Έλληνας πρωθυπουργός με δέκα γράμματα
| Comments ]


Αν και ήταν επιβεβλημένη η απομάκρυνση του Βουλγαράκη, δεν αρκεί. Όσο ο πρωθυπουργός θα συνεχίσει να βαριέται θανάσιμα, η χώρα θα παραμένει ξεχαρβαλωμένη.
Η πρωτοφανής παρακμή της χώρας δεν οφείλεται στον κ. Βουλγαράκη ή στον όποιο Βουλγαράκη. Η πηγή της σημερινής κακοδαιμονίας έγκειται στο γεγονός ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει πρωθυπουργός.

Ο. κ. Καραμανλής είναι ένας ευχάριστος άνθρωπος για κρασί στην ταβέρνα, αλλά πλήττει αφόρητα στου Μαξίμου. Το καθημερινό του ωράριο περιορίζεται σε ένα αναγκαστικό πέρασμα από το πρωθυπουργικό γραφείο, απλώς για να περάσουν οι ώρες μέχρι την επιστροφή στη Ραφήνα.

Το υπουργικό συμβούλιο που συγκλήθηκε προσφάτως, όταν τα πράγματα είχαν φτάσει στο "αμήν", είχε να συνεδριάσει από την άνοιξη. Για το κόμμα ούτε κουβέντα να γίνεται, ενώ οι συναντήσεις, ακόμη και με σημαντικούς υπουργούς, είναι περιορισμένες στο ελάχιστο. Για την ακρίβεια, στο επιτελείο του Αλογοσκούφη θεωρείται επίτευγμα κάθε φορά που ο σημαντικότερος υπουργός της κυβέρνησης καταφέρνει να συναντήσει τον πρόεδρό της.

Ο κ. Καραμανλής επελέγη το 1996 από τους βαρώνους της Νέας Δημοκρατίας μετά τις διαδοχικές ήττες του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές. Το κυριότερο προσόν του ήταν ότι είχε ίδιο όνομα με τον ιδρυτή της παράταξης. Ακολούθησε μια συστηματική πολιτική που στηρίχθηκε στα αμερικανικά πρότυπα του image making. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός προφίλ που να ταιριάζει στους ψηφοφόρους του κόμματος αλλά και στη γενικότερη συντηρητική στροφή της ελληνικής κοινωνίας.

Διαβάστε την συνέχεια του χθεσινού άρθρου του Στέλιου Κούλογλου, στο Lifo, πατώντας εδώ. Πρίν απο αυτό, όμως, δείτε και το video στην sidebar...

[ Photo by Flickr ]