Παιδεία: Τα λάθη της κυβέρνησης Σημιτή...
| 16 αφορμές για διάλογο ]


Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας πολλές βιοτεχνίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν και σε πόλεις όπως π.χ η Καστοριά, η ανεργία κτύπησε κόκκινο. Η λογική έλεγε ότι στις πόλεις αυτές υπήρχε η ανάγκη άμεσων επενδύσεων ώστε να μην ερημώσουν.
Το τέχνασμα της, τότε κυβέρνησης ήταν απλό. Αντί να δουλέψει πάνω στην ουσιαστική ανάπτυξη των περιοχών αυτών, προτίμησε να δημιουργήσει ένα κλίμα επίπλαστης οικονομικής ευφορίας.
Κάθε πόλη της επαρχίας υποδέχτηκε από ένα καινούργιο Τ.Ε.Ι και Α.Ε.Ι. Τα προς ενοικίαση διαμερίσματα, γέμισαν και πάλι. Τα εστιατόρια, οι καφετέριες και τα λοιπά εμπορικά καταστήματα πολλαπλασιάστηκαν. Η ανεργία στις πόλεις αυτές άρχισε και να μειώνεται καθώς, όλο και περισσότεροι άρχισαν να εργάζονται, στην εξυπηρέτηση του ιδιότυπου, αυτού, εσωτερικού "τουρισμού".
Ποιος δεν ωφελήθηκε, όμως, από αυτήν την εξέλιξη;
Οι ίδιοι οι φοιτητές. Μέχρι και το 1996, στα ανώτερα και ανώτατα ιδρύματα φοιτούσαν, περίπου, οι δύο στους πέντε υποψηφίους των πανελληνίων εξετάσεων. Η απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας, ήταν σχετικά ικανοποιητική και τα πτυχία τους είχαν κάποιο κύρος. Με τα νέα δεδομένα άρχισαν να εισάγονται οι διπλάσιοι υποψήφιοι, με αποτέλεσμα η αγορά να μην μπορεί να υποδεχτεί το τεράστιο κύμα των καινούργιων πτυχιούχων. Τα ίδια τα πτυχία, δε, έχασαν το κύρος τους, αφού και πολλά ήταν αλλά και προέρχονταν από ιδρύματα που λειτούργησαν τόσο πρόχειρα και βιαστικά, που μόνο καταρτισμένους επαγγελματίες δεν έβγαζαν. Τότε λοιπόν παρουσιάστηκε η ανάγκη μεταπτυχιακού. Και επειδή τα καλά μεταπτυχιακά, εν Ελλάδι είναι λίγα, όλοι στράφηκαν στο εξωτερικό.
Μέσα σε όλα αυτά ενισχύθηκε σε μεγάλο βαθμό, η ήδη "πτυχιολατρική" νοοτροπία του Έλληνα. Κάτι η άνθιση του χρηματιστηρίου, κάτι η εισροή μεταναστών, πιστέψαμε ότι όλοι μας θα γίνουμε στελέχη επιχειρήσεων έχοντας τους μετανάστες να ασχολούνται με τις "παρακατιανές" χειρωνακτικές εργασίες. Το αποτέλεσμα νομίζω ότι το βιώνουμε όλοι.
Μπορώ να συνεχίσω να ξετυλίγω το γαϊτανάκι των λαθών και των επιπτώσεων τους αλλά μάλλον θα σας κουράσω.
Το ζητούμενο είναι ένα. Το πρώτο βήμα για την εξυγίανση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι η μείωση των Α.Ε.Ι και Τ.Ε.Ι και η αλλαγή επαγγελματικού προσανατολισμού στους σημερινούς δεκαεξάρηδες.
Και τα μέτρα που βλέπω ότι θέλει να πάρει η κυβέρνηση, μόνο προς αυτήν την κατεύθυνση δεν βρίσκονται. Θα συνεχίσουμε να παράγουμε πτυχιούχους με το τσουβάλι την ώρα που η νέες επιχειρήσεις που δημιουργούνται μετριούνται στα δάχτυλα...

16 αφορμές για διάλογο

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 12:10 μ.μ.

Παναγιώτη η Παιδεία και η ζήτηση για Εκπαίδευση είναι ένα μέγεθος που δεν συνδέεται απόλυτα με την επαγγελματική κατάρτιση.
Σίγουρα χρειάζεται αλλαγή επαγγελματικού προσαντολισμού, αλλά γιατί αποκλείεις έναν μοντέρνο αγρότη π.χ. με μεταπτυχιακό;
Εγώ δεν θα έλεγα μείωση των ιδρυμάτων, αλλά ριζική αναμόρφωση,
σταμάτημα των αλληλοκαλύψεων με στόχο ένα δημόσιο σύστημα δια βίου εκπαίδευσης.
Π.χ. γιατί ένας τραπεζικός υπάλληλος να μην έχει το αυτόματα την ευκαιρία να σπουδάσει από απόσταση οικονομικά κάποια στιγμή στη ζωή του;
Στο προηγούμενο πόστ σου σχολίασα ότι τοπικοί φορείς, αφού πάρουν την αναγκαία πιστοποίηση από οργανισμό του υπουργείου Παιδείας να μπορούν να λειτουργούν ως τοπικές "βάσεις- θυρίδες" Δημόσιων "Ανοιχτών" Πανεπιστημιακών Προγραμμάτων. Είδα ότι κανένας δεν το πρόσεξε. Αλλά εγώ επιμένω ότι σεμ μια τέτοια καινοτομία μπορεί να είναι το μέλλον της δημόσιας ανώτατης παιδείας..

thesa1nt είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 12:31 μ.μ.

τα πραγματα ειναι απλα, η χουντα ελεγε στα ραδιοφωνα, "καθε χωριο και γηπεδο καθε πολη και σταδιο".
η κυβερνηση Σημιτη το εκανε "καθε χωριο και ΤΕΙ καθε πολη και ΑΕΙ"

Ηλιάνα είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 2:49 μ.μ.

Δεν πιστεύω ότι η λύση απέναντι στην "πτυχιολατρεία" των ελλήνων είναι να κλείσει ο δρόμος των παιδιών τους προς αυτά - με μείωση ΑΕΙ-ΤΕΙ και εισακτέων. Γνώμη μου είναι ότι ελευθερία πρόσβασης στη γνώση πρέπει να έχουν όλοι, σε όποιον τομέα επιθυμούν. Για μένα λύση στην απομυθοποίηση του πτυχίου ΑΕΙ είναι να εισάγονται ΟΛΟΙ, όπου εκείνοι επιθυμούν. Γνωρίζοντας, όμως, ότι σπουδάζουν κάτι γιατί επιθυμούν να μάθουν, κι ότι αυτό δε συνεπάγεται απαραίτητα την επαγγελματική τους αποκατάσταση. ΑΥΤΟ είναι όμως το δικαίωμα στη γνώση, και ο ουσιαστικός λόγος ύπαρξης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Σπούδασα διεθνείς σχέσεις. Στην Αγγλία συγκεκριμένα. Γιατί πραγματικά *γούσταρα* αυτό το αντικείμενο. Επιπλέον δεν έγινα μέρος του συστήματος της παραπαιδείας - δεν έδωσα δραχμή - τότε - σε φροντιστήριο σχολικών μαθημάτων. Γνωρίζοντας ότι - για πολλούς λόγους - πιθανότατα ποτέ δε θα το εξασκήσω σαν επάγγελμα. Δε μετανιώνω όμως, πάλι θα το σπούδαζα, διότι ο λόγος που το διάλεξα ήταν ότι πραγματικά με ενδιέφερε κι ήθελα να το γνωρίσω. Νιώθω ότι σαν άνθρωπο με εξέλιξε.
Αυτό, πιστεύω, πρέπει να γίνει σαφές στους έλληνες. Ότι το πανεπιστήμιο είναι κοινωνός γνώσης, όχι ίδρυμα επαγγελματικής αποκατάστασης. Γι'αυτό και υπάρχει πρωτίστως ανάγκη σοβαρού μαθήματος επαγγελματικού προσανατολισμού στα σχολεία. Ώστε να γνωρίζει ο μαθητής ποια επαγγέλματα είναι κορεσμένα ή όχι. Και με αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού του, να επιλέγει τι και για ποιο λόγο θέλει να το σπουδάσει. Κι όταν το αποφασίσει, να είναι *ελεύθερος* να το κάνει, χωρίς εισαγωγικές εξετάσεις. Χωρίς ψεύτικες ελπίδες, όμως, απ'την άλλη. *Γνωρίζοντας*. Και συνειδητά επιλέγοντας.
Δεν πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα υποβάθμιζε τα πανεπιστήμια. Αντιθέτως θα έθετε τη λειτουργία τους στη σωστή της βάση. (Έχουμε άλλωστε το ελληνικό φαινόμενο, ένας απόφοιτος φιλολογίας, πχ, να θεωρεί, αυτόματα, τον εαυτό του άνεργο καθηγητή, και όχι αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, απόφοιτος φιλολογίας..)
Μακάρι ΟΛΟΙ να είχαν πρόσβαση στη γνώση. Και όλοι να μπορούσαν να γίνουν επιστήμονες. Όχι για το χαρτί. Ούτε για το φαίνεσθαι. Αλλά για τη γνώση. Συμφωνώ με το "καπιταλιστικό κουμμούνι" σε αυτό: γιατί να αποκλείουμε έναν μοντέρνο αγρότη με μεταπτυχιακό; Η γνώση προάγει το άτομο, τελικά την ίδια την κοινωνία που αποτελείται από μορφωμένος πολίτες.

Ilias είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 3:31 μ.μ.

Δεν συμφωνώ απόλυτα Παναγιώτη. Ξάχασες να αναφέρεις ότι ένας ακόμα λόγος που άνοιξαν καινούργιες σχολές στην επαρχία και αυξήθηκαν οι επιτυχόντες ήταν η διακοπή διαροής συναλλάγματος στο εξωτερικό.

Πολλοί από αυτούς που παλιότερα θα έμεναν έξω από τα ελληνικά πανεπιστήμια, θα πήγαιναν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Όχι ότι τώρα δεν πάνε, αλλά σίγουρα έχουν μειωθεί και συνεπώς τα χρήματα μένουν στη χώρα. Και φυσικά δεν σημαίνει το ότι θα σπούδαζαν στο εξωτερικό θα έπαιραν καλύτερα πτυχία από ένα μέτριο ελληνικό ίδρυμα. Υπάρχουν σαβούρες σχολές στο εξωτερικό, είδικά στην Αγγλία, να φαν και οι κότες.

Τώρα το αν το επίπεδο των περιφεριακών ιδρυμάτων είναι καλό αυτό είναι άλλο θέμα και έχει να κάνει με τη διαχείριση και τη δουλειά που γίνεται εκεί. Όπως και να έχει δεν νομίζω ότι η ανάπτυξη στις περιοχές αυτές είναι πλασματική. Τα ΑΕΙ/ΤΕΙ δεν θα λειτουργήσουν μόνο για ένα ή δυο χρόνια. Θα λειτουργούν συνεχώς και θα ανατροφοδοτούνται συνεχώς από νέο κόσμο, οπότε και οι θέσεις εργασίας που πιθανώς άνοιξαν να είναι δυνατόν να συντηρηθούν.

Αυτοί που θα γράψουν καλά θα περάσουν στις σχολές προτίμησής τους όπως θα γινόταν και παλιότερα. Αυτοί που είναι απο τα μέρη που άνοιξαν οι σχολές θα έχουν μία οικονομική επιλογή για σπουδές, αυτοί που θέλουν οποσδήποτε να σπουδάσουν, θα κάτσουν στην Ελλάδα και δεν θα φύγουν έξω. Είναι και κατα ένα τρόπο πιο κοινωνικά δίκαιο. Μπορεί και αυτός που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσει στη χώρα του. Προσωπικά λοιπόν, βλέπω μόνο καλά στο κάθε επαρχία και το ΑΕΙ/ΤΕΙ της.

ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 4:36 μ.μ.

Στην Ελλάδα κανείς δεν βλέπει το πανεπιστήμιο σαν ίδρυμα γνώσης και τρόπου σκέψης. Οι γονείς το θεωρούν όχημα αποκατάστασης των τέκνων τους και τα παιδιά ώς την ευκαιρία να ζήσουν λίγα χρόνια μακριά απο τους γονείς τους (γι αυτό και δηλώνουν κάθε απίθανο Τ.Ε.Ι).
Συμφωνώ οτι όλοι πρέπει να έχουν δικαίωμα στην γνώση.Αυτό,όμως, θα μπορούσε να γίνει μέσω της δια βίου εκπαίδευσης. Θα μπορούσε να ενισχυθεί ο ρόλος του ανοικτού Πανεπιστημίου. Να πεί με λίγα λόγια το κράτος, εγώ μπορώ να απορροφήσω 1000 οικονομολόγους τον χρόνο, θα βάλω λοιπόν 1200 στις αντίστοιχες σχολές. Όποιοι δεν καταφέρουν να μπούν αλλά θέλουν να σπουδάσουν το αντικείμενο, θα μπορούν να το κάνουν στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο (το οποίο όμως πρέπει να είναι δωρεάν, τουλάχιστον για αυτούς που θα είναι συνεπής στην φοίτηση του).
Απο την άλλη με αυτόν τρόπο πετυχαίνεις και το εξής. Ο πατέρας σου είναι αγρότης και ζεις π.χ στη Θεσσαλία. Μην φύγεις απο εκεί. Πήγαινε γίνε γεωπόνος και εγώ θα σε πριμοδοτήσω μετά να ασχοληθείς και εσύ με την γη. Θα σου δώσω το δικαίωμα της συνεχούς εκπαίδευσης στο αντικείμενο σου και αν εσύ θες να σπουδάσεις και ευρωπαικό πολιτισμό, για παράδειγμα, σου έχω το ανοικτό πανεπιστήμιο για να το κάνεις.
Το θέλουμε ή όχι, η φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει είναι συνάρτηση και της αγοράς εργασίας και της προσπάθειας να μην ερημώσει η επαρχεία. Η δια βίου μάθηση απο την άλλη πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους...

Ηλιάνα είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 9:12 μ.μ.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ilias είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 10:04 μ.μ.

@Παναγιώτης: Με βρίσκουν σύμφωνο αυτά που αναφέρεις. Το βασικότερο από ολα είναι η αλλαγή φιλοσοφίας και ο διαχωρισμός τουλάχιστον στο μυαλό όλων μας του τι θα σπουδάσεις με το τι θα ακολουθήσεις σαν επάγγελμα

@Ηλιάνα: Δεν κατηγόρησα αυτούς που πάνε να σπουδάσουν έξω συνειδητά αλλά αναφέρθηκα σε αυτούς που τους στέλνουν οι γονείς να πάνε έξω να σπουδάσουν για να πουν ότι κάτι σπουδάσανε. Το ότι υπάρχουν καλά πανεπιστήμια δεν το αμφισβήτησα και μάλιστα στην Αγγλία υπάρχουν μερικά απο τα καλύτερα στον κόσμο αλλά αφού πήγες θα ξέρεις ότι υπάρχει και Η σαβούρα... Επίσης παρόλο που είμαι απόφοιτος Ελληνικού Πανεπιστήμιου δεν έχω πρόβλημα να αναγνωρισθούν τα πτυχία από χώρες της Ευρώπης, (κάτι το οποίο θα γίνει έτσι και αλλιώς) γιατι δεν φοβάμαι τον ανταγωνισμό. Όπως έλεγε και ένας καθηγητής μου, αυτοί που φοβούνται τον ανταγωνισμό είναι φελοί.

"δεν ήθελα να θυσιάσω 3 χρόνια από τη ζωή μου που ήταν πολύ δημιουργικά, παρατώντας μουσική, αθλητισμό και ξένες γλώσσες που μάθαινα, για να μάθω να παπαγαλίζω μαθήματα για τις εισαγωγικές εξετάσεις. Διότι προτίμησα να τελειώσω σφαιρικά μορφωμένη το λύκειο, και να γράψω αυτό το σύστημα εκεί που του άξιζε και ακόμα του αξίζει. Και είναι μια προτροπή και στους νεότερους αυτό που γράφω."

Επειδή αναφέρθηκες στο ότι ήσουν καλή μαθήτρια και ότι δεν ήθελες να θυσιάσεις 3 χρόνια. Και αυτοί που περνούν στις "καλές" θεωρητικά σχολές καλοί μαθητές είναι αλλά κάθονται στην Ελλάδα. Κάποιοι όπως εγώ δεν ένοιωσα να θυσιάζω 3 χρόνια αλλά αισθάνθηκα να τα βγάζω πέρα με πολλά πράγματα ταυτόχρονα, πράγμα πολύτιμο για την υπόλοιπη ζωή μου.Συνδύασα τον αθλητισμό πετυχένοντας τελικά και τον στόχο μου. Και τελικά όποιος έχει την άνεση με όλο τον σεβασμό, και τις πλάτες μπορεί να κάνει τον ωραίο 3 χρόνια και μετά να πάει κύριος να σπουδάσει έξω. Αλλά δεν έχουν όλοι αυτή την άνεση. Κάποιοι πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους και να περάσουν στον τόπο που μένουν.Δεν θα στα έλεγα αυτά αν τουλάχιστον είχες προσπαθήσει και δεν πέρναγες αλλά μου ακούγεται λίγο υπεροπτικό αυτό που λες.

ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 10:26 μ.μ.

@προς όλους
Μην ξεχνάτε το βασικότερο. Η αναγνώριση του πτυχίου αφορά το ελληνικό δημόσιο και μόνο. Σε μια ιδιωτική επιχείρηση δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Και κάτι άλλο. Το Deree δεν είναι αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα. Παρ' όλα αυτά η απορροφητικότητα των αποφοίτων του στην αγορά εργασίας αγγίζει το 100%.Πολλές επιχειρήσεις το θεωρούν ανώτερο απο πολλά δημόσια πανεπιστήμια. Αυτό αν μη τι άλλο, κάτι μας λέει για την ποιότητα των δημοσίων.

Ilias είπε... @ 5 Οκτωβρίου 2007 - 12:19 π.μ.

Πολύ σωστή παρατήρηση, ότι η αναγνώριση αφορά το δημόσιο τομέα μόνο. Τώρα γιατί κάποιος με λαμπρές σπουδές στο εξωτερικό, στα καλύτερα πανεπιστήμια και με τους καλύτερους καθηγητές να θέλει να δουλέψει στο δημόσιο δεν το καταλαβαίνω.

Αυτό που λες για το Deree είναι σχετικό. Και από τη σχολή που βγήκα εγώ, δεν ξέρω κάποιον να μη δουλεύει οπότε απορροφητικότητα 100%, αλλά δεν μπορώ να βγάλω συμπέρασμα για την ποιότητα άλλων σχολών. Έχει να κάνει με το αντικείμενο των σπουδών και το συμαντικότερο με τις διασυνδέσεις του Deree. Πέφτει πολύ χρήμα εκεί και είναι λογικό να υπάρχουν επαφές με τις εταιρίες. Μη μου πεις ότι το το σύνολο των φοιτητών που μπαίνουν π.χ στο Μαρκετινγκ στο Deree (δεν ξέρω καν αν έχει) ειναι καλύτεροι από τους φοιτητές που μπαίνουν στο Μαρκετινγκ της ΑΣΟΕ γιατί δεν θα συμφωνήσω μαζί σου. Ξέρω κάμποσα ρεμάλια που πάνε στο Deree γιατί πληρώνει ο μπαμπάς και η μαμά. Και για να προλάβω αντιδράσεις ξέρω και αξιόλογα άτομα το οποίο το τελείωσαν και έχω και συναδέλφους από εκει. Απλά δεν μου αρέσουν οι γενικεύσεις.

Δύσκολο και πολύ ενδιφέρον θέμα έχεις θέσει Παναγιώτη.... :)

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε... @ 5 Οκτωβρίου 2007 - 10:05 π.μ.

Μια και μιλάμε για κοινωνικές τάσεις, δείτε και αυτό. Στο μέλλον αρκετοί θα υποχρεωθούμε να αλλάξουμε έστω και μια φορά επάγγελμα. Επίσης έχουμε πλέον πολλούς και διαφοερτικούς ρόλους.
Ένας φιλόλογος π.χ. έχει εμπλακεί στην προστασία του περιβάλλοντος, ένα μαθηματικός ανακάλυψε την αγάπη του για την λογοτεχνία...
Για αυτό πιστεύω ότι το μέλλον είναι η ανοιχτή δια βίου παιδεία, αλλά και η πρόσφορη για όποιον θέλει να εξελιχθεί δια βίου επαγγελματική κατάρτιση..
Δεν είναι ακριβώς τα ίδια, αλλά κάπου συμπίπτουν, αφού ο καλός επαγγελματίας θα πρέπει να μπορεί να κατονοεί την κοινωνία και αυτό θέλει πολύπλευρες γνώσεις.
Αυτό που βλέπω είναι ότι ο ιδιωτικός τομέας δυστυχώς το έχει καταλάβει καλύτερα από το δημόσιο.
Π.χ. έχεις σπουδάσει αρχαιολογία, αλλά η ζωή τα έφερε έτσι που απασχολείσαι στον Τουρισμό.
Ο Ιδιωτικός τομέας μπορεί να σου προσφέρει ένα μεταπτυχιακό που να συνδυάζει αυτά τα δυο. Στο Δημόσιο όχι.. (Αν δεν έχει μέσο, γιατί αλλιώς μπορείς να γίνεις από Νηπιαγωγός Γιατρός, να μη ξεχνιόμαστε). Και αυτό είναι κοινωνικά άδικο!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε... @ 5 Οκτωβρίου 2007 - 10:08 π.μ.

Για όλα αυτά που συζητάμε, βοηθητικό και πάλι είναι το βιβλίο του Τζέρεμι Ρίφκιν: "Το τέλος της Μισθωτής Εργασίας". Είναι ένα αποκαλυπτικό βιβίο το συστήνω και πάλι.

Lego είπε... @ 5 Οκτωβρίου 2007 - 10:32 π.μ.

@thes1nt.
Και η ΝΔ το έκανε κάθε χωριό και στρατόπεδο....


@Ηλιάνα.
Προσωπικά, πέρασα πανελλήνιες στη 2η επιλογή μου χωρίς να θυσιάσω το παραμικρό (για την ακρίβεια την έκανα κοπάνα από το φροντιστήριο και το σχολείο για να πάω να παίξω μπάσκετ).
Οι γονείς μου, αν το ζητούσα θα με έστελναν εξωτερικό, αλλά γιατί να τους πιέσω οικονομικά;
Πέρασα σε μια πολύ καλή σχολή (Πληροφορική) σε ένα Πανεπιστήμιο που είναι επίσημα (ναι υπάρχει αξιολόγηση για τα Πανεπιστήμια) στα 100 καλύτερα του κόσμου. Από αυτά που μπόρεσε να μου δώσει το UoA (University of Athens) πήρα το 120% ! Αν ήθελα με το 50% έπαιρνα ένα πτυχίο... Το θέμα όμως είναι προσωπικό καθαρά ! Αν έχεις όρεξη θα πάρεις από το Ελληνικό Πανεπιστήμιο όσα μπορείς περισσότερα... Συμφωνώ ότι υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις, αλλά υπάρχει και μεγάλη όρεξη ! Σήμερα 12 χρόνια μετά από την ημέρα που πάτησα το πόδι μου στο τμήμα, αυτό έχει γίνει αγνώριστο ! Έχει βελτιωθεί τόσο που ζηλεύω τους σημερινούς φοιτητές... Με καθηγητές που είναι από τους καλύτερους στον κόσμο στο αντικείμενό τους, με εγκαταστάσεις σύγχρονες, με ανθρώπους που νοιάζονται για τη σχολή. Οι καθηγητές κάνουν εδώ και 3 χρόνια αξιολόγηση, ζητώντας από τους φοιτητές τη γνώμη τους σε κάθε μάθημα, ώστε να βελτιωθούν οι ίδιοι και το μάθημά τους ! Έχουν αναπτύξει και ολόκληρο πληροφοριακό σύστημα για να γίνεται ανώνυμα και αξιοκρατικά η διαδικασία...

Σχετικά με την αναγνώριση των πτυχίων, υπάρχει οργανισμός επίσημος που διαχειρίζεται τέτοια θέματα. Να σε ρωτήσω όμως κάτι; Αν αύριο πας σε ένα γιατρό (μακάρι να μη χρειαστεί ποτέ και να είσαι πάντα καλά !!) και εκείνος έχει σπουδάσει στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου αγοράζοντας το πτυχίο του πολύ φτηνά, δεν θα ήθελες κάποιος να σε προστατέψει από του Χάρου τα δόντια; Από όσο ξέρω, τα πτυχία από τα μεγάλα Πανεπιστήμια του εξωτερικού αναγνωρίζονται χωρίς πρόβλημα. Να σε ρωτήσω κάτι άλλο; Εγώ που έκανα 4 χρόνια για να πάρω πτυχίο από το Ελληνικό Πανεπιστήμιο γιατί να είμαι στην ίδια μοίρα με κάποιον που έκανε 3;

Μια τελευταία ερώτηση... Πως θεωρείς ότι τελείωσες με σφαιρική μόρφωση το λύκειο χωρίς να παπαγαλίζεις; Αφού όλοι ξέρουμε ότι μόνο αν παπαγαλίζεις παίρνεις βαθμούς του στυλ 18,2, οι οποίοι μπορεί να προέρχονται και από 20άρια σε Ιστορίες, Θρησκευτικά και άλλα μαθήματα κριτικής σκέψης...

Όσο για το πως η μόρφωση προάγει το άτομο... επέτρεψέ μου να διαφωνώ. Η παιδεία που επιτρέπει σε ένα άτομο να είναι υγιές μέλος μιας κοινωνίας και να σέβεται το συνάνθρωπό του, πολύ δύσκολα αποκτιέται στην ηλικία αυτή... Συμφωνώ ότι μπορεί να διευρυνθούν οι ορίζοντες του ατόμου, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να έχει τις βάσεις... Με άλλα λόγια, ο "βλάχος" και μορφωμένος, "βλάχος" θα παραμείνει...

@All Σχετικά με το θέμα Deree... Θεωρώ ότι εκτός από χαμηλό διανοητικό επίπεδο, οι σπουδαστές του είναι και κακομαθημένα παιδάκια που ο μπαμπάς πληρώνει για όλα... Δεν το λέω έτσι, έχω δείγμα το οποίο το επιβεβαιώνει σε ποσοστό 110% ! Τέλος μια σημείωση. Όταν πριν από μερικά χρόνια, δούλευα στην 1η μου δουλειά, το αφεντικό όταν έπρεπε να πάρουμε κόσμο στον τομέα μου, (και μιας και ήμουν εγώ ο μόνος προγραμματιστής που είχε, με εμπιστεύτηκε να προσλάβω εγώ τους συναδέλφους μου !!) μου είπε το εξής: "Ένα πράγμα μόνο σου λέω... Κόσμος από Deree και ΙΕΚ δεν μπαίνει εδώ μέσα ! Μόνο από Πανεπιστήμια και ΤΕΙ !!!!"

Τώρα αν η αγορά θέλει τους υποψηφίους του Deree γιατί τους πληρώνει 500 Ευρώ το μήνα, για 10 ώρες δουλειά την ημέρα... αυτό δεν είναι επαγγελματική αποκατάσταση !

και ναι είμαι απόλυτος ! Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα

Ηλιάνα είπε... @ 5 Οκτωβρίου 2007 - 10:07 μ.μ.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ηλιάνα είπε... @ 5 Οκτωβρίου 2007 - 10:27 μ.μ.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Lego είπε... @ 6 Οκτωβρίου 2007 - 12:13 π.μ.

@iliana
"Αυτό είναι μύθος που κυκλοφορεί το ίδιο το πανεπιστήμιο. Εξάλλου λίστες υπάρχουν πολλές, όχι όλες εξίσου έγκυρες."

Αυτό, αν σε ενδιαφέρει, έχει μετρηθεί με βάση την ποιότητα και την ποσότητα των δημοσιεύσεων που έχει ένα ίδρυμα... Να σου πω την αλήθεια, είμαι σίγουρος ότι το Τμήμα Πληροφορικής συγκεκριμένα, πρέπει να είναι σε ακόμα καλύτερη θέση.

"Γιατί οι γνώσεις που αποκόμισες εσύ και αυτός μπορεί να είναι οι ίδιες, απλά εκεί να διδάσκονται πιο αποδοτικά. Γιατί εκεί δεν κοιτάνε να βολέψουν όσο περισσότερους καθηγητές μπορούν, δημιουργώντας ένα σωρό μαθήματα, ή σπάζοντας 1 μάθημα σε 4 εξάμηνα...."

Αν κρίνω από το επίπεδο ΟΛΩΝ αυτών που έχω γνωρίσει και είναι αρκετοί, δυστυχώς δεν είναι το ίδιο. Το συμπέρασμα προκύπτει έπειτα από συνεργασία σε επαγγελματικό επίπεδο, για να μη νομίζεις ότι λέω λόγια του αέρα...
Για το κατά πόσο αποδοτικός είναι ο τρόπος διδασκαλίας λοιπόν, αν κρίνω από το αποτέλεσμα...
Επίσης αν θες να το πας και πιο μακρυά, το επίπεδο ενός ιδρύματος καθορίζεται και από το επίπεδο των φοιτητών του... Όταν σε μια σχολή είναι το top 5% σε επιδόσεις (μη μου πεις για παπαγαλία στην 1η δέσμη...) στον αδιάβλητο (μέχρι προσφάτως) θεσμό των πανελληνίων τότε αυτόματα το επίπεδο ανεβαίνει, και οι καθηγητές που είναι "άσχετοι" ξεμπροστιάζονται.

Α, ναι δημιουργόντας είναι λάθος... Τα "εις οντας" όταν τονίζονται γράφονται με Ω. Ούτε και εγώ ήμουν Γ Δέσμη...

"Και δεν καταλαβαίνω γιατί όσους σπουδάσαμε στο εξωτερικό πρέπει να μας βλέπετε σαν αντίπαλους. Εμένα πάντως και μόνο αυτό το γεγονός μου λέει πολλά που προτιμώ να κρατήσω για τον εαυτό μου."

Εσύ παρουσίασες ελιτίστικη συμπεριφορά και απαξίωση για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Έτσι, με κάνεις να σκέφτομαι το γνωστό με την αλεπού και τα ξινά σταφύλια...

Α, ναι συγνώμη που δεν είμαι τόσο υπεραθλητής και έπαιζα μόνο μπάσκετ (ακόμα παίζω.). Άσχετα αν έπαιζα 4 ώρες την ημέρα :) Φυσικά δεν ήμουν και μεγάλο ταλέντο ...

"ΥΓ:"Μια τελευταία ερώτηση... Πως θεωρείς ότι τελείωσες με σφαιρική μόρφωση το λύκειο χωρίς να παπαγαλίζεις; "

Θεωρείς ότι είναι μόρφωση η παπαγαλία;....."

Από τον εκνευρισμό σου φαίνεται ότι δεν διάβασες όλη την πρόταση μου. Ξαναδιάβασε την και πες μου τι εννοούσα... Αν πάλι την έχεις διαβάσει ολόκληρη, ειλικρινά δεν έχει νόημα να προσπαθήσω να σου εξηγήσω...

Ηλιάνα είπε... @ 6 Οκτωβρίου 2007 - 1:48 μ.μ.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Δημοσίευση σχολίου