Τα κουφάρια "κολυμπούν" ακόμα...
| Comments ]

Το 1994 ζούσα ακόμα στην Ρόδο. Όταν θέλαμε να ταξιδέψουμε - και δεν βρίσκαμε θέση στα πλοία της Δ.Α.Ν.Ε - βγάζαμε εισιτήριο, με βαριά καρδιά, για το Μαρίνα ή το Ροδάνθη του Αγούδημου και πριν μπούμε μέσα κάναμε τον σταυρό μας.

Σήμερα, 15 χρόνια μετά τα δυο, αυτά, πλοία κρίνονται ακόμα ασφαλή για να μεταφέρουν κόσμο στο Αιγαίο έστω και αν κάθε καλοκαίρι μένουν μεσοπέλαγα. Το καλοκαίρι του 2006 η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να καταργήσει την 30ετία σαν ανώτερο όριο ηλικίας ενός πλοίου και εναρμονιζόμενη με το κοινοτικό δίκαιο εφάρμοσε την συνθήκη της Στοκχόλμης - ή τουλάχιστον ένα μέρος από αυτή. Με αυτό τον τρόπο οι ηλικίες των πλοίων ναι μεν απελευθερώθηκαν αλλά οι αυστηρότατες προϋποθέσεις λειτουργίας υπέργηρων πλοίων δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας - το 2006 - οι επισκευές σε ένα πλοίο, άνω των 30 ετών, για να μπορέσει να πληρεί τα κριτήρια κυμαίνονται από 300.000 - 800.000 δολάρια, ποσό που πολλές φορές αναγκάζει τους πλοιοκτήτες να αγοράσουν κάποιο άλλο σκαρί 15ετίας παρά να επισκευάσουν τα ήδη υπάρχοντα. Αυτά στις άλλες χώρες, γιατί στην Ελλάδα πλοία σαν τα "κουφάρια" του Αγούδημου, συνεχίζουν να κερδοφορούν ελεύθερα...

Υ.Γ Τα πλοία του Αγούδημου είναι όλα άνω των 35 ετών (Νταλιάνα, Μιλένα, Ροδάνθη, Μαρίνα) την ώρα που μαζί με 2-3, ακόμα, πλοιοκτήτες η εταιρία GA Ferries αποροφά το 48% των κρατικών επιδοτήσεων.

[Photo by Lefteris Zopidis]