Ζητείται κοινή λογική...
| Comments ]


Υπάρχουν πράγματα που δεν χρειάζεται κανείς την βοήθεια του κεντρικού κράτους για να μπορέσει να τα κάνει πράξη. Για πολλά από αυτά αρκεί η δημοτική αρχή, οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες των περιοχών. Το καλοκαίρι το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων των αστικών κέντρων μεταφέρεται για, περίπου, 10 μέρες, σε παραθαλάσσιες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας και στα νησιά μας.


Αυτό που παρατηρώ από τα μέρη που παραθερίζω τα τελευταία χρόνια, καθώς και από αυτά που έχουν επισκεφθεί φίλοι και γνωστοί είναι η έλλειψη προγραμμάτων ανακύκλωσης. Εάν στην καθημερινότητα μας το 50% των σκουπιδιών που πετάμε είναι ανακυκλώσιμα στην περίοδο των διακοπών μας το ποσοστό αυτό εκτινάσσεται, τουλάχιστον, στο 70%. Σε αυτό δεν συνυπολογίζω τα μέρη που το νερό δεν είναι πόσιμο - και είναι πολλά - όπου κάθε επισκέπτης χρησιμοποιεί το λιγότερο 2-3 πλαστικά μπουκάλια νερό. Ο όγκος, των ανακυκλώσιμων υλικών που καταλήγουν στις χωματερές είναι τεράστιος εάν υπολογίσουμε και τους ξένους τουρίστες που επισκέπτονται αυτά τα μέρη. Και δεν είναι μόνο αυτό.

Τα εστιατόρια και τα καφέ των τουριστικών περιοχών, τα ξενοδοχεία αλλά και οι παραθεριστές που επιλέγουν δωμάτια με κουζίνα παράγουν ένα σημαντικό όγκο οργανικών σκουπιδιών (φρούτα, λαχανικά, καφές, χαρτοπετσέτες κ.τ.λ) και όμως σε καμιά από τις παραθεριστικές περιοχές δεν τρέχουν προγράμματα κομποστοποίησης με αποτέλεσμα και αυτά να καταλήγουν στις χωματερές.

Με δεδομένο ότι τόσο για την ανακύκλωση, όσο και την κομποστοποίηση τρέχουν υπάρχουν σημαντικές κοινοτικές επιδοτήσεις στους δήμους είναι απαράδεκτο που οι δημοτικές αρχές των περιοχών αυτών δεν έχουν κινήσει τις διαδικασίες. Εκτός αυτού και οι ίδιοι οι επαγγελματίες και οι κάτοικοι δεν έχουν πιέσει τις δημοτικές αρχές να προχωρήσουν το θέμα.

Για τους 3-4 μήνες της θερινής περιόδου οι τουριστικές περιοχές τις χώρας δέχονται τα 3πλάσια σκουπίδια από όσα δημιουργούν όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Από αυτά το 80 - 90% θα μπορούσαν να μην καταλήξουν στις χωματερές παρατείνοντας την διάρκεια λειτουργίας τους για πολλά χρόνια. Αντ' αυτού λόγω, προφανούς, αδιαφορίας οι χωματερές γεμίζουν με γοργούς ρυθμούς και έπειτα ξεκινούν οι τοπικές διαμάχες για το που θα στηθεί ο επόμενος ΧΥΤΑ. Όλα αυτά δεν χρειάζονται κάποια πανάκριβη μελέτη, αλλά απλή λογική και συνείδηση για το τι είναι ωφέλιμο για τον τόπο. Στην Ελλάδα, βέβαια, άντε να τα βρεις.

[Photo by Simon Sai]