Ο συνδικαλισμός πέθανε, ζήτω ο συνδικαλισμός!
| 14 αφορμές για διάλογο ]


Είσαι 25 χρονών, φοιτητής στο τελευταίο έτος. Η μισή σου σκέψη, βρίσκεται στα τελευταία μαθήματα και την πτυχιακή σου και η άλλη μισή στην αγορά εργασίας που θα αντιμετωπίσεις μετά τον στρατό. Θέλω ειλικρινά να μου πεις; Σε ικανοποίησαν οι αγώνες που έδωσες με το φοιτητικό κίνημα; Σε ικανοποιούν οι κινήσεις των υπαρχόντων συνδικαλιστικών οργάνων που σε λίγα χρόνια θα σε εκπροσωπούν;
Το πιθανότερο είναι να μου απαντήσεις θετικά στο πρώτο και αρνητικά στο δεύτερο και εκεί είναι που θα σε ρωτήσω πάλι. Πως είναι δυνατόν να σε ικανοποιεί το φοιτητικό σου κίνημα από την στιγμή που λειτουργεί, πανομοιότυπα, με τους συνδικαλιστές;
Σε κατεβάζει σε πορείες χωρίς στόχο. Σου παρουσιάζει ατάκες και συνθήματα αντί για προτάσεις. Σε εγκλωβίζει σε μονομερή αγώνα με αποτέλεσμα να ζητάς τα ασήμαντα και να χάνεις τα σημαντικά. Την ίδια ώρα, οι ηγέτες σου, παζαρεύουν θέσεις στο κόμμα. Διασφαλίζουν από τώρα το επαγγελματικό τους μέλλον με θέσεις-λάφυρα στο δημόσιο. Παζαρεύουν εξουσίες πάνω στην πλάτη σου και στην αγωνιστικότητα σου. Πράττουν με τον ίδιο τρόπο, που κινούνται οι "μεγάλοι" του συνδικαλισμού.
Και εσύ μένεις με τους αγώνες και τα συνθήματα. Με τις αφισοκολλήσεις και το ξύλο από τα ΜΑΤ. Και τώρα που είσαι φοιτητής αλλά και μετά όταν θα είσαι εργαζόμενος.
Για σκέψου λοιπόν, μπορείς να το αλλάξεις; Έχασες την ευκαιρία σου στο κίνημα, σου ανοίγετε όμως μια άλλη μέσα από το συνδικαλιστικό σου όργανο. Εκεί θα είσαι νέος και άφθαρτος. Μπες λοιπόν με φρέσκιες ιδέες. Άσε αυτά που σου έμαθαν για αγώνα στις σχολές και τις φοιτητικές παρατάξεις και άλλαξε τον σύστημα.
Εμπρός, λοιπόν, ρίξε ιδέες.
Ζήτα να μην μπορούν οι πρόεδροι των συνδικαλιστικών ενώσεων να μην πολιτεύονται για, τουλάχιστον, 4 χρόνια από την ημέρα που θα πάψουν να ασκούν τα καθήκοντά τους. Απαίτησε να εργάζονται όλοι οι συνδικαλιστές κανονικά όπως και εσύ. Ζήτα κάθε χρόνο το πόθεν έσχες τους.
Πρότεινε να αλλάξουν οι μορφές του αγώνα. Τι πιστεύεις ότι είναι αποτελεσματικότερο, να κάνεις μια πορεία μισής ώρας ή μια διήμερη καθιστική διαμαρτυρία έξω από την βουλή; Να φωνάζεις συνθήματα ή να συζητάς προτάσεις;
Πάρε όσα έγραψα και κάνε τα ότι θες. Εάν θες πέτα τα και προχώρα ή εμπλούτισε τα και φέρε την αλλαγή. Στο χέρι σου είναι...

Υ.Γ. Το κεφάλαιο μετεξελίχθηκε και γιγάντωσε και εμείς επιμένουμε να το χτυπάμε με μεθόδους και νοοτροπίες του περασμένου αιώνα. Και εαν δεν αλλάξουμε τότε, φοβάμαι, οτι σύντομα θα δούμε την οθόνη να γράφει, game over...

14 αφορμές για διάλογο

Rigelian είπε... @ 15 Φεβρουαρίου 2008 - 10:27 π.μ.

E, συγγνώμη Παναγιώτη, αλλά αυτό το κείμενο θα μπορούσε να το είχε πει κνίτης του 85 στα αμφιθέατρα, όταν διέκοπταν το μάθημα για να μιλήσουν για "αγωνιστικές κινητοποιήσεις" και για "μαζώξεις"!!!

(μια η νοτυντούκα - τέσσερεις εμείς, κατά το γνωστό ανέκδοτο!)

elate είπε... @ 15 Φεβρουαρίου 2008 - 2:14 μ.μ.

και κάτι άλλο...
Τους άνεργους ποιός φορέας τους εκπροσωπεί??

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 15 Φεβρουαρίου 2008 - 3:24 μ.μ.

@rigelian
"Ζήτα να μην μπορούν οι πρόεδροι των συνδικαλιστικών ενώσεων να μην πολιτεύονται για, τουλάχιστον, 4 χρόνια από την ημέρα που θα πάψουν να ασκούν τα καθήκοντά τους. Απαίτησε να εργάζονται όλοι οι συνδικαλιστές κανονικά όπως και εσύ. Ζήτα κάθε χρόνο το πόθεν έσχες τους."
Αυτά δεν τα λένε οι κνίτες φίλε rigelian. νομίζω οτι συμφωνείς με την αναγκαιότητα να στήσουμε τα συνδικαλιστικά όργανα απο την αρχή.

@elate
Κανένας elate. Θα έπρεπε να το κάνει το κράτος μέσω του ΟΑΕΔ αλλά...

vagnes είπε... @ 15 Φεβρουαρίου 2008 - 4:10 μ.μ.

Απο που πηρες αναποδες Πανο.
Εξοχα και αποκαλυπτικα, ειναι αυτο που βαθια πιστευω και γω.
Ξεκολληστε απο τα στεγανα και τα στερεοτυπα για να παμε ενα βημα επανω. Αυτο πρεπει να ειναι το συνθημα.

Ξερεις με τι παιρνω αναποδες εγω;
Στην οδηγηση πιανει καποιος δεξια χωρις φλας, προφανως για να σταματησει και ολοι απο πισω του πηγαινουν κι αυτοι σαν μπουλουκι δεξια.
Ετσι και στο συνδικαλισμο και στην πολιτικη. Απολυτη στοιχιση.
Ε οχι δεν πολεμιεται τιποτα ετσι, ποσο μαλλον το κεφαλαιο που λες Πανο μου.

tzonakos είπε... @ 15 Φεβρουαρίου 2008 - 4:12 μ.μ.

Εκπληκτικό, δεν περίμενα να γράψει ποτε κανείς αυτά που ειχα στο μυαλό μου και δεν έγραφα επειδή φοιτητής δεν είμαι !
Εχεις απόλυτο δίκιο κι αργήσαμε και πολύ να πάρουμε μπρός, οι συνδικαλιστές παλαιού τύπου, της εποχής της ντουντούκας που αμέσως πολιτεύονται, πάνε, πέρασαν, έφυγαν !
Δεν προσφέρουν τίποτα !

Εξοχο κείμενο ΠανΠαπ. !

karpidis είπε... @ 16 Φεβρουαρίου 2008 - 5:15 π.μ.

Ναι δεν θα μπορούσε ΚΝΙΤΗΣ γιατί είναι καθιερωμένο οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ να εργάζονται. Το δείχνουν με το παράδειγμα τους δεν το λένε μόνο...

Ψοφcat είπε... @ 16 Φεβρουαρίου 2008 - 7:00 π.μ.

Είμαι αβουλο πρόβατο απο μόνος μου δεν χρειαζομαι συνδηκαλιστες!

Ψοφcat είπε... @ 16 Φεβρουαρίου 2008 - 7:02 π.μ.

Και να μην ξεχνιόμαστε:

Μητσοτακης και παλι Μητσοτάκης

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε... @ 16 Φεβρουαρίου 2008 - 8:26 μ.μ.

Κοίτα αν δεν διεκολυνθούν οι συνδικαλιστές ιδιάιτερα στον ιδιωτικό τομέα να μην εργάζονται κάποιες μέρες, ανάλογα των μελών του συνδικάτου, δεν θα μπορέσει να υπάρχει συνδικαλισμός.
Οκ. Αν συμμετείχαν περισσότεροι σε εντελώς πρακτικά, αλλά χρονοβόρα πράγματα, όπως να μιλήσεις για τα γενικότερα και ειδικότερα προλβήματα του κλάδου σου, κατά τόπους και κατά ειδικότητες, να κλειστούν επαφές με την εργοδοσία, την πολιτική ηγεσία, να βγουν δελτία τύπου να μοιραστούν στον τύπο, να πειστεί ο τύπος να τα δημοσιεύσει (γεγονός που δεν δημοσιεύεται σήμερα δεν υπάρχει και αυτό το ξέρει και η εργοδοσία και η εξουσία, δεν σε φτάνει ούτε ένα 24ώρο..
Έπειτα οι Συνδικαλιστές είναι άνθρωποι, δεν είναι ούτε ιεραπόστολοι, ούτε επαγγελματίες επαναστάτες. Δίνουν από τον προσωπικό τους χρόνο πολύ, αλλά δεν είναι ανάγκη να καούν πριν την ώρα τους γιατί αυτό συμφέρει την εργοδοσία και την εξουσία..
Λοιπόν χρειάζονται κάποιοι συνδικαλιστές πλήρους απασχόλησης για όσο διαρκεί η θητεία τους..
Επαγγελματίες συνδικαλιστές θα έχουμε μόνο όταν δεν υπάρχει πρόβλεψη να μην παραμένει κανείς στην ίδια θέση (αυτή που προβλέπει διεκολύνσεις) για πάνω από 2 θητείες το πολύ!

fisherman είπε... @ 16 Φεβρουαρίου 2008 - 8:43 μ.μ.

για μένα δεν παίζει ρόλο αν θα δουλεύει ο συνδικαλιστής ή όχι. Ρόλο παίζει αυτός που τον ψηφίζει να τον ελέγχει και εμείς αφτό δεν το κάνουμε. Και επειδή οτι χόρο αφήνεις στον διπλανό σου τον καταλαμβάνει αυτοί εφ όσον βρήκαν το πεδίο ελεύθερο ... εξαπλώθηκαν και κάνουν καριέρες. Ναι πρέπει ναασχοληθούμε με τα συνδικαλιστικά μας όργανα Ναι πρέπει να κινηθούμε συλλογικά ο κάθε ένας στον τομέα του αλλά με σύνεση και σκοπό να ελέγχουμε τόσο αυτούς που κατά καιρούς εκλέγουμε αλλά και τους υπόλοιπους.

Ivan είπε... @ 17 Φεβρουαρίου 2008 - 12:52 π.μ.

See here

{le petit journaliste} είπε... @ 17 Φεβρουαρίου 2008 - 6:17 π.μ.

i ali8eia einai pws to foititiko kinima briskete se ligo xreiroteri 8esi apo auti pou perigrafeis.. eGW ENTROMOS anakaluptw pws uparxoun eswparataksiaka, kai reumata.. Ta pragmata einai duskola/..

Rigelian είπε... @ 18 Φεβρουαρίου 2008 - 3:07 μ.μ.

Συμφωνώ απόλυτα με με την αναγκαιότητα να στήσουμε όχι μόνο τα συνδικαλιστικά όργανα απο την αρχή, αλλά και να ξανασκεφτούμε συνολικά την έννοια του συνδικαλισμου.

Αυτό που εννοούσα είναι ότι το κείμενό σου, μου αφήνει την αίσθηση παλιού κνίτικου λόγου, υποκειμενικά πάντα!

Ανώνυμος είπε... @ 18 Φεβρουαρίου 2008 - 4:52 μ.μ.

Βασικό στο συνδικαλισμό είναι να βλέπεις τα συμφέροντα του φοιτητικού, εργασιακού χώρου σου. Το κόμμα που κάποιος εκπροσωπεί, η ψηφίζει μπορεί να έχει διαφορετικά συμφέροντα. Ετσι θα βρεθεί πολλες φορές αντιμέτωπος με τους συνδικαλιστικούς ηγέτες. Αν δεν κάνει πίσω, αν συζητώντας με τους συναδέλφους του βεβαιωθεί οτι έχει δίκιο πρέπει να το παλέψει ενάντια στο κόμμα του. Το μαζικό κίνημα προχωράει περισσότερο απο τα κόμματα. Η Αστική Τάξη δεν φοβάται τα κόμματα, αλλά τα μαζικά κινήματα. Οι συνδικαλιστές των κομμάτων είναι περισσότερο προστατευμένοι απο τους ανένταχτους. Οι ανεξάρτητοι συνδικαλιστές όμως είναι περισσότερο καταξιωμένοι στους συναδέλφους τους.

Δημοσίευση σχολίου