Μια παρ' ολίγον κοινωνική εξέγερση...
| 11 αφορμές για διάλογο ]


Προφανώς υπάρχουν εντυπωσιακότερες φωτογραφίες από τα γεγονότα που ζήσαμε τον τελευταίο μήνα. Η συγκεκριμένη, όμως, τα λέει όλα. Δεν ήθελαν όλοι οι διαδηλωτές να κάψουν το σύμπαν. Δεν ήθελαν όλοι οι αστυνομικοί να τσακίσουν τους διαδηλωτές. Δυο βλέμματα που περιγράφουν όλα όσα δεν μπόρεσαν να πουν δημοσιογράφοι και "ειδικοί".

Την Κυριακή μετά τον θάνατο του Αλέξη και για, περίπου, 48 ώρες η ατμόσφαιρα και τα γεγονότα είχαν όλα τα χαρακτηριστικά κοινωνικής εξέγερσης. Άνθρωποι όλων των ηλικιών βρέθηκαν στους δρόμους. Παππούδες κατέβαιναν στο Πολυτεχνείο για να δώσουν νερό μέσα από τα κάγκελα στους πιτσιρικάδες που βρίσκονταν εντός. Κάτοικοι των Εξαρχείων πετούσαν από τα μπαλκόνια τους γλάστρες στις διμοιρίες των Μ.Α.Τ. Σαραντάρηδες πετούσαν πέτρες σε τράπεζες και 17χρονοι έκαναν επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα.

Το βράδυ της Δευτέρας στο κέντρο της Αθήνας χιλιάδες πολίτες που είχαν να βρεθούν σε πορεία πολλά χρόνια συγκεντρώθηκαν, χωρίς σχέδιο και με άγνοια της φράσης "περιφρούρηση της πορείας" για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Από εκείνη την ώρα και μετά κάποιος έπρεπε να περιφρουρήσει τα ίδια τα επεισόδια. Πλιατσικολόγοι, ανεγκέφαλοι, άνθρωποι της νύχτας, παρακρατικοί, μασκαρεμένοι ειδικοί φρουροί φρόντισαν να μετατρέψουν την κοινωνική οργή σε στείρα βία και καταστροφή.

Η αστυνομία αμέτοχη, για όλες τις επόμενες μέρες, χτυπούσε τις πορείες και παρατηρούσε διακριτικά τους μπαχαλάκιδες να καταστρέφουν το κέντρο της πρωτεύουσας. Σταδιακά ο κόσμος που κατέβαινε στις πορείες λιγόστευε. Άλλοι από φόβο, άλλοι από αηδία φρόντισαν να κάτσουν ξανά στον καναπέ τους. Το σχέδιο ήταν απλό. Αφήνουμε το χάος να βασιλεύσει και ο κόσμος θα ζητήσει την παρέμβαση των δυνάμεων της τάξης. Το σχέδιο αυτό βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και πιθανόν να συνεχιστεί και μετά τις γιορτές - ίσως και την βραδιά της αλλαγής του χρόνου.

Από όλα τα γεγονότα που είδα και άκουσα αυτές τις μέρες, μου έχει μείνει, έντονα χαραγμένη, μια φράση. Η Δήμητρα είναι από τους διοργανωτές της καθιστικής διαμαρτυρίας έξω από την βουλή, κάθε βράδυ εδώ και 20 μέρες. Την επόμενη από την βραδιά που τα ΜΑΤ, αποφάσισαν να κάνουν επίδειξη... τσαμπουκά, επάνω τους μίλησα μαζί της και μου εξέφρασε μια απορία,

Δεν πιστεύεις και εσύ ότι όλη αυτή η βία θα είχε τελειώσει εάν οι αστυνομικοί αποφάσιζαν να κάνουν απεργία; Απεργία για να διαμαρτυρηθούν για τους συναδέλφους τους που καταστρέφουν το επάγγελμά τους. Απεργία για τους άθλιους μισθούς που παίρνουν για να παίζουν το κεφάλι τους κορώνα - γράμματα. Απεργία για τις άθλιες εντολές που παίρνουν από τους επικεφαλείς τους. Δεν πιστεύεις οτι δεν θα υπήρχε χώρος για ανεγκέφαλους εαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες κατέβαιναν στους δρόμους αντί να μένουν στον καναπέ τους;

Δήμητρα και εγώ το πιστεύω αυτό. Πιστεύω, όμως και κάτι άλλο. Ήρθε καιρός να αφήσουμε τα λόγια και να περάσουμε στην πράξη, όλοι μας. Να μην γκρινιάζουμε, απλά, αλλά να διεκδικούμε. Να πάψουμε να πιστεύουμε ότι φταίνε, πάντα, οι άλλοι. Να σταματήσουμε να περιμένουμε από τους άλλους να αλλάξουν αν, πρώτα, δεν αλλάξουμε εμείς. Μπορούμε; Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της χρονιάς που έρχεται, της δυσκολότερης, ίσως, που έχουμε ζήσει σαν γενιά...

[ Photo by daylife ]

11 αφορμές για διάλογο

thirdeye3 είπε... @ 30 Δεκεμβρίου 2008 - 12:04 μ.μ.

Είναι ανθρωπιά να παραδεχτούμε όλοι μας ότι έχουμε όλοι ευθύνη και να την αναλάβουμε. Πόσοι θα θυσιάσουν το προσωπικό βόλεμα για ένα καλύτερο παρόν όλων. Δεν λέω καλύτερο μέλλον, γιατί αυτό το χρωστάμε ήδη στα παιδιά μας. Στα παιδιά που είδαμε να μάχονται στους δρόμους για αυτό που τους ανήκει- τη ζωή.

Thanassis Kontonatsios είπε... @ 30 Δεκεμβρίου 2008 - 2:03 μ.μ.

Οι ‘Άλλοι’

Διαβάζοντας στο press-gr το άρθρο του κυρίου Νίκου Προμπονά ‘Εορταστικές σκέψεις...’ εντελώς ανέλπιστα και απότομα ξεκαθάρισε μέσα στο μυαλό μου το τι συμβαίνει τις τελευταίες δύο - τρεις εβδομάδες στην χώρα μου.

Όλες αυτές τις ημέρες παρακολούθησα από κοντά την επικαιρότητα και διάβασα διάφορα άρθρα και απόψεις. Διάβασα πολύ! Παρ’ όλες όμως τις προσπάθειές μου δεν κατάφερα να βρω μια ολοκληρωμένη θέση, ένα συμπαγές επιχείρημα που να έχει αρθρωθεί από τους ‘καθ’ ύλην’ αρμόδιους δηλαδή την πνευματική ηγεσία του τόπου, τους διανοούμενους, τους ανθρώπους της τέχνης.

Κυκλοφόρησαν διάφορα γραπτά και συνεντεύξεις όπως το πρώτο (και ύστερα το δεύτερο) κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη, η συνέντευξη του καθηγητή Γιανναρά και το ‘συλλογικό’ κείμενο του κυρίου Δοξιάδη.
Εξαίρεση μερικές λακωνικές τοποθετήσεις πανεπιστημιακών δασκάλων.

Οι θέσεις των κομμάτων αφού ξεκίνησε μία ευγενής άμιλλα τοποθετήσεων – με το ένα μάτι στους ψήφους – κατέληξε σε παρεμφερείς ή ακόμα και ταυτόσημες θέσεις με ελάχιστες διαφορές, ομοειδείς θέσεις που διατρέχουν ολόκληρο το υπάρχον ‘πολιτικό’ φάσμα.

Το κείμενο όμως του κυρίου Προμπονά έδρασε μέσα μου ως καταλύτης. Αντιλήφθηκα επί τέλους ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες που συνυπάρχουν στον ίδιο τόπο.

Η μία Ελλάδα είμαστε εμείς οι νομοταγείς και σοβαροί πολίτες. Εμείς που τελειώσαμε το Πανεπιστήμιό μας ολοκληρώσαμε τα μεταπτυχιακά μας, οπότε αμέσως μετά αρχίσαμε να δουλεύουμε πολύ σκληρά, τόσο σκληρά που ξεχάσαμε ότι μία Πέμπτη βράδυ ήμασταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Επίσης είναι πλέον αδύνατον να θυμηθούμε τι ακριβώς γυρεύαμε εκεί!

Η άλλη Ελλάδα είναι ‘οι Άλλοι’. Αυτοί οι Άλλοι είναι ενοχλητικοί. Ήταν πάντα ενοχλητικοί. Στην αρχή δεν μας άφηναν να κοιμηθούμε διότι ήθελαν το γάλα τους ή απλά να παίξουν. Μετά άρχισαν τις ερωτήσεις οι οποίες όλο και δυσκόλευαν και στο τέλος η κατάσταση έγινε ανυπόφορη! Αυτοί οι ‘Άλλοι’ άρχισαν να μην ανέχονται την υποβάθμιση των αξιών, την καταστροφή του εκπαιδευτικού συστήματος, την διάλυση της οικονομίας, τις επεκτεινόμενες νοοτροπίες καταστολής, τον υπερ-συντηρητισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ... Όπως καταλαβαίνετε το πράγμα δεν πήγαινε άλλο. Το ποτήρι ξεχείλισε!

Πρέπει επειγόντως να προστατευτούμε από αυτούς τους ‘άλλους’. Ξέχασα να σας πω ότι οι ‘Άλλοι’ μυρίζουν και ‘αριστερίλα’ ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων ... απροσδιόριστο ..., καμιά φορά σπάνε και βιτρίνες και άκουσον-άκουσον καθυστερούν την έναρξη θεατρικών παραστάσεων!

Σίγουρα θα πρέπει να ληφθούν μέτρα, στο κάτω-κάτω και αν τέσσερις ή πέντε ‘Άλλοι’ πέσουν νεκροί, δεν χάλασε ο κόσμος – εδώ κάτι λέγεται σχετικά με ομελέτα και σπασμένα αυγά αλλά μου διαφεύγει ...

Έτσι είναι, αυτό πρέπει να γίνει, στο μεταξύ προσπαθώ από το πρωϊ να υπολογίσω την παρακάτω εξίσωση: Αν (λέμε ΑΝ) ένας ανεπάγγελτος κομματάνθρωπος χωρίς προσόντα και ευαισθησία, χωρίς όραμα και αρχές καταλήξει να γίνει υπουργός, τότε αυτό το τελείως φανταστικό και υποθετικό σενάριο – ως καταστροφή – με πόσες σπασμένες βιτρίνες ισοδυναμεί; Η πάλι το κατεστραμμένο σύστημα υγείας σε πόσους καμένους κάδους απορριμμάτων αντιστοιχεί; (ως φαινόμενο καταστροφικής βίας πάντοτε)…

Νάστε καλά κύριε Προμπονά με κάνατε και ησύχασα ...

Σταματάω εδώ, κουράστηκα. Σίγουρα κούρασα και εσάς, επιστρέφω στο σπίτι μου. Ευτυχώς οι δικοί μου ‘Άλλοι’ είναι 21 και 24 ετών έχουν σταματήσει τις ερωτήσεις γιατί άρχισαν να βρίσκουν απαντήσεις. Oπότε με ενοχλούν όλο και λιγότερο...

Καληνύχτα σας.


blog: www.grsail.blogspot.com

tzonakos είπε... @ 30 Δεκεμβρίου 2008 - 8:16 μ.μ.

Φοβερή φωτογραφία όντως.
Τωρα, για το άλλο, αστυνομικοί και απεργία θα σημαίνει οτι έχουν συλλογική συνείδηση.
Εχουν ;

fisherman είπε... @ 31 Δεκεμβρίου 2008 - 9:08 π.μ.

Ο τυπάκος με το κράνος και το ρόπαλο θα πάει σπίτι του το βράδυ στα παιδιά του... δεν είναι φονιάς είναι δημόσιος λειτουργός... Κάποιοι περίεργοι συνάδελφοί που έχουν "κάλο" στον εγκέφαλο χρεώνουν σε όλους την βλακεία τους. Πρέπει να αλλάξουμε τον κόσμο Παναγιώτη ... δεν πάει άλλο...

agapi είπε... @ 31 Δεκεμβρίου 2008 - 4:04 μ.μ.

Αυτό που περιμένω από την καινούργια χρονιά είναι να ξυπνήσουμε επιτέλους όλοι μας, οι πολλοί και να δούμε ότι ενωμένοι θα μπορέσουμε να απαιτήσουμε την Αλλαγή! Όλοι μαζί θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τον κόσμο! Μόνο με το να καταλάβουμε ότι είμαστε μέρος του και πρέπει να συμμετάσχουμε όλοι με ανιδιοτελή αγάπη για τους συνανθρώπους μας και σεβασμό για το μέλλον… Και να είμαστε δίπλα σε Αυτόν που θέλει και δεσμεύεται να αλλάξει την εξουσία των λίγων με την εξουσία των πολλών!
Σου εύχομαι μια Καλή Χρονιά και καλή δύναμη! Χρόνια Πολλά, από καρδιάς! Υγεία, ευτυχία, επιτυχίες, αληθινή αγάπη! Και πάντα καλές εμπνεύσεις και μαχητικές αναρτήσεις!
(Και την δύναμη για να μπορέσεις να διακρίνεις τους φαρισαίους από τους αληθινούς…)
Και καλές εμπνεύσεις σε όλους μας, για αναρτήσεις που να ξυπνάνε συνειδήσεις! Το blogging είναι ο δικός μας τρόπος στο “να κολλάμε αφίσες”… Πάντα να μείνουμε αληθινοί και να πράττουμε αυτά που λέμε…

mikroanalogo είπε... @ 1 Ιανουαρίου 2009 - 4:42 μ.μ.

καλή χρονιά! :)

SyBeRiA είπε... @ 2 Ιανουαρίου 2009 - 9:44 μ.μ.

Παιδια μη !!! οχι !!! προς θεου !!!
Οχι παρολιγον !!! τιποτα δεν τελειωσε!!! και δεν χρειαζεται να ειναι η τωρινη εξεργεση ιδια με καποια αλλη... Ειμαστε διαφορετικοι και οι εποχες το ιδιο.. μην σταματησουμε να μιλαμε για αυτο .. μην σταματησουμε να ξυπναμε σιγα σιγα εναν εναν τους συμπολιτες μας... μπορει να σιγοβραζει και καποια στιγμη η αλλαγη να ειναι εμφανης για ολους !
Απο μεσα μας ξεκιναει η επανασταση...
Ολοι λοιπον με το νεο ετος που ηρθε παλι ενωμενοι σε πορειες διαμαρτυριες κλπ με τα ματια και τα αυτια ανοιχτα !
Σαββατο 3 /1/09 εμεις θα ημαστε εξω απο την βουλη κατα τις 9 να κοψουμε και πιτα :)
Σας καλουμε ολους!!!

mediaspotgr είπε... @ 5 Ιανουαρίου 2009 - 12:17 π.μ.

Το νέο δόγμα...Όποιος σηκώνει «ανάστημα» πρέπει να «φυτεύεται»

Το φασιστικό άσμα από τα αστυνομικά πιόνια της κάθε εξουσίας. Δηλώνουν την πρόθεση τους να υπερασπιστούν τα αφεντικά τους και με άλλο αίμα.
Είναι έτοιμοι να σκοτώσουν και άλλους, προσφέροντας τις «υπηρεσίες τους» στα αφεντικά που τους χρησιμοποιούν.

Τα γκεμπελικά μέσα ενημέρωσης έδωσαν το νέο σύνθημα για την πάταξη κάθε λαϊκής αντίδρασης για την φίμωση κάθε διαμαρτυρίας ενάντια στην εξουσία.

Βγήκαν τα φασιστοειδή της αστυνομικής τρομοκρατίας να απαιτούν να τους «λύσουν» τα χέρια.

Να έχουν το ελεύθερο σε «κάθε είδους» αντιμετώπιση των διαδηλωτών και του λαού που απαιτεί, λες και μέχρι τώρα δεν έκαναν ασύδοτοι ότι θέλανε , με τις ευλογίες της κάθε κυβέρνησης.

Θαρρείς και οι ξυλοδαρμοί , τα γκλοπ που ανεβοκατεβαίνουν στα πρόσωπα των διαδηλωτών, οι σφαίρες που πέφτουν και δολοφονούν δεκαπενταχρονα παιδιά, τα δηλητηριώδη αέρια και τα ασφυξιογόνα δεν είναι αρκετά.

Πρέπει να «αντιδρούν», τελείως ασύδοτοι και με σκοπό να σκοτώνουν, με μονό στόχο να δολοφονούν, όχι μόνο περιστασιακά, όποτε τους κάνει κέφι, αλλά συστηματικά και κάθε φορά που υψώνετε φωνή διαμαρτυρίας από το λαό.
Όποτε ο πολίτης ζητά δημοκρατία, δικαιοσύνη, οπότε ζητά να συμμετέχει και να ορίζει αυτός την ζωή του, τότε οι ένστολοι κρατικοί μπράβοι πρέπει να ρίχνουν στο ψαχνό.

Η κυβερνητική προπαγάνδα καλά στημένη και με την αρωγή των ΜΜΕ, με πρώτο και καλύτερο το κανάλι του κακοποιού Κουρή, αναλαμβάνει εργολαβικά την «βρώμικη δουλειά». Το κανάλι του κακοποιού προβάλει τις δολοφονικές θέσεις των φασιστοειδών οργάνων της εξουσίας ως απαίτηση για περισσότερο αίμα από τους κρατικούς τραμπούκους.
Τώρα που πλέον που φοβάται και χειρότερα η εξουσία , θέλει τα χέρια της «ελεύθερα» για κάθε ενδεχόμενο, τώρα πρέπει και τα όργανα της να μπορούν να σκοτώνουν συστηματικά.
Θέλει και άλλο αίμα, θέλει και άλλη καταστολή, ολοκληρωτική.

Όταν ο πολίτης είναι έξω και διαδηλώνει, δικαίωμα που το κατοχυρώνει το σύνταγμα, τα αστυνομικά όργανα το εκλαμβάνουν ως πρόκληση!!!

Καθαρά πολιτική η θέση, που αντικατοπτρίζει τις θέσεις των πολιτικών προϊσταμένων τους που τους χρησιμοποιούν σαν ιδιωτικούς στρατούς καταστολής, και τους εκπαιδεύουν εναντία σε κάθε λαϊκή αντίδραση.

Θάνατος λοιπόν σε αυτούς που υψώνουν φωνή διαμαρτυρίας, θάνατος σε κάθε λαϊκή απαίτηση. Δεν υπάρχουν ατομικά δικαιώματα , δεν υπάρχουν συνταγματικά δικαιώματα , δεν υπάρχει τίποτα όταν η εξουσία προστάζει. Υπάρχει μόνο ο φασισμός της «δημοκρατίας» τους.

Κάποιος, κάπου, κάποτε... είπε... @ 11 Ιανουαρίου 2009 - 8:10 μ.μ.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Μαθητική Γροθιά είπε... @ 11 Ιανουαρίου 2009 - 8:15 μ.μ.

Υπέροχο post.. Δανειστήκαμε τη φωτογραφία για το blog μας.. Αληθινά ανθρώπινο

anywhere_Smile είπε... @ 28 Αυγούστου 2010 - 5:21 π.μ.

If the links to not links london lead to the maximum increase in traffic discount links of london then what value would the links truly links of london silver possess. They would end up being little more than window dressing at worst and minimally impactful links of london sale at best. That is not what a new online business links london jewellery looking for a spike in revenues would wish to links london bracelet yield.Also, when you are running a new business, your london links charms time will limited as there will be scores of other responsibilities links of london watches sale competing for your time. That means you won't be able to discount links of london rings do what is necessary to individually place your own links on cheap links of london necklaces the internet. Rather than do so, you could buy links and delegate the work to others.

Δημοσίευση σχολίου