Τους ξεχάσατε; Θα σας ξεχάσουν και αυτοί!
| Comments ]


Τον Φεβρουάριο που μας πέρασε το ταμείο εργαζομένων της Γενικής Τράπεζας κήρυξε πτώχευση. Τόσο η κακοδιαχείριση, όσο και τα τεράστια ποσά που χάθηκαν από την επένδυση σε δομημένα ομόλογα, έφερε το ταμείο στο χείλος του γκρεμού με αποτέλεσμα να αδυνατεί εδώ και 5 μήνες να πληρώσει τις επικουρικές συντάξεις των συνταξιούχων της τράπεζας.

Όλο αυτό το διάστημα, και ενώ 1300 συνταξιούχοι, μένουν απλήρωτοι, η κυβέρνηση και η διοίκηση της Τράπεζας έχουν επιδοθεί σε ένα ιδιότυπο πινγκ - πονγκ πετώντας το μπαλάκι των ευθυνών η μια στην άλλη.

Οι συνταξιούχοι της Γενικής Τράπεζας έχουν, μέσα σε αυτούς τους μήνες, κάνει πολλές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, έχουν εκδώσει άπειρα δελτία τύπου την ώρα που αργά και σταθερά οδηγούνται στην ανέχεια. Ο μόνος σταθμός που κάλυψε τις συγκεντρώσεις με δημοσιογράφο ήταν ο 90,2. Από εκεί και πέρα έχουν υπάρξει μόνο 2-3 τηλεοπτικά ρεπορτάζ και ελάχιστα άρθρα εφημερίδων.

Καλή η συμπαράσταση στους απολυμένους δημοσιογράφους - επιβάλλεται να γίνετε. Που ήταν όμως όλοι αυτοί όταν κάποιοι άλλοι διεκδικούν τα δικαιώματα τους; Προφανώς ακούγοντας πιστά τις εντολές των αρχισυντακτών τους δεν έκαναν τον κόπο - ούτε μέσα από το διαδίκτυο - να αναδείξουν το πρόβλημα του ταμείου της Γενικής.

Συγχωρέστε τον οξύ μου τόνο αλλά όταν μιλώ με τους, συνταξιούχους του ταμείου, γονείς μου ματώνει η καρδιά μου. Μετά από 40 χρόνια εργασίας είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγο θα ζουν με δανεικά από τα παιδιά τους. Έλεος!

Υ.Γ Αν κανείς ψάχνει τον λόγο για την κρίση στον τύπο ας ρίξει μια ματιά στα παραπάνω. Γιατί, συμφωνώ ότι για πολλά φταίνε τα κακά αφεντικά. Μήπως, όμως, και οι ρεπόρτερ ξέχασαν εδώ και χρόνια τι σημαίνει ρεπορτάζ και πραγματική δημοσιογραφία;