Ποιός μας διαβάζει πραγματικά;
| 44 αφορμές για διάλογο ]


Εδώ και μέρες με απασχολεί το συγκεκριμένο ερώτημα. Ποιος θα διαβάσει πραγματικά μια μακροσκελή ανάλυση που θα αναρτήσει κάποιος στο blog του. Μήπως οι περισσότεροι διαβάζουν μόνο την τελευταία παράγραφο ενός τέτοιου κειμένου; Γιατί ενώ ένα blog, έχει επισκεψιμότητα 500 και 550 αναγνώστες καθημερινά, αυτοί που μπαίνουν στον διάλογο των σχολίων δεν υπερβαίνουν τους 15 με 20;
Κάποιος φίλος, συνιστολόγος έκανε πρόσφατα στο blog του ένα πείραμα. Ανάρτησε με διαφορά λίγης ώρας έναν αξιοπρόσεχτο συλλογισμό και ένα ανέκδοτο. Στο ανέκδοτο... φράκαραν τα σχόλια. Αντίθετα το πρώτο, κέρδισε με τα βίας τρείς σχολιαστές.
Περιμένω την γνώμη σας. Μας διαβάζετε πραγματικά; Και αν, ναι γιατί δεν μπαίνετε στην κουβέντα;

Υ.Γ Περισσότερο από όλους, θα εκτιμούσα να διατύπωναν την γνώμη τους αυτοί που δεν συνηθίζουν να αφήνουν σχόλια.

44 αφορμές για διάλογο

Ανώνυμος είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:19 π.μ.

Κάποια άρθρα ενδιαφέροντα τα διαβάζουμε. Είναι όμως κοινό μυστικό ότι κανείς δεν κάθεται σε ένα blog για πάνω από 3 λεπτά. Το πολύ που μπορεί να διαβάσει σε αυτά τα 3 λεπτά είναι μια δακτυλογραφημένη σελίδα Α4. Οτιδήποτε είναι μεγαλύτερο δε διαβάζεται. Επίσης μου έχει κάνει εντύπωση ότι πολλά μπλογκ που έχουν μεγάλη κίνηση δεν είναι ιδιαίτερα αξιόλογα κατά τη γνώμη μου.

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:25 π.μ.

@ανώνυμος
Αν διάβασες κάτι και σου άρεσε, δεν θα αφιέρωνες μερικά λεπτά ακόμα να διαβάσεις τα σχόλια που έχουν γραφτεί;
Για τα μη αξιόλογα blog με μεγάλη κίνηση, θεωρώ οτι η κατάσταση δεν διαφέρει απο την tv, τα περιοδικά ακόμα και τα μπαράκια που πηγαίνουμε.
Καποια απλά πουλάνε, όσο χάλια και να είναι...

ΠΡΕΖΑ TV είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:37 π.μ.

Κοιτα,αναλογα το blog,τη θεματολογια του και το κοινο που απευθυνεται ο καθενας.Για παραδειγμα τα πολιτικα blogs δεν εχουν τοσες πολλες επισκεψεις,αλλα ακομη και αν μπαινουν καποιοι πχ 550 ατομα,οι περισσοτεροι μαλλον μπαινουν κατα λαθος και βγαινουν με την μια...

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:49 π.μ.

@preza
Δεν θέλω να μείνει η κουβέντα μόνο στα πολιτικά blog, απαραίτητα.
Πάρε παράδειγμα το δικό σου.
Απο τα 40 σχόλια που θα πάρεις τα 35 θα γράφουν ή "μπράβο πρέζα" ή "άντε στο διάολο,ρε". Τα πέντε μόνο είναι αυτά που θα μπούν στην ουσία.
Σου αφήνουν σχόλια, γιατί με τον τρόπο που γράφεις αυτό που θες να πείς τους ιντριγκάρεις. Σε διαβάζουν, όμως πραγματικά;
Αυτό θέλω να μάθω, γι' αυτό και έγραψα οτι περιμένω, με ενδιαφέρον, να μας απαντήσουν αυτοί που δεν αφήνουν σχόλια.

αντωνης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:55 π.μ.

καλησπερα
@ανωνυμος
αν υποθετουμε οτι συμφωνω οτι τα μπλογκς που εχουν κινηση δεν ειναι αξιολογα, γιατι τοτε εχουν κινηση; Μηπως κατι δειχνει αυτο (πχ αυτοι που ειμαστε, τετοια μπλογκς μας αξιζουν;). Εδω να πω οτι αφορμη για να μπω στο χωρο αυτο, ηταν το press-gr, που πλεον δεν το αντεχω γιατι με υποβιβαζει ως ανθρωπο.

Και γιατι εσυ πχ. δεν συμμετεχεις σχολιαζοντας σε καποια μπλογκς που ειναι αξιολογα; Αυτο με τα 3 λεπτα ειλικρινα δεν το καταλαβα. Αλλά αν το κανεις, μαλλον δεν θα εισαι εδω τωρα.

NIGHT GHOST είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:14 π.μ.

Εγώ παιδιά δεν ήξερα ούτε καν πως σχολιάζουν. Πιστευω πως ο,τι διαβάζει κανείς και τον ενδιαφέρει ΚΑΙ θα μείνει ΚΑΙ θα σχολιάσει. Δεν εχει νοημα ούτε να βρίζεις, ούτε να συμφωνεις μονίμως. Τα Blogs δεν ειναι chat rooms, ούτε συζητάμε για να συμφωνούμε. Επικεντρώνόμαστε στις σκέψεις του blogger, χαζεύουμε, προβληματιζόμαστε και αναλόγως πράττουμε. Στην τελική καλύτερα να μην σχολιάζει κανείς οταν στην ουσία δεν έχει κατι να πει. Είναι το πρώτο σχόλιο που αφήνω πάντως ετσι για την ιστορία.

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:24 π.μ.

@night ghost
Απορρίπτεις την εκδοχή ο κόσμος να μην έχει εξοικειωθεί, ακόμα αυτήν την μορφή πληροφόρησης;
Στο λέω διότι θέλει καιρό, να μετατραπεί ένας παθητικός αναγνώστης-θεατής (απο εφημερίδες, tv κ.τ.λ) σε ενεργητικό.
Υ.Γ Μια και έκανες την αρχή, περιμένω και δέυτερο σχόλιο-απάντηση. :)

NIGHT GHOST είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:35 π.μ.

:)τώρα που πήρα φόρα; οχι ενα σχόλιο μόνο! αρκει να χω κάτι να πω... ;)
Οχι δεν πιστεύω οτι είναι θέμα εξοικίωσης. Πιστεύω οτι απλά ακόμα ο Ελληνας χρησιμοποιεί το blog για το χειροκρότημα. Τι θέλω να πώ: Εγινε μόδα για κάποιους και αντί να τρεξουν να διαβάσουν να ενημερωθούν,ή να ανταλλάξουν σκέψεις, απλά εφτιαξαν το δικό τους ιστολόγιο το παν στη "γειτονια" και τελος...Οι ψαγμένοι διαβάζουν πάντως. Ακόμα κι οι ανήξεροι έψαξαν και βρήκαν...Για μένα μιλαω...

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:41 π.μ.

Σίγουρα η δημιουργία ενός ιστολογίου εμπεριέχει μια δόση ματαιοδοξίας. Παρ' όλα αυτά πως εξηγείς το παράδειγμα που έγραψα στο post; Για το ανέκδοτο, όλοι ξεκίνησαν το χαχαχουχα για το άλλο (εκεί που πρέπει να μπεις στην διαδικασία της κριτικής και της σκέψης) τίποτα.
Μπορεί να είναι μάταιες οι απορίες μου, αλλά πραγματικά θέλω να ακούσω(διαβάσω) την γνώμη, τόσο ανθρώπων που δεν σχολιάζουν συχνά όσο και αυτών που δεν έχουν καν δικά τους ιστολόγια.

NIGHT GHOST είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 2:01 π.μ.

Το light περνάει πιο ευκολα απο τις βαρύγδουπες αναζητήσεις. Αν ήταν αλλιώς ο Λαζόπουλος δεν θα είχε τέτοια επιτυχία στον κόσμο. Προβληματίζει μεν, αλλά με δόσεις ελαφρότητας. Ασχετα αν αρεσει ή οχι. Καπως ετσι γίνεται και με τα blogs. Θα διαβάσεις κάτι, θα σε προβληματίσει και τσουπ θα πας και στη σελιδούλα με τα ανέκδοτα. Θα σχολιάσεις τα ανεκδοτα γιατί εθελοτυφλείς. Γιατί αν όντως είσαι σκεπτόμενος blogger σε καίει και η συνταξούλα, αλλα λειτουργείς με λογικές "οχι αλλο κάρβουνο" κι αδρανοποιείσαι χωρις να το καταλαβαίνεις. Χρειαζόμαστε blogs σαν το δικό σου και αλλων. Το οτι δεν αφήνονται σχόλια δεν είναι ανησυχητικο. Το οτι δεν εχει ανέβει το ποσοστο των χρηστών internet μας νοιάζει....

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 2:07 π.μ.

@NIGHT GHOST
Το οτι δεν έχει ανέβει το ποσοστό αυτών που ξέρουν να χρησιμοποιούν σωστά το internet θα συμπλήρωνα.

NIGHT GHOST είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 2:23 π.μ.

Δεν συμφωνω με το συμπλήρωμα. Το σωστό και το λάθος είναι υποκειμενικό. Άλλωστε σε όλες τις κοινωνίες υπάρχουν όλες βαθμίδες. Ετσι και στο internet χωράνε όλοι. Το θέμα είναι ο καθένας να ξέρει τι κάνει και γιατί το κάνει. Και για να μην μονοπολώ το σχολιασμό (την πήρα την κρυάδα κι εγώ σαν παιδί φτάνει)να πω τι εννοω.Μπορεί να γράψεις π.χ. κάτι εσυ αυριο και να επηρεάσεις έναν ανθρωπο στους 100 να αλλάξει νοοτροπία ή να πάρει μια απόφαση για τη ζωή του που δεν θα μάθεις ποτέ. Δεν σημαίνει πως δεν πήγε στο βρόντο ότι εγραψες... Οι ζυμώσεις που γίνονται δεν είναι γνωστες και παίρνουν χρόνο. Γράφε και απάντα τα γιατί μεσα σου και τα σχόλια που περίμενες μπορεί να ναι πράξεις αυριο... Γενικά το λέω

mania είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 8:52 π.μ.

Καλημέρα βρε Παναγιώτη,
Κατά σύμπτωση αυτό ακριβώς σκεφτόμουν κι εγώ χθες. Επισκέφτηκα μάλιστα ένα μπλόγκ, αυτό του Βασίλη Αδαμόπουλου, όπου παραπέμπει σε ένα άλλο κείμενο που αφορά την ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Είχα την υπομονή να το διαβάσω και να του αφήσω σχόλιο, παρατηρώντας συγχρόνως πόσο λίγα σχόλια υπήρχαν (το αναφέρω μάλιστα). Αντίθετα σε κάτι μπλογκ αβάσταχτης ελαφρότητας υπάρχουν πάνω από 50 (και λίγα λέω) σχόλια. Το δικό μου μπλογκ (πολύ νέο) ομολογώ ότι είναι από τα ελαφρά, το άνοιξα έτσι για να περνώ λίγη ώρα ανεμελιάς...και δεν με πειράζει αν δεν βρίθει σχολίων, παρόλα αυτά δεν έχω παράπονο.
Τώρα όσον αφορά τα μακροσκελή ποστ. Αν είναι κάτι ενδιαφέρον, συνεχίζω την ανάγνωση του μέχρι το τέλος. Αν βλέπω ότι δεν είναι παρά φλυαρία, την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια (χωρίς σχόλιο).
Το δικό σου μπλογκ το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και θα ξαναπεράσω από τα μέρη σου. Την καλημέρα μου

Ανώνυμος είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 10:46 π.μ.

Καλημέρα είμαι ο πρώτος ανώνυμος. Κατ' αρχήν εγώ αφήνω σχόλια είτε ως ανώνυμος είτε ως blogger ανάλογα με την περίσταση. Διατηρώ 3 blogs αλλά δε γράφω συχνά. Δηλ. γράφω αλλά μοιράζομαι στα 3. Ένα με βαρύ περιεχόμενο έχει τη μεγαλύτερη κίνηση αλλά βασικά την έχει διότι πολλές φορές που σχολιάζω επώνυμα πηγαίνει ο κόσμος και το βλέπει, αλλά ιδιαίτερα γνωστός δεν είμαι. Επιπλέον τα ελαφρά δεν τα διαβάζει κανείς αλλά τα διατηρώ για να ξεδίνω. Νομίζω ότι τα καλά ελαφρά blog σε αποστρεσάρουν λίγο, ειδικά αυτά που γράφουν γυναίκες, που γράφουν γράφουν, κάνουν το τόσο άλλο τόσο και δε λένε τίποτε. Εκεί διασκεδάζεις. Γι αυτό πηγαίνει ο κόσμος. Όλοι αυτοί και άποψη έχουν και πολιτικοποιημένοι είναι αλλά κάπου έχουν κουραστεί από το χάλι που βλέπουμε. Οπότε κάνουν μόνο πλάκα.

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 11:27 π.μ.

Ξέρετε τι παρατήρησα; Τα 8 στα 10 σχόλια προέρχονται απο ανθρώπους που διατηρούν blog. Μήπως, τελικά, οι bloggers είναι αυτοί που διαβάζουν τους bloggers;

mavros είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 11:37 π.μ.

kalhmera
Na pw kai egw thn idea mou sto erwtma sou.
Katarxhn nomizw oti hdh exeis parei arketes kales apanthseis, e?
Meta..., ayta pou lene oi sxoliastes den apexoun apo thn pragmatikothta h opoia telika einai toso polyepipedh pou se aposyntonizei , otan gia paradeigma pas na apanthseis se post opws to diko sou shmera.
Oloklhrwnw grhgora, me thn genikevmenh apopsh mou, pou leei oti... zoume se mia epoxh konformismou. Ta ypoloipa einai perigrafes ths afths katastashs.
Kalhmera syntrofoi

mavros είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 11:43 π.μ.

Kalhmera pali
Nai nai, exeis dikio. Alla afto perissotero to vlepw san apodeiksh oti kseroun na xrhshmopoioun kalytera kai pistevoun perissotero se afto pou legetai blogosfaira.
Des 'to etsi!
Ksanakalhmera

Ανώνυμος είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:02 μ.μ.

Φυσικά και οι bloggers διαβάζουν τους άλλους καθώς και ελάχιστοι ψαγμένοι. Ο πολύς κόσμος μπαίνει σε φορουμ και οι περισσότεροι δεν ασχολούνται καν με αυτά. Και μιλάω για άτομα του συγγενικού μου περιβάλλοντος που είναι νεότερα από εμένα. Τωρα αν θέσεις το ερώτημα τι δουλειά κάνουν ο bloggers και το ερώτημα που βρίσκουν τόσο χρόνο τότε περιορίζεται ακόμη περισσότερο ο κύκλος

ellie είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:10 μ.μ.

Το θέμα είναι τι βγαίνει από τις συζητήσεις στα μπλογκς, βγάζει καθένας το άχτι του, κάθε επίδοξο στέλεχος γίνεται δημοφιλές ή βγαίνει κάνένα πόρισμα που εκμετταλεύονται εκείνοι που πρέπει? Μάλλον το 1ο, λίγο και το 2ο βλέπω!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:20 μ.μ.

Για μένα έχει σημασία ακόμα και ο ένας που θα διαβάσει μια ανάλυσή μου.
Μήπως στις εφημερίδες πόσοι διαβάζουν τα άρθρα.
Ξέρεις πόσοι αγοράζουν το Βήμα ή την Ελευθεροτυπία μόνο για τα ντι βι ντι;

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:21 μ.μ.

@mavros
Συμφωνώ, με αυτά που γράφεις.
Το ζητούμενο (και γι' αυτό ρωτάω ανθρώπους που δεν έχουν δικό τους blog) είναι τι πρέπει εμείς να αλλάξουμε ώστε να αποκτήσουμε διείσδυση σε κόσμο που του αρέσει να ενημερώνεται(μιλώντας για τα πολιτικά blog). Αυτός, δηλαδή που θα διαβάσει το in.gr ή την σελίδα του bbc να αρχίσει να ψάχνει και στα blogs.
Η ίδια ερώτηση ισχύει γι' αυτόν που διαβάζει λογοτεχνία κ.τ.λ

rigelian είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:22 μ.μ.

Δεν είμαι μπλόγκερ αλλά διαβάζω μερικά μπλογκς!

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:25 μ.μ.

@καπιταλιστικό κουμμούνι
Ακριβώς αυτό, όπως είπε και ο mavros.
Στην Ελευθεροτυπία πολλοί θα διαβάσουν τα μονόστηλα και τον "καιρό". Ελάχιστοι, όμως, μια πολιτική ανάλυση που θα γράψει π.χ ο Βίκτωρας Νέτας.
Όποτε καταλήγουμε στο συμπέρασμα οτι στα blogs συμβαίνει οτι ακριβώς και στην κοινωνία;
Διότι και o night ghost και η Μάνια, σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν.

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:26 μ.μ.

@rigelian
Χάθηκες. Περιμένω την δική σου άποψη γι' αυτό που συζητάμε. Με ενδιαφέρει να την ακούσω.

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 1:26 μ.μ.

@ellie
Έτσι είναι κατα βάση. Ύπάρχουν όμως και πολλές, πολλές εξαιρέσης.

Meropi είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 2:41 μ.μ.

Καλημέρα Παναγιώτη μου καλέ,
Περιδιαβαίνοντας τα διάφορα ιστολόγια πέρασα και από το δικό σου. Και έκανα ακριβώς την ίδια παρατήρηση. Ιστολόγια ψαγμένα έχουν λίγα σχόλια, σε αντίθεση με μερικά που ως εντελώς επιφανειακά που είναι δεν θέλουν και πολλή σκέψη. Κοτσάρεις εκεί μια ατάκα που μπορεί να την είδες και από αλλού και τελείωσε η υπόθεση. Όσον αφορά αυτό που παρατήρησες ότι εμείς οι blogger αλληλοεπισκεπτόμαστε, δεν έχεις άδικο. Να πάρε παράδειγμα εμένα, πριν 2 μήνες δεν διάβαζα ούτε ένα blog. Μια μέρα ψάχνοντας στο διαδίκτυο να βρω γιατί δεν άκουγα πια στο ραδιόφωνο το δημοσιογράφο Χρ. Μιχαηλίδη έπεσα στο blog του. Ε λοιπόν από τότε άνοιξα και δικό μου και άρχισα τις περιοδείες. Ανακύκλωση κάνουμε....

Hades είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 2:54 μ.μ.

Από 'μένα πάντως δεν πρέπει να'χεις παράπονο. Δεν τα'χω κάνει λίγες φορές άνω-κάτω... :):):)
Λόγοι μπορεί να υπάρχουν πολλοί: πχ, έλλειψη χρόνου.
Πάντως διάφοροι δεν συμμετέχουν επειδή θεωρούν πως ο διάλογος είναι κάτι που πρέπει να γίνεται υπό τις δικές τους συνθήκες και όρους. Λίγο να παρεκκλίνουν, παφφφφφ, εξαφανίσθηκαν (άσχετα αν ουδέποτε εμφανίσθηκαν).
Γενικά, ο καθείς με τα στραβά του, λόγοι υπάρχουν αναρίθμητοι.

Καλές γιορτές σου εύχομαι Παναγιώτη!

rigelian είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 3:17 μ.μ.

Είναι και θέμα χρόνου, και θέμα διάθεσης. Σχολιάζω κάποια που βρίσκω ενδιαφέροντα, κάποια που έχουν πλάκα. Τυχαία έπεσα πάνω στο blog αυτό, το βρίσκω πολύ "στρατευμένο" και "κομματικό" (σε αντιδιαστολή με το "πολιτικό"), αλλά έχει ενδιαφέρον. Αλλιώς δεν θα το διάβαζα καν.

Σπάνια θα σχολιάσω κάτι κομματικό, δεν με ενδιαφέρει.

Γενικότερα, μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν πάρα πολλά blogs. Μην περιμένετε από τον κόσμο με τα χίλια δυο προβλήματα να ασχοληθεί με όλους. Να έχουμε πάντα υπ' όψιν ότι ο καταιγισμός πληροφοριών είναι τεράστιος, χαώδης. Σε μερικούς, αυτό προκαλεί άγχος. Σε άλλους εξάρτηση.

Επιπλέον, μην ξεχνάμε τις διαφορές του γραπτού λόγου (και διαλόγου) από τον προφορικό. Κάποιοι, πραγματικά, δεν αισθάνονται άνετα να γράφουν.

Τέλος, είναι και η τεχνοφοβία που μας δέρνει, ως Έλληνες. Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που δεν αφήνουν μήνυμα σε τηλεφωνητή λόγω της ηλίθιας (κατ' εμέ) νοοτροπίας "δεν μπορώ να μιλάω σε μηχάνημα", τι μου λέτε τώρα.

ΥΓ: Τρέμε Ντρογκμπα! :-)

fisherman είπε... @ 21 Δεκεμβρίου 2007 - 9:39 μ.μ.

Διαβάζω κάτι που είναι μικρό, περιεκτικό και δεν έχω γράψει εγώ ... (γιατι μάλλον γράφω πολλά)
και φυσικά κάποιον που έχει κάτι να σου πει...

Ανώνυμος είπε... @ 22 Δεκεμβρίου 2007 - 12:06 π.μ.

Λοιπον Παναγιώτη μεβαλες σε μπελαδες!Εκει που ημουν απλη αναγνώστρια των blogs,αρνουμενη εστω και το email να ενεργοποιήσω,έχω καμμια ωρα που εκανα το βήμα.Λοιπόν,Δε σας διαβαζουν μονο οι bloggers.Σας διαβαζει και άλλος κοσμος και μαλιστα με ενδιαφέρον.Θα σου πω επίσης ότι το ίδιο ,αν οχι περισσοτερο,ενδιαφέροντα είναι και τα σχολια των επισκεπτών.Ισως λοιπον απλοι αναγνωστες υπάρχουν πολλοί χωρίς απαραίτητα να αφήνουν σχόλια.

αντωνης είπε... @ 22 Δεκεμβρίου 2007 - 12:10 π.μ.

@ανωνυμη που μολις εγραψες

Ετσι μπραβο, να συμμετεχεις και εσυ και οσοι μονο διαβαζουν μεχρι στιγμης. Εχει πιστευω μεγαλυτερη αξια η συμμετοχη σε κατι που μας ενδιαφερει απο την απλη παρατηρηση.

Καλο βραδυ :)

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 22 Δεκεμβρίου 2007 - 12:15 π.μ.

@ανώνυμη
Ακριβώς όπως το λές. Πολλές φορές τα σχόλια αξίζουν πολύ περισσότερο απο το ίδιο το post.
Άλλωστε τα post δεν είναι τίποτε άλλο, παρά αφορμές για διάλογο. Μόνα τους λίγα είναι αυτά που αξίζουν (και στο δικό μου blog) ακριβώς γιατί αναφέρονται στις απόψεις του ενός.
Καλή αρχή και να τα λέμε συχνότερα.

Freedula είπε... @ 22 Δεκεμβρίου 2007 - 2:45 π.μ.

:))) Χαμογελαστή καλημέρα!

Τέλεια κουβέντα, τη ζήλεψα. Μπορώ να γράφω ώρες αλλά δεν νομίζω οτι θα με διαβάσει και κανείς. Δεν θυμάμαι πως ήρθα εδώ, αλλά έμεινα. Κι έμεινα και σου γράφω. Τελικά να σε ρωτήσω κάτι; Με τι θα ήσουν ικανοποιημένος; Να γεμίσει το μπλογκ σου με σχόλια ανώνυμα ή να γεμίσει γενικώς ή δεν βαριέσαι ας γράφω κι όποιος κάτσει;

Τα μπλογκς δεν ειναι εφημερίδες. Πάρε παράδειγμα τον εαυτό σου. Σε πόσα μπλογκ από τα οποία διαβάζεις καθημερινά σχολιάζεις; Να υποθέσω ελάχιστα. Σε έχω δει πολλές φορές να γράφεις σε διάφορα. Αλλά δεν μπήκα στον πειρασμό να περάσω από δω. Απλά δεν έτυχε εννοώ. Και κοίτα τώρα που είμαι εδώ γιατί με αφορά αυτό που λες. Αν δεν περνούσα δεν θα το μάθαινα ποτέ ότι μ αρέσεις. Αν δεν σχολίαζα δεν θα το μάθαινες ποτέ ότι ήρθα.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες.
α)Ο κόσμος συμμετέχει σε ότι τον αφορά. Αυτός ο κόσμος είναι η δύναμη του μπλόγκερ. Γι αυτούς θα ξαναγράψει κάτι την επόμενη φορά. Κι αν είναι ένας τι σημασία έχει. Αυτός ο ένας που σε πιστεύει. Αξίζει! Τι κι αν είναι ανώνυμος τι κι αν είμαι εγώ! Ποια η διαφορά για σένα;

β)Ο κόσμος συμμετέχει σε ότι εχει πολύ κίνηση για να κερδίσει σχόλια ανταλλαγής και κατά συνέπεια καταξίωσης.Τον ανώνυμο δεν τον αφορά αυτό. Αποκομίζει από το κείμενο και δεν τον νοιάζει να αφήσει ίχνη. Εμένα με νοιάζει. Θέλω να ξέρεις οτι ήρθα κι ας μην περάσεις ποτέ από μένα. Νομίζω οτι αυτό κάνουν οι περισσότεροι. Θα γράψουν ένα "ουάου" σε ένα ανέκδοτο, δεν σπαταλούν χρόνο, δεν ξοδεύουν δράμι ψυχής ή σκέψης, και φαίνεται το όνομα τους. Εύκολο. Ανώδυνο και πρακτικό. Και αληθινό όμως. Δεν κρίνω αν είναι λάθος ή σωστό. Έτσι είναι το παιχνίδι. Αν θες παίζεις, δεν σε υποχρεώνει κανείς, σωστά;

Θα σου εκμυστηρευτώ κάτι. Παλιά έγγραφα με ονοματεπώνυμο όσων αφορά την επικαιρότητα. Αναρωτιόμουν πολλές φορές αν τα εκατοντάδες σχόλια που δεχόμουν γίνονται για το όνομα μου, να τους δουν, να σχολιάσουν κάτι και σε αυτούς και τρελλαινόμουν με αυτή την ιδέα. Πέρασε καιρός και το απέσυρα. Δεν το άντεχα να αναζητάω την ουσία μου. Δεν ήξερα πια σε ποιον απευθυνόμουν. Σχόλια εκατό και βάλε με το καλημέρα της ανάρτισης. Έτσι απλά. Κι έφυγα. Ένιωσα ότι έχασα το δρόμο μου.

Αλλά το ρημάδι το μικρόβιο βλέπεις με έτρωγε. Κι επανήλθα τελείως αλλιώς. Στροφή 180 μοιρών. Και παρατήρησα ξανά. Καιρό τώρα παρατηρούσα. Δεν έγραφα πουθενά. Πειραματιζόμουν. Για να δω σε ποιον απευθύνομαι. Σε εκείνον τον έναν. Εκείνον έψαχνα. Εκείνον γούσταρα. Και ήρθε. Με βρήκε εκείνος που τον αφορούσα. Μεγάλα κείμενα. Κουραστηκά. Ε και λοιπόν; Εγώ αυτό είμαι. σε ανάγκασα να ρθεις; Αν έρθεις και δεν σε αγγίξω με το "βλέμμα" μου μην περάσεις ξανά. Δεν θα σε έχω ανάγκη. Γιατί θα κοιτάζουμε άλλα πράγματα. Άρα λοιπόν δεν έχει σημασία το πόσοι θα χαράξουν λόγια. Γιατί δεν τους αφορούν. Και μετά αρχισα κι εγώ να γυρίζω. Και να μαι εδώ για να σου γράφω. Όχι για να ανταποδώσεις. Για να νιώσεις οτι με ενδιαφέρεις. Αλλιως πως θα το μάθαινες. Κι αρχίζω να γυρίζω και γράφω και αναρωτιέμαι: Έγινα μαιντανός; Όχι. Διαβάζω δεκάδες. Σχολιάζω μόνο όμως σε ότι ξέρω οτι θα επανέλθω να δω, αφήνω δυο λόγια άστοχα ίσως δεν έχει σημασία. Ήρθα όμως, σε ακούω, συμμετέχω. Ίσως περάσω και μετά από την απάντηση σου να σου αφήσω την καλημέρα μου. Αν αυτό σου είναι αδιάφορο θα το νιώσω. Θα υπάρξουν σχόλια κι από τις δύο κατηγορίες. Οι περαστικοί δεν κοντοστέκονται γιατί θα αργήσουν να φανούν ξανά.

Καταχράστικα και κούρασα. συγχώρεσέ με. Αλλά έτσι ένιωσα.Και είναι προτιμότερο να έχεις την αλήθεια μου.

Σκέψου ότι είσαι σε μια καφετέρια περιμένωντας την καλή σου να έρθει και κρυφακούς άθελά σου μια συζήτηση. Σε ενδιαφέρει ίσως αλλά δεν παίρνεις μέρος, σωστά;

Aggelos Spyrou είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 9:11 π.μ.

Απορώ γιατί να σε απασχολεί ένα τέτοιο θέμα φίλε Παναγιώτη.

Και εξηγούμαι:

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες bloggers: Η πρώτη γράφει σαν αποτέλεσμα ματαιοδοξίας, νομίζοντας ότι θα τους "ανακαλύψει" ξαφνικά ένας κυνηγός "ταλέντων", ότι θα γίνουν "διάσημοι", ότι θα εκδώσουν ένα βιβλίο και πάει λέγοντας. Συνήθως αυτή η κατηγορία περιηγείται φανατικά σε άλλα blogs, αλλά ποτέ δεν διαβάζει ολόκληρα κείμενα, ακόμα και στα μικρά posts διαβάζει τον τίτλο και την τελευταία παράγραφο κι αφήνει σχόλιο ΠΑΝΤΑ, για να τραβήξει επισκέπτες στο δικό της ιστολόγιο. Αποτελεί δε την πλειοψηφία των σημερινών νεοεισερχόμενων bloggers. Ένα ποσοστό από αυτούς θα μεταπηδήσει αργότερα στην τρίτη κατηγορία.

Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτή που ξεκίνησε το blog σαν πείραμα, επειδή άκουσε κάτι κάπου, επειδή είναι μόδα, επειδή θέλει να δει που θα βγει, επειδή θέλει να έχει ένα προφίλ για να απαντάει σε φίλους, επειδή το βρίσκει διασκεδαστικό, επειδή θέλει να το χρησιμοποιήσει σαν πραγματικό ημερολόγιο. Η κατηγορία αυτή αφήνει συνήθως σχόλια εκεί που νομίζει ότι αξίζει τον κόπο, αλλά όχι φανατικά. Κύριο ενδιαφέρον της είναι τα μουσικά, τα αστεία, τα καθημερινά, και τα διασκεδαστικά γενικά θέματα της καθημερινότητας. Είναι η καθαρή χρησιμοποίηση του blog σαν ημερολόγιο, πιο παρεΐστικο.

Η τρίτη κατηγορία είναι αυτή της "χύτρας ταχύτητας". Η κατηγορία αυτή δεν είναι η πολυπληθέστερη αλλά δείχνει να κυριαρχεί λόγω του τρόπου που εκφράζεται μέσω του διαδυκτίου. Χρησιμοποιεί το blog σαν μέθοδο "αποσυμπίεσης". Έχει μέσα της να πει πράγματα, και το blog είναι η διέξοδος για να μη "σκάσει". Έχει ανακαλύψει ότι η έκφραση και ο τρόπος αυτός δημοσιοποίησης απόψεων είναι "ψυχοθεραπευτικός", μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστικές συζητήσεις και παρεμβάσεις, είναι το μέλλον, είναι μια δύναμη στα χέρια του καθενός αν το χρησιμοποιήσει σωστά. Εδώ περιλαμβάνονται "αναλύσεις", "απόψεις", "ιδέες", "δημιουργήματα". Η κατηγορία αυτή διαβάζει πάντα τα ενδιαφέροντα posts ολόκληρα, ανάλογα με το τι την εκφράζει, αφήνει σχόλια εκεί που νομίζει ότι πρέπει να αφήσει, και παρακολουθεί εν γένει ολόκληρες τις συζητήσεις μέχρι εξαντλήσεως του θέματος. Δεν κολώνει να τα χώσει, να γνωριστεί με άλλους, να εκτεθεί.

Το blog του Νίκου Δήμου πριν κλείσει λάμβανε τεράστιο αριθμό σχολίων, που συζητούσαν τα θέματά του. Είχε να κάνει με τα θέματα; Με τον τρόπο γραφής; Νομίζω ότι είχε να κάνει με το ίδιο το πρόσωπο. Είναι αφροδιασιακό να συνομιλείς με έναν διάσημο και να καταφέρεις να τον κάνεις να "αποδεχτεί" την άποψή σου!

Απορώ λοιπόν με την απορία σου. Τι νόημα θα είχε να λάμβανες 500 σχόλια την ημέρα του τύπου: "Ωραία τα λες, νά 'σαι καλά", "είσαι μαλάκας πασόκος", "συμφωνώ μαζί σου αλλά (σεντόνι περί άσχετου θέματος με το post)", "Παναγιώτη μου, τι όμορφος που είσαι στη φωτογραφία"!

Να σκέφτεσαι ότι είσαι τυχερός που λαμβάνεις μεστά σχόλια στα θέματά σου, που προάγουν το διάλογο και αναγνωρίζεται η συνεισφορά σου σε αυτόν. Εκεί κρύβεται και η ουσία.

Συγνώμη για το σεντόνι, έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι δεν θα το διαβάσουν ολόκληρο! :)

Aggelos Spyrou είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 9:11 π.μ.

Ά, και ξέχασα με όλα αυτά,

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!! :)))

(Η φωτογραφία σε αδικεί!) :ΡΡΡ

:)

αντωνης είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 9:22 π.μ.

ωραια η απαντηση του Αγγελου Σπυρου (θελω να πιστευω οτι ανηκω στην 3η κατηγορια, αν και νομιζω οτι πολλοι ειναι κατι μεταξυ 2ης και 3ης κατηγοριας).

katerina είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 12:02 μ.μ.

Ασχετο αλλά επίκαιρο.
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ και ΠΑΝΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ!!!

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 6:51 μ.μ.

@freedula και aggele
Δεσμέυομαι να απαντήσω μετά τις γιορτές και για τα δυο σχόλια σας.
Το πως θα το δείτε την Πέμπτη. :)
Καλές γιορτές σε όλους!

Αλεξάνδρα είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 11:29 μ.μ.

Σίγουρα ένα χαχαχαχα σου βγαίνει μάλλον εύκολα και αβίαστα από μια απάντηση που πρέπει να δώσεις εφόσον πρώτα έχεις διαβάσει όλο το κείμενο, το έχεις αφήσει να σε αγγίξει και μετά έχεις και τον χρόνο να το σχολιάσεις.

Αν στις συνήθειες του κόσμου υπήρχε η σκέψη και το συναίσθημα, μάλλον θα ζούσαμε σε καλύτερο κόσμο.

Στα blogs κυκλοφορούν οι ίδιοι άνθρωποι που κορνάρουν πρωί πρωί ορεξάτοι γιατί κάποιος άργησε 5¨ να ξεκινήσει το αμάξι στο πράσινο φανάρι, που στραβομουτσουνιασμένοι φοβούνται και καλημέρα να πουν, που μουρμουράνε ασύστολα και διαρκώς για την "κακή" τους τύχη χωρίς καν να υποψιάζονται πως θα ήταν με κακή τύχη κλπ κλπ

Επίσης κυκλοφορούν άνθρωποι που σέβονται τους άλλους, που στέκονται να βοηθήσουν όπου μπορούν, που ξυπνούν με αισιοδοξία και ξέρουν να κοιτάζουν μες τα μάτια κλπ κλπ

Πολλές φορές κι εγω διαβάζω όμορφα κείμενα μα δεν σχολιάζω.

Εχω βέβαια την συνήθεια να διαβάζω όλο το κείμενο και όλα τα σχόλια.

Αν κάποιος μου αρέσει ξαναμπαίνω, αν όχι δεν ξαναμπαίνω.

Βοήθησα στην μελέτη σου;

:-)

Ευχές να περάσεις όμορφα και χαρούμενα Χριστούγεννα

πρεσβυωψ είπε... @ 23 Δεκεμβρίου 2007 - 11:37 μ.μ.

Είμαι 2 χρόνια τώρα αναγνώστης αρκετών blogs. Δεν έχω δικό μου blog.
Σχολιάζω σπάνια γιατί πιστεύω ότι τα γραπτά μου δεν θα προσθέσουν κάτι στους αναγνώστες.
Καλές γιορτές

dokisisofi είπε... @ 25 Δεκεμβρίου 2007 - 10:11 μ.μ.

emena me kalipse o prolalisantas:PP

danton είπε... @ 27 Δεκεμβρίου 2007 - 2:35 π.μ.

Παναγιώτη
Καλησπέρα και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
Έχω καιρό να σε διαβάσω λόγω διαφόρων προβλημάτων,αλλά τώρα είμαι εδώ.Λοιπόν για το ερώτημα που έθεσες η αλήθεια είναι ότι τα μεγάλα(μακροσκελή)post κουράζουν και σπάνια κάποιος θα κάτσει να το διαβάσει όλο,εκτός αν έχει κάτι πολύ ενδιαφέρων γιά αυτόν που τό διαβάζει βέβαια.Ενδιαφέρουν βέβαια και τα σχόλια που γίνονται από επισκέπτες.Ειδικά όταν υπάρχει αντιπαράθεση θέσεων.
Εγω δεν έχω blog αλλά διαβάζω διάφορα που με ενδιαφέρουν κυρίως πολιτικά και ας σχολιάζουν κάποιοι αρνητικά αυτά τα blogs.Ίσως είμαστε η τελευταία πολιτικοποιημένη γενιά των σαραντάρηδων.Άν και το δικό σου blog είναι τέτοιο γι αυτό και το επισκέπτομαι συχνά.
"Δάσκαλε που δίδασκες..."έγραψα ένα κάρο πράγματα!!!!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Παπαχατζής Παναγιώτης είπε... @ 27 Δεκεμβρίου 2007 - 2:43 π.μ.

Όσα γράψατε θεωρώ, ειλικρινά, οτι μου έλυσαν πολλές απορίες.
Για όσους θεωρούν οτι τα σχόλια τους δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα εγώ προτείνω να δοκιμάσουν.
Τα blogs υπερτερούν απο την αρθρογραφία μιας εφημερίδας σε ένα μοναδικό πράγμα. Το post δεν είναι η τελική άποψη. Αυτή διαμορφώνεται μέσα απο την συζήτηση στο χώρο των σχολίων.
Υ.Γ Danton, χρόνια πολλά, φίλε!

dyosmaraki είπε... @ 27 Δεκεμβρίου 2007 - 9:47 π.μ.

Θεωρώ πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα που έθεσες και εξ ίσου ενδιαφέρουσες τις απόψεις που κατατέθηκαν.
1. Προσωπικά διαβάζω αρκετά blogs αλλά σχολιάζω λίγα. Μερικές φορές θα σχολιάσω όταν έχω σοβαρές ενστάσεις σε αυτά που έχουν γραφτεί - ιδιαίτερα στα πολύ γνωστά blogs - . Εχω τη γνώμη πως εάν κάποιος δεν έχει να προσθέσει κάτι καινούργιο στην συζήτηση επειδή έχει ήδη καλυφθεί από τους υπόλοιπους συνομιλητές δεν είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνει θέσεις χιλιοειπωμένες.
2. Η δική μου εμπειρία λέει πως μη bloggers διαβάζουν κάποια blogs αλλά εάν ένα θέμα τους ενδιαφέρει θα μπούν στον κόπο να στείλουν σχόλιο μέσω email.Σε ερώτησή μου γιατί οι συνομιλητές δεν έγραφαν τις σκέψεις τους σε μορφή σχολίων, μου έδωσαν διάφορες απαντήσεις κύριος άξονας των οποίων είναι πως δεν ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος σε δημόσια συζήτηση/αντιπαράθεση. (Σημειώνω πως τα σχόλια αυτά δεν συμφωνούσαν πάντα με τις δικές μου απόψεις)
3.Το μακρυσκελές των αναρτήσεων είναι σίγουρα αποτρεπτικό (το έχω διαπιστώσει και εγώ που συνηθίζω να γράφω μεγάλα κείμενα). Διαπιστώνω όμως πως σημαντικότερο κριτήριο από την έκταση ενός post αποτελεί ο τρόπος γραφής του blogger και η θεματολογία. Υπάρχουν μακροσκελή posts τα οποία σε καθηλώνουν και δεν θες να χάσεις ούτε λέξη από τα γραφόμενα. Αλλα απλά σε κουράζουν και τα αγκατλειπεις γρήγορα.
4. Στην κατηγοριοποίηση του Αγγελου Σπύρου θα προσθέσω άλλη μία κατηγορία (στην οποία συγκαταλέγω τον εαυτό μου). Εκείνων που επιλέγουν να προβάλλουν θέματα που είτε δεν είναι γνωστά, είτε τείνουν να ξεχαστούν,είτε δεν προβάλλονται πια επειδή δεν θεωρούνται "in". Αυτά τα θέματα γνωρίζω φυσικά πως δεν είναι κατάλληλα για αύξηση της επισκεψιμότητας ενός blog. Εάν όμως κάποιος δεν αποσκοπεί στη δημοσιότητα μέσω του blog, εάν δεν επιθυμεί να επιβάλλει τις ιδέες του για ιδεολογικές σκοπιμότητες τότε η άλλη περίπτωση είναι απλά και ταπεινά να θέλει να μοιραστεί με άλλους κάποια θέματα που αγαπά ο ίδιος. Η μεγαλύτερη απολαβή σε αυτήν την περίπτωση είναι να δεις αργότερα άλλα blogs να ανεβάζουν παρεμφερούς θεματολογίας posts βγαλμένα από τις προσωπικές εμπειρίες και γνώσεις του εκάστοτε blogger.
5. Οσον αφορά τα πολιτικά blogs αγαπώ εκείνα που προβάλλουν με πρωτότυπο τρόπο την επικαιρότητα και τις ιδέες του blogger χωρίς απλά να αναπαράγουν χιλιοειπωμένα θέματα των ΜΜΕ. Πιστεύω πως ο κόσμος έχει βαρεθεί τις οξείες αντιπαραθέσεις που του μαυρίζουν την καθημερινή γκρί πραγματικότητά του. Αυτό που έχει ανάγκη είναι να γελάσει, να έρθει σε επαφή με μια διαφορετική οπτική των πραγμάτων. Τελικά πιστεύω πως τα blogs για να προσελκύσουν την συμμετοχικότητα από νέους επισκέπτες/αναγνώστες μη bloggers θα πρέπει να αποτελέσουν ένα πνευματικό φυτώριο για ανταλλαγή φρέσκων ιδεών και γόνιμης κριτικής και να μην περιορίζονται στην στείρα αναπαραγωγή ειδήσεων που κατακλύζουν τα ΜΜΕ.
(Ζητώ συγγνώμη για το μακροσκελές κείμενο-κακή συνήθεια που αδυνατώ να κόψω)

Δημοσίευση σχολίου