκοσι ημέρες με ένα μήνα περίπου, θα αναγνωριστεί ο ιστοτύπος σου. Τότε αρχίζει η Τράπεζα να συγκρίνει αποτελέσματα από τη βάση δεδομένων της και κατά προτεραιότητα με την ανιψιά μου. Για αυτό και δε χρειάζεται η αναφορά του ονόματος της μιας και δε μικραίνει ο χρόνος αναμονής.

Αν είσαι τώρα μακριά από αυτές τις περιοχές. Δηλαδή από τα Δίκαια έως την Κρήτη και από την Ρόδο έως την Λευκάδα τότε θα απευθυνθείς στο τμήμα Αιμοδοσίας. Το τμήμα αιμοδοσίας είναι υποχρεωμένο να σου δώσει τα αντίστοιχα έγγραφα και να κάνει λήψη του αίματος σου και να το στείλει σε όποιο κέντρο δοτών θέλει."

Ο χρόνος για την μικρούλα αρχίζει να μετρά αντίστροφα. Ο καταγραφή μας στην τράπεζα δωρητών μυελού των οστών μπορεί να σώσει όχι μόνο την ίδια αλλά χιλιάδες παιδιά που περιμένουν μεταμόσχευση. Το να είναι κάποιος συμβατός δότης είναι εξαιρετικά δύσκολο γι' αυτό και χρειάζεται μεγάλη "δεξαμενή" δειγμάτων.

Λίγα λεπτά από τον χρόνο μας, νομίζω ότι, αξίζουν για να αυξήσουμε τις πιθανότητες να σωθεί ένα παιδί. Πληροφορίες για τα κέντρα δοτών μπορείς να βρεις πατώντας εδώ. Προσωπικά την Δευτέρα το πρωί θα περάσω από τον Ευαγγελισμό για να μου πάρουν δείγμα. Εσύ;

Πολλές είναι οι κινήσεις τον τελευταίο καιρό για την αξιοποίηση του διαδικτύου για μια πιο διαφανή διακυβέρνηση που όχι μόνο λογοδοτεί αλλά βάζει στην συζήτηση τον ίδιο τον πολίτη. Τα παρακάτω είναι, μόνο, μια μικρή καταγραφή. Αν έχω ξεχάσει κάτι μπορείτε να συμπληρώσετε ελεύθερα

Έλεγχος

Το PolitiFacts είχε ξεκινήσει ως το μέρος όπου οι πολίτες μπορούσαν να κρίνουν πόση αλήθεια ή ψέμα εμπεριέχουν οι δηλώσεις των πολιτικών. Το πραγματικά ενδιαφέρον που δημιούργησε, όμως, είναι ένα ασυνήθιστο τρόπο ελέγχου της προεδρίας Obama, το Obamameter. Έχουν καταγράψει τις 500+ προεκλογικές υποσχέσεις του Barack Obama και τις παρακολουθούν ενημερώνοντας καθημερινά πόσες από αυτές έχουν υλοποιηθεί, πόσες είναι σε φάση σχεδιασμού και πόσες έχει, ο Πρόεδρος των Η.Π.Α, αθετήσει. Ο έλεγχος του προεκλογικού προγράμματος βρίσκεται, δηλαδή, για τον Αμερικάνο πολίτη μόλις ένα κλικ μακριά.

Διαφάνεια και συμμετοχή

Το StimulusWatch δίνει τη δυνατότητα στην Αμερικάνικη κυβέρνηση να ξέρει τι λένε οι πολίτες για κάθε δολάριο που ξοδεύει (σε τοπικό επίπεδο) στο πλαίσιο του προγράμματος ανασυγκρότησης της οικονομίας. Όπως διάβασα στον Νίκο Δρανδάκη ο δημιουργός του κλήθηκε πρόσφατα, από μια κυβερνητική επιτροπή του Λευκού Οίκου, να καταθέσει τις απόψεις του για το πως θα αποφύγει η κυβέρνηση τη σπατάλη χρημάτων. Αυτός πριν πάει, ζήτησε από τον κόσμο να τον βοηθήσει να διαμορφώσει ένα πλήρες και ολοκληρωμένο κείμενο, δημιουργώντας ένα wiki στο οποίο έγινε η σχετική συζήτηση.

Λογοδοσία

Ο Λευκός Οίκος, πρόσφατα άνοιξε σελίδα με την ονομασία Open For Questions. Στην σελίδα αυτή μπορεί να μπει ο οποιοσδήποτε να καταθέσει την ερώτηση του και αυτή να βαθμολογηθεί από τους υπόλοιπους επισκέπτες του ιστότοπου. Στις πιο δημοφιλής ερωτήσεις θα απαντά προσωπικά ο Barack Obama. Ο συνεργάτης του Προέδρου, Mitch Stewart, ενημέρωσε εχθές ότι ο Λευκός Οίκος δέχεται ερωτήσεις για την οικονομία και ήδη 72.800 ερωτήσεις έχουν δεχθεί, περίπου, 2.000.000 ψήφους.

Στην Ελλάδα

Τα παραδείγματα στην χώρα μας είναι ακόμα λίγα και δεν έχουν φθάσει, ακόμα, σε κυβερνητικό επίπεδο. Ο Συνασπισμός στο πρόσφατο συνέδριο του προσπάθησε να καταθέσει σε ανοιχτή διαβούλευση το προγράμματα του αν και καθυστερημένα. Το ίδιο είχε συμβεί και στο περσινό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ όπου η συζήτηση έγινε περισσότερο σε μη επίσημο κομματικό forum, παρά στο dialogos.pasok.

Το wikipolitics είναι, αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο εργαλείο συζήτησης προτάσεων, προγραμμάτων και σχεδίων νόμου (αυτή την περίοδο μπορεί κανείς να συμμετέχει σε συζήτηση για την πράσινη ανάπτυξη και την παιδεία). Σε επίπεδο πολιτικών ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν κατά καιρούς δώσει διαδικτυακές συνεντεύξεις ενώ η Ντόρα Μπακογιάννη απαντά με βίντεο, αρκετά συχνά, σε ερωτήσεις επισκεπτών της προσωπικής της σελίδας.

Το σπουδαιότερο, όμως, βήμα για μια πιο οργανωμένη στροφή στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση έγινε, κατά την γνώμη μου, πριν από λίγες μέρες. Με απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου συγκροτήθηκε επιτροπή έργο της οποίας είναι η παραγωγή στρατηγικών, πολιτικών και δράσεων για το e-government. Από ανθρώπους που γνωρίζουν έμαθα ότι τα μέλη της επιτροπής αυτής αποτελούν, ίσως, τις κορυφαίες επιλογές που μπορεί να κάνει κανείς για αυτό τον τομέα.

Επιμύθιο

Δειλά - δειλά φαίνεται ότι και στην Ελλάδα κάτι αλλάζει απαραίτητο στοιχείο, όμως, παραμένει η συμμετοχή των πολιτών. Όσα εργαλεία και όσες ευκαιρίες και αν δοθούν αν εμείς οι ίδιοι δεν αποδείξουμε ότι δεν έχουμε υποστεί μη αναστρέψιμη λοβοτομή μετά από τόσα χρόνια παθητικής θέασης των εξελίξεων στην ουσία τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Γιατί καλά τα μεταξύ μας λόγια για κοινωνία των πολιτών και ανοιχτές πολιτικές αλλά ήρθε η στιγμή να αποδείξουμε πόσο ενεργοί και το κυριότερο πόσο ανοιχτοί είμαστε στο να συμμετέχουμε αλλά και να μοιραζόμαστε χωρίς απαραίτητα να περιμένουμε ίδιον όφελος...

Καμιά φορά όταν ψάχνεις για κάτι στο διαδίκτυο για αλλού ξεκινάς και αλλού καταλήγεις. Διάβασα το πρωί μια ανάρτηση του Tony Anarchist, με την οποία περιγράφει τον Ιωάννη Καποδίστρια και τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως μεγάλους δικτάτορες. Μπήκα στον πειρασμό να απαντήσω με ποστ - ειδικά για τον Βενιζέλο για τον οποίο εχω αντίθετη γνώμη - και άρχισα το google searching για να μπορέσω να παραθέσω και μερικά λινκς στα γραφόμενα μου.
Διαβάζοντας διάφορες ιστοσελίδες με αναφορές στον Ελευθέριο Βενιζέλο κατέληξα και στο wikipedia που, αν μην τι άλλο, έχει την πιο ολοκληρωμένη διαδικτυακή βιογραφία για τον πρώην Πρωθυπουργό. Κατεβαίνοντας την σελίδα το μάτι μου έπεσε - μη με ρωτήσετε γιατί - στα λινκς με όλους τους Προέδρους της Βουλής από την σύσταση του Ελληνικού Κράτους

Ξεχάστηκα διαβάζοντας κάμποσες βιογραφίες μέχρι που έφτασα και σε αυτή του σημερινού Προέδρου, Δημήτρη Σιούφα - τον Βενιζέλο, μάλλον, τον ξέχασα κάπου στην πορεία. Αφού την διάβασα, πάτησα επάνω στο λινκ της προσωπικής του ιστοσελίδας όπου υποδέχεται τους επισκέπτες της με τον παρακάτω χαιρετισμό,

"Αγαπητέ Ταξιδιώτη του Κυβερνοχώρου. Έφτασες και στην δική μου σελίδα. Σε καλωσορίζω.
Οι πληροφορίες για την πολιτική μου παρουσία, είναι στην διάθεσή σου. Είμαι κι εγώ στη διάθεσή σου για περισσότερες πληροφορίες και θα καλωσορίσω κάθε πρόταση, σύσταση και συμβουλή από σένα."

Η τελευταία πρόταση με έκανε να θυμηθώ το ζήτημα που είχε προκύψει πριν μερικούς μήνες, όταν η Βουλή αρνήθηκε να παραδώσει - σε αρκετούς που το ζητήσαμε - τα πόθεν έσχες των βουλευτών. Τότε, είχα στείλει mail στον Πρόεδρο της Βουλής, ζητώντας να μου εξηγήσει το σκεπτικό με το οποίο έχει αποφασίσει τα πόθεν έσχες να δίνονται μόνο στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες και όχι σε πολίτες. Σήμερα, μερικούς μήνες μετά, απάντηση δεν έχω πάρει. Εκμεταλλευόμενος την προτροπή του για συστάσεις και συμβουλές αποφάσισα να τον ξαναρωτήσω. Λέτε αυτή την φορά να πάρω απάντηση;

Υ.Γ Μπορείτε να σχολιάσετε ελεύθερα ότι θέλετε από αυτό το ποστ. Ξεκινώντας από τον Βενιζέλο και καταλήγοντας στα δημόσια δεδομένα. Ειλικρινά, είναι το πλέον ασυνάρτητο ποστ που έγραψα ποτέ αλλά το χάρηκα, δεόντως! :-)

[Photo by Krzychu]

Εκεί που λες ότι τα στελέχη της κυβέρνησης δεν μπορούν να μας... εκπλήξουν περισσότερο, κάτι γίνεται που σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα. Ο Υφυπουργός Οικονομικών, Θανάσης Μπούρας μπέρδεψε το φύλο του Νομπελίστα, Paul Krugman και μάλιστα μέσα στο Κοινοβούλιο. Συγνώμη αλλά τέτοια ασχετοσύνη δεν παλεύεται...

Υ.Γ Παρατηρήστε την αντίδραση της συμβούλου του Υφυπουργού - ακριβώς απο πίσω του - την ώρα που ο Paul Krugman γίνεται... κυρία. :-)

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, είχα την τύχη να επισκεφθώ το Media Camp. Ομολογώ ότι οι μόνες εμπειρίες που είχα από συνέδρια είναι από αυτά που ακολουθούν το τυπικό... manual οργάνωσης τους - προσκλήσεις, πρόγραμμα, ομιλίες, λίγη συζήτηση και τέλος. Το Media Camp με εξέπληξε, ευχάριστα γιατί δεν ακολουθεί σχεδόν κανένα από αυτά τα βήματα. Πρόκειται για ένα μη- συνέδριο όσο περίεργος και αν ακούγεται ο όρος.
Η πρόσκληση ήταν ανοιχτή για όλους, το πρόγραμμα όχι μόνο δεν ήταν δεδομένο αλλά διαμορφωνόταν το πρωινό της κάθε μέρας διεξαγωγής του ανάλογα με τα ενδιαφέροντα όσων συμμετείχαν. Ήθελες να μιλήσεις για κάτι, απλά σημείωνες ώρα και αίθουσα στον σχετικό πίνακα και άνοιγες συζήτηση, τόσο απλά. Όσο για τις ομιλίες και παρουσιάσεις, οι περισσότερες έδιναν, ουσιαστικά, τροφή για συζήτηση μεταξύ των συμμετεχόντων διαφοροποιούμενες από τις τυπικές παρουσιάσεις της... μόνης αλήθειας από διάφορους "ειδικούς".

Θα είχε ενδιαφέρον αν μπορούσε μια τέτοια πλατφόρμα συνεδρίου να χρησιμοποιηθεί και στην πολιτική. Το μεγάλο πρόβλημα των εκάστοτε διαλόγων μεταξύ πολιτών και πολιτικών είναι ότι, σχεδόν ποτέ, κανείς πολιτικός δεν έχει προσέλθει με λευκό χαρτί. Φανταστείτε κάποιον - ή ακόμα καλύτερα κάποιους - πολιτικούς σε μια αίθουσα αντί να ξεκινούν με την λύση να γράφουν σε ένα λευκό χαρτί, "τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει με το τάδε θέμα;". Οι πολίτες να πρότειναν λύσεις, να συζητούσαν μεταξύ τους και ο ίδιος ο πολιτικός να είχε το ρόλο του συντονιστή και του συλλέκτη προτάσεων. Ένα Politics Camp θα μπορούσε να λειτουργήσει προ-παρασκευαστικά πριν από οποιοδήποτε επίσημο διάλογο με φορείς και κόμματα.

Δεν πρόκειται να αναλύσω παραπάνω την ιδέα, άλλωστε θα ήταν ενάντια στην λογική που μόλις περιέγραψα. Η συνέχεια είναι δίκη σας μέσα από τα σχόλια...

[Photo by mtzempelikou]

Η original έμπνευση του ποστ έρχεται από ένα ποσό που άκουσα, σήμερα, στην πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ. Ο τζίρος από το άναμμα των καντηλιών στα μνήματα ανέρχεται, ετησίως, στο ποσό των 4.000.000 ευρώ. Οι ανάγκες για περιποίηση των νεκροταφείων στην Ελλάδα είναι, πλέον, τόσες που νόμιμες και ημιπαράνομες εταιρίες έχουν εισβάλει στα νεκροταφεία και έναντι αδράς αμοιβής - και κατάλληλης μίζας, φυσικά - φροντίζουν και ελέγχουν τα πάντα κάτω από την διακριτική επιτήρηση ιερέων και άλλων υπαλλήλων του χώρου.
Μήπως, πρέπει να τελειώνουμε, επιτέλους, με το θέμα της καύσης των νεκρών; Η Εκκλησία είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει όποτε και αν περάσει ανάλογο νομοσχέδιο είναι, όμως, αυτός λόγος να το καθυστερούμε; Με ποιο δικαίωμα μπορούν μερικοί ρασοφόροι να ορίσουν τον τρόπο που θέλω να διαχειριστώ το σώμα μου ακόμα και όταν το εγκαταλείψω; Για ποιο λόγο μερικοί νταβατζήδες να πρέπει να εκμεταλλεύονται τον πόνο των συγγενών μου κερδίζοντας, κάθε χρόνο, τεράστια ποσά; Ας τελειώνουμε μια και καλή μαζί τους...

[Photo by Deo P.]

Είναι από εκείνες τις ιστορίες που οι Αμερικάνοι τις κάνουν γλυκανάλατες μελό ταινιούλες. Οι κάτοικοι μιας συνοικίας αποφάσισαν να μην επιτρέψουν στον Δήμαρχο της πόλης τους να καταστρέψει το παρκάκι που έπαιζαν τα παιδιά τους.
Στην περίπτωση του πάρκου στα Πατήσια, η πραγματικότητα είναι πιο ζωηρή από την... χολιγουντιανή φαντασία. Κάτοικοι και ακτιβιστές είχαν έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τα ΜΑΤ, δέχθηκαν χημικά, έφαγαν ξύλο αλλά συνέχισαν να διαμαρτύρονται. Με φωνές, συναυλίες, ξενύχτια. Ο Νικήτας Κακλαμάνης είναι βέβαιο ότι δεν περίμενε τέτοια αντίσταση. Άλλωστε ο, πρωτοφανής, Καισαρισμός με τον οποίο διοικεί τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας του είχαν φουσκώσει το εγώ του τόσο που, σχεδόν, πίστεψε ότι είναι παντοδύναμος.

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε οι κάτοικοι του έριξαν το τελειωτικό χτύπημα. Το πάρκο φυτεύτηκε ξανά σε μια πρωτότυπη... αστική δεντροφύτευση. Λέτε να ξανατολμήσει ο δήμαρχος να κόψει και αυτά τα δεντράκια; Δεν νομίζω, αρχίζει να καταλαβαίνει οτι χάνει το παιχνίδι και αποσύρθηκε διακριτικά στην σκια. Κάπως έτσι δεν γίνεται και με τον κακό Δήμαρχο των ταινιών; Κύριε Κακλαμάνη, τελευταία πράξη, κλακέτα, τέλος...

Υ.Γ Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο Indymedia, στον Ματθαίο και στους NΔ και light.

[Photo by anything-but-nd]

Δεν έχει νόημα να γράψω για την προχθεσινή συζήτηση του τομέα γυναικών, με πρόλαβε η "Ξένη" με ένα ποστ λεπτομερές και αφοπλιστικά ειλικρινές, άσχετα αν μπορεί να διαφωνίσω σε μερικά σημεία μαζί της.

"Η αλήθεια είναι ότι, ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμουν σε ημερίδα που διοργάνωνε πολιτικό κόμμα. Δεν με είχε καλέσει κανένας άλλος στο παρελθόν, όχι για να μιλήσω, ούτε καν να παρακολουθώ. Άλλωστε για ποιο λόγο να με καλούσαν αφού ούτε δικαίωμα ψήφου έχω…

Η διοργανώτρια της εκδήλωσης μου γνώριζε τις κυρίες που επρόκειτο να μιλήσουν, οι οποίες κυρίες μόλις άκουγαν την λέξη blogger είχαν σχεδόν όλες την ίδια αντίδραση: «Ω ω ω μπράβο σας. Χαίρομαι που σας γνωρίζω», ποιος ξέρει τι θα έβαζαν με το νου τους ότι ήμουν.

Σιγά –σιγά, άρχιζε η αίθουσα να γεμίζει και αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση είναι ότι όλοι όσοι ερχόταν μιλούσαν μεταξύ τους λες και γνωρίζονταν χρόνια. Αφού να φανταστεί κανείς ότι πρέπει να μου έπιασαν κουβεντούλα πάνω από 7 άτομα, που δεν είχα δει ποτέ πριν."

Διαβάστε την συνέχεια στο blog της και, φυσικά, αφήστε εκεί τα όποια σχόλια σας...

Εν όψει της παγκόσμιας μέρας της γυναίκας ο τομέας γυναικών και οι γυναίκες ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ διοργανώνουν συζήτηση την Παρασκευή, 6 Μαρτίου στο ξενοδοχείο Τιτάνια, συμμετέχοντας στην Πανευρωπαϊκή εβδομάδα αντίστοιχων εκδηλώσεων που πραγματοποιεί το P.E.S. ( Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα), με θέμα την εξάλειψη των πολλαπλών διακρίσεων και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών.
Η εκδήλωση αρχίζει στις 12 το μεσημέρι και είναι αφιερωμένη στα 15 χρόνια από τον θάνατο της Μελίνας Μερκούρη. Θα μιλήσουν, εκτός από τις γυναίκες Ευρωβουλευτές, η Αντιπρόεδρος του P.E.S. Women αλλά και η συγγραφέας του ιστολογίου, "Το ημερολόγιο μιας ξένης".

Όποια ή όποιος ιστολόγος θέλει μπορεί να καλύψει και να συμμετάσχει στη συζήτηση από κοντά. Εμείς έχουμε φροντίσει, ώστε να μπορέσει να έχει όλες τις διευκολύνσεις (wifi κ.τ.λ) αλλά και πρόσβαση στα μέλη του P.E.S women και P.E.S activist που θα είναι παρόντα, για συζήτηση και, γιατί όχι, και για διαδικτυακές συνεντέυξεις.

Αν πάλι λόγω δουλειάς δεν μπορείτε να είστε εκεί, η εκδήλωση θα καλυφθεί ζωντανά μέσα από την σελίδα του τομέα γυναικών, ενώ θα μπορέσετε να διατυπώνετε τις ερωτήσεις, που θέλετε να μεταφέρουμε στο πάνελ, μέσα από το chat της σελίδας ή μέσω twitter.

Οφείλω να ομολογήσω ότι όταν άρχισα να γνωρίζω καλύτερα τον κόσμο του διαδικτύου κατάλαβα πόσο ατελής ήταν η σχέση τόσο της πολιτικής επικοινωνίας όσο και της δημοσιογραφίας (τομείς που ασχολούμαι επαγγελματικά) με τον πολίτη. Η διάδραση και η συμμετοχή των πολιτών στο διάλογο που γίνεται, καθημερινά, για αυτόν αλλά χωρίς αυτόν, ήταν το συστατικό που έλειπε και το διαδίκτυο ήρθε να καλύψει. Με αυτό το σκεπτικό, στις αρχές του χρόνου, είχα καταθέσει μια σειρά από συγκεκριμένες προτάσεις στο ΠΑΣΟΚ.

Λίγες εβδομάδες αργότερα με κάλεσαν για να μιλήσουμε αναλυτικότερα. Εδώ και λίγες μέρες, λοιπόν, συνεργάζομαι επαγγελματικά με τον τομέα επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ. Τις ακριβείς μου αρμοδιότητες, εκεί, πρόκειται να σας τις ανακοινώσω σύντομα, ενώ ένα μικρό πρώτο δείγμα δουλειάς θα μπορέσετε να δείτε - και να κρίνετε - την Παρασκευή (λεπτομέρειες για αυτό θα ακολουθήσουν μέσα στην ημέρα με ποστ).

Η παρουσία μου ως ιστολόγου δεν πρόκειται να αλλάξει από αυτή την συνεργασία. Θα συνεχίσω να γράφω τις προσωπικές μου σκέψεις, όπως και να ανταποκρίνομαι θετικά σε κινήσεις διαλόγου μεταξύ πολιτών και πολιτικών - κομμάτων, από όποιο χώρο και αν προέρχονται.

Θεώρησα υποχρέωση μου να είμαι ξεκάθαρος μαζί σας για αυτή την συνεργασία, όπως είμαι όλα αυτά τα χρόνια για όλες μου τις θέσεις και απόψεις μου. Άλλωστε, ουδέν κρυπτόν υπό το... διαδίκτυο!