Παγκόσμια κρίση και ιστορίες για αγρίους...
| 11 αφορμές για διάλογο ]


Πριν κρίνουμε, πανικοβληθούμε ή πανηγυρίσουμε καλό είναι να βλέπουμε τη συνολική εικόνα ενός γεγονότος...

Το ιστορικό της κρίσης

Στα μέσα του καλοκαιριού του 2007, ένας υποτομέας ενός τομέα της οικονομίας των ΗΠΑ παρουσίασε πρόβλημα. Κάποιοι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί εκτέθηκαν σε κατηγορία δανείων υψηλού ρίσκου τα οποία δεν εξυπηρετήθηκαν. Τα είχαν τιτλοποιήσει, με αποτέλεσμα αυτό να επηρεάσει και άλλους, πάντα όμως στα όρια του τραπεζικού συστήματος. Η πραγματική οικονομία, όπως φαίνεται από τους ρυθμούς ανάπτυξης, είναι μια χαρά.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008, χρηματοοικονομικοί οργανισμοί χρεοκόπησαν ενώ άλλοι διασώθηκαν από (ορθότατες) κρατικές παρεμβάσεις. Πανικός στον πλανήτη, κασσάνδρες προβλέπουν το τέλος του κόσμου, αυτοκτονίες, πομφόλυγες από ειδικούς και μη. Παρομοιάζουν την κατάσταση με τη μεγάλη ύφεση του '29 και κινδυνολογούν ασυστόλως.

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, για το δεύτερο τρίμηνο του 2008, στις ΗΠΑ ήταν +2.8% και στην Ευρωζώνη +1.4% (σε ετήσια βάση). Ποια ύφεση, λοιπόν; Πότε πέρασαν δυο συνεχόμενα τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης και δεν το κατάλαβα; Ο βαρύτερος χαρακτηρισμός της κατάστασης είναι επιβράδυνση και μόνο. Επιπλέον από την αρχή του χρόνου μέχρι το κλείσιμο της Δευτέρας 29 Σεπτεμβρίου ο DOW ήταν -21.86% και ο DAX -28.02% πτώση που δεν έχει σχέση όχι μόνο με το '29, αλλά ούτε καν με το '87!

Διανύουμε, λοιπόν, μια φάση επιβράδυνσης της οικονομίας. Με αυτούς τους ρυθμούς ανάπτυξης, η πτώση των χρηματιστηρίων είναι αδιανόητη. Το πραγματικά πρωτοφανές γεγονός συμβαίνει στις αναδυόμενες αγορές: Έχοντας την ανάπτυξη να τρέχει από 7% έως 10% (ετήσια αύξηση ΑΕΠ), πολλά λεφτά στο σύστημα, και καλές προοπτικές, τα χρηματιστήρια τους θα έπρεπε να είναι στο +40% από την αρχή του χρόνου και όχι στο -40% (περίπου) που είναι σήμερα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για ψυχολογικούς και μόνο λόγους.

Πτώχευση με πτώχευση έχει διαφορά


Σε αντίθεση με την χρεωκοπία μιας οποιασδήποτε άλλης εταιρείας, η χρεωκοπία μιας τράπεζας φαίνεται (δεν είναι) πιο "βαριά". Επηρεάζονται πάρα πολλοί, από πολλούς κλάδους της οικονομίας, ιδιώτες και επιχειρήσεις. Είναι, ως θέμα, πιο "πιασιάρικο" για τα ΜΜΕ. Κλονίζεται η εμπιστοσύνη συνολικά για τον τραπεζικό κλάδο, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, η χρεοκοπία ενός εργοστασίου παπουτσιών δεν κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού για τον κλάδο της υποδηματοποιίας.

Ποιο είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμα; Αρνητικό κλίμα και πτώση των δεικτών. Μακροχρόνιο αποτέλεσμα; Μείωση του ΑΕΠ. Δηλαδή, μείωση του συνολικού πλούτου (τονίζοντας εδώ ότι δεν είναι zero sum game), επομένως όλοι γινόμαστε, λίγο ή πολύ, φτωχότεροι.

Καθίσταται προφανές ότι όλοι θέλουμε να υπάρχει πλούτος. Η κατανομή του, βέβαια, είναι άλλη ιστορία. Ωστόσο, όταν ο πλούτος αυξάνεται ωφελούνται όλοι. Όταν μειώνεται δεν βλάπτονται οι λίγοι. Βλάπτονται οι πολλοί. Επομένως τις κρατικές παρεμβάσεις (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και κρατικοποιήσεις) δεν θα τις κρίνουμε με παλαιολιθικά στερεότυπα φιλελευθερισμού ή σοσιαλισμού. Θα τις κρίνουμε με βάση την αποτελεσματικότητά τους: Οδηγούν σε άνοδο των δεικτών και της ανάπτυξης; Ορθές. Δεν οδηγούν εκεί; Λανθασμένες.

Σχέδιο
Paulson και αντιδράσεις

Το σχέδιο Paulson είναι σοφό. Σε μια χρεοκοπία, αυτοί που επηρεάζονται περισσότερο είναι οι πολλοί χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι. Τα λίγα υψηλά αμειβόμενα στελέχη δεν έχουν πρόβλημα. Συνήθως οι αποζημιώσεις τους είναι πολλαπλάσιες της νόμιμης, όπως προβλέπονται από τα συμβόλαιά τους. Το να σώσεις μια εταιρεία, ειδικά μια τράπεζα, από χρεοκοπία, ειδικά σε τέτοιες εποχές, έχει πολλαπλά θετικά αποτελέσματα για όλους, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Οι rednecks που αντιδρούν στο σχέδιο δεν καταλαβαίνουν ότι τα λεφτά που δίνει ο Αμερικανός φορολογούμενος επιστρέφουν σ' αυτόν. Η υιοθέτηση του σχεδίου θα έχει επιπτώσεις περισσότερο ψυχολογικές, παρά ουσίας. Αν καταφέρει και αντιστρέψει το κλίμα, θα σημαίνει περισσότερη ανάπτυξη, δηλαδή μείωση της ανεργίας, αύξηση της κατανάλωσης, χρήμα που γυρνάει και γεννάει. It's a win-win situation!

Υ.Γ Για τα επιτόκια της ΕΚΤ και τον ανεκδιήγητο Ευρωπαίο κεντρικό τραπεζίτη, προσεχώς. Stay tuned!

[ Photo by Reuters ]

11 αφορμές για διάλογο

Greek Rider είπε... @ 1 Οκτωβρίου 2008 - 7:48 π.μ.

@Κωσταντίνε, πολύ σωστά αναφέρεις ότι το '29 δεν είναι 2008. Τότε οι παρεμβάσεις ήταν ελάχιστες και δεν υπήρχαν τα κατάλληλα εργαλεία και θεωρητικό υπόβαθρο για στήριξη.

Σήμερα και μόνο οι "ενέσεις" ρευστότητας των κεντρικών τραπεζών κατάφεραν να μην περάσει η κρίση στην πραγματική οικονομία.

Πάντως η πραγματική οικονομία έχει όντως πρόβλημα γιατί οι τράπεζες έχουν έναν πολύ ειδικό ρόλο μέσα στο τρέχον σύστημα. Χωρίς τις "εθνικοποιήσεις" και τις "ενέσεις" θα είχαμε ήδη κραχ στην πραγματική οικονομία.

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε... @ 1 Οκτωβρίου 2008 - 10:02 π.μ.

Σε ότι αφορά στο 1929, θυμίζω το New Deal του Ρούσβελτ.
http://en.wikipedia.org/wiki/New_Deal

Greek Rider είπε... @ 1 Οκτωβρίου 2008 - 3:40 μ.μ.

Τότε άργησαν πολύ. Όταν ήταν στη δική μας φάση έμεναν με σταυρωμένα τα χέρια και κοιτούσαν μονεταριστικά.

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε... @ 1 Οκτωβρίου 2008 - 3:54 μ.μ.

Ήταν εξαιρετικά διαφορετρικές εποχές. Μεταξύ πολλών άλλων, δεν υπήρχε η άμεση πρόσβαση στην πληροφορία, ούτε το πολύ χρήμα διαθέσιμο στις αναδυόμενες αγορές.

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης είπε... @ 1 Οκτωβρίου 2008 - 7:59 μ.μ.

"for the record" που λεν κι οι αμερικάνοι, σημειώνω ότι το δεύτερο μεγαλύτερο bailout (στις ΗΠΑ) των τελευταίων 30 ετών, έγινε επί προεδρίας του πατέρα Μπους (1989)

http://www.propublica.org/special/government-bailouts/

όλα τα άλλα είναι οδοντόκρεμες μπροστά σε αυτά των Bush

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2008 - 10:57 π.μ.

ακόμη κι αν αυτά που λες ειναι σωστά, γράφεις με τέτοιον τρόπο που απαξιώνεις κάθε επιχείρημα που μπορεί να έχεις

οι υπερθετικές εκφράσεις "ορθότατες κρατικές παρεμβάσεις" και "σοφές λύσεις Πώλσον" και οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί "rednecks" και "ανεκδιήγητος" είναι -πολύ απλά- απαράδεκτα

ειδικά δε όταν θέλεις να *ενημερώσεις* κάποιους που ίσως να μην ξέρουν περί οικονομικών. Απωθεί αυτή η αισθητική

γεια χαρά

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης

ΥΓ. περιμένω το άρθρο σου για τον "ανεκδιήγητο" τραπεζίτη της ΕΚΤ, ώστε να δω τι θα πεις για το θεσμό που δεν παρασύρθηκε σε μειωσεις επιτοκίων, συνεπώς σε διευκόλυνση δανείων (από πολίτες), άρα σε *ακόμη* μεγαλύτερη έκθεση στην παγκόσμια οικονομική κρίση που -ο ανεκδιήγητος- είχε προ πολλού προβλέψει

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2008 - 2:06 μ.μ.

Τις απόψεις μου (υποκειμενικότατες) εκφράζω σε ένα blog, προσπαθώντας να είμαι και σύντομος! Δεν γράφω reports κεντρικής τράπεζας.

Θεωρώ ότι όποια κίνηση βοηθά τις αγορές να πάνε πάνω και την οικονομία να τρέξει και να παράγει πλούτο είναι θετική και ορθότατη.

Πέραν των υπερθετικών εκφράσεων, επι της ουσίας σχόλια;

ΥΓ: Αν έκοβε εγκαίρως τα rates, θα ήμαστε πολύ καλύτερα σήμερα. Άλλωστε ο λόγος που δεν τα έκοψε δεν είναι αυτός που αναφέρεις, κατά τον ίδιο, πάντα. Λέει ότι δεν κόβει τα επιτόκια για να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, αγνοώντας αυτό που και ο πρωτοετής φοιτητής οικονομικών ξέρει: Πληθωρισμός που προέρχεται από εξωτερικό παράγοντα δεν ελέγχεται με νομισματική πολιτική.

Γενικά, ο λόγος μείωσης των επιτοκίων (στοιχειώδη μακροοικονομικά) είναι να διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις να πάρουν δάνεια ώστε να αναπτυχθούν και να ξανατρέξει η οικονομία. Υπομονή για περισσότερα.

Εμμανουήλ Μ. Καραταράκης είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2008 - 6:47 μ.μ.

Το σχέδιο Πόλσον έχει δύο κακά. Βάζει 700 δις σε μια αγορά που μέχρι πριν μερικους μήνες προσπαθούσε να συγκρατήσει τον πληθωρισμό. Επίσης, δίνει άφεση αμαρτιών σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχασαν το μέτρο. (Θα έπρεπε να) υπάρχει και ένα moral hazard.

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2008 - 7:52 μ.μ.

Μα ο πληθωρισμός δεν προέρχεται από υπερθέρμανση της οικονομίας αλλά από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, των τροφίμων και των πρώτων υλών.

Όσο για την άφεση αμαρτιών, θα πω το εξής ανάλογο: Πλοίο με πολύ κόσμο και με μεθυσμένο καπετάνιο πάει στην ξέρα. Αν τον βοηθήσουμε, θα σώσουμε τον κόσμο, αλλά θα σωθεί και αυτός. Δηλαδή, να αφήσουμε το πλοίο να βουλιάξει για να μη δώσουμε άφεση αμαρτιών στον καπετάνιο;

Σώζουμε το πλοίο και τιμωρούμε τον καπετάνιο μετά!

珊珊李 είπε... @ 3 Αυγούστου 2009 - 7:18 μ.μ.

手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風,伊莉

anywhere_Smile είπε... @ 28 Αυγούστου 2010 - 5:19 π.μ.

If the links to not links london lead to the maximum increase in traffic discount links of london then what value would the links truly links of london silver possess. They would end up being little more than window dressing at worst and minimally impactful links of london sale at best. That is not what a new online business links london jewellery looking for a spike in revenues would wish to links london bracelet yield.Also, when you are running a new business, your london links charms time will limited as there will be scores of other responsibilities links of london watches sale competing for your time. That means you won't be able to discount links of london rings do what is necessary to individually place your own links on cheap links of london necklaces the internet. Rather than do so, you could buy links and delegate the work to others.

Δημοσίευση σχολίου