Άρθρο 16: Η απάτη της αναθεώρησης...
| 13 αφορμές για διάλογο ]


Το σημαντικότερο επιχείρημα των υποστηρικτών της αναθεώρησης του άρθρου 16, είναι ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπει μια τάξη στο χάος των ιδιωτικών ιδρυμάτων που ήδη λειτουργούν. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη απάτη.
Το μόνο που χρειάζεται είναι μια απλή νομοθετική ρύθμιση και αυτό γιατί αρμόδιο γι' αυτά τα ιδρύματα είναι το υπουργείο Ανάπτυξης. Μια ρύθμιση που βάζει ποιο αυστηρά κριτήρια στην ποιότητα της παιδείας που παρέχουν (κτιριακές εγκαταστάσεις, μαθήματα, καθηγητές κ.τ.λ) όσο και στο καθεστώς διαφάνειας με τα οποία λειτουργούν, είναι αρκετή για να συμμαζέψει το χάος.
Δεν λέω ότι δεν χρειάζεται η αναθεώρηση. Χρειάζεται και μάλιστα πολύ, διότι πρέπει να υπάρχουν και ιδιωτικά πανεπιστήμια. Όχι, όμως, τώρα. Όχι, όμως, έτσι. Η αναθεώρηση πρέπει να είναι η κατάληξη ενός εθνικού σχεδίου αναδιάρθρωσης της Παιδείας. Πρέπει πρώτα να εκσυγχρονιστεί ο τρόπος που λειτουργούν όλες οι βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης, να αλλάξει η "πτυχιολατρική" νοοτροπία του Έλληνα, να βελτιωθεί η ποιότητα και οι απολαβές όλων όσων διδάσκουν τα παιδιά μας.
Όταν, όλα αυτά γίνουν κατάκτηση και όχι απλά δική μας επιθυμία, τότε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα είναι ευπρόσδεκτα. Γιατί, πολύ απλά, θα λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι αντικαθιστώντας το δημόσιο χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης...

13 αφορμές για διάλογο

tzonakos είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 10:28 π.μ.

Φαίνεται οτι σκέφτονται μόνο την απε ευθείας αντικατάσταση της δημόσιας παιδείας, θεωρώντας οτι ετσι αυτη εξυγιαίνεται.
Αλλα μάλλον στηρίζονται ετσι ιδιώτες που ειναι ιδιοκτήτες Ανωτατων ... Φροντιστηρίων.
Φροντιστηριακή λογική ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων κλπ.
Εχεις απόλυτο δίκιο για το Εθνικό σχέδιο αναδιάρθρωσης και την αλλαγή νοοτροπίας με τερματισμό της πτυχιομανίας που τόσες δεκαετίες ταϊζει φροντιστήρια !

Καλημέρα.

Ilias είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 11:22 π.μ.

"Μια ρύθμιση που βάζει ποιο αυστηρά κριτήρια στην ποιότητα της παιδείας που παρέχουν (κτιριακές εγκαταστάσεις, μαθήματα, καθηγητές κ.τ.λ) " , σωστό αν και πρώτα τις ίδιες ρυθμίσεις και ελέγχους πρέπει να κάνουν για τα δημόσια ιδρύματα. Πολλά ιδιωτικά παρέχουν καλύτερες συνθήκες φοίτησης και τα δημόσια με φωνές καταλήψεις και αντιρήσεις αυτο-υποβαθμίζονται...τέλος πάντων τεράστια συζήτηση αυτή..

Εξάκτινος είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 12:34 μ.μ.

http://exoaptonkyklo.blogspot.com/
Το δεύτερο άρθρο. Δεν είναι άσχημο το δημόσιο πανεπιστήμιο αλλά θέλει βελτίωση σε μερικά σημεία και μεγαλύτερη διεθνοποίηση. Απλά η διάλυσή του βολεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 1:15 μ.μ.

Συμφωνώ στο σκέλος ότι για τα υπάρχοντα κολλέγια, δεν χρειάζεται συνατγματική ρύθμιση, αλλά νομοθετική που θα βάζει αυστηρά κριτήρια.
Το άλλο ζήτημα, σίγουρα δεν είναι της ώρας.
Όμως τι είναι της ώρας;
Όχι απλά αλλαγή, αλλά κατάργηση των Πανελληνίων.
Οι εισακτέοι στις σχολές υψηλής ζήτησης θα προέρχονται από εσωτερικές λειτουργίες των πανεπιστημίων (π.χ. 1ος κύκλος σπουδών).
Σύστημα υψηλού επιπέδου "δια βίου εκπαίδευσης" με γενναία ανάπτυξη του πετυχημένου θεσμού του "Ανοικτού Πανεπιστημίου". (Εδώ θα μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν και τοπικοί φορείς π.χ. Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις ως Πύλες ή Θυρίδες των διαφόρων σχολών των "Ανοικτών Πανεπιστημίων"- διοργανώνοντας εξετάσεις, σεμινάρια, εργαστήρια με την επιστημονική εποπτεία του συμβεβλημένου ΑΕΙ)

Εξάκντινος είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 3:34 μ.μ.

Ρε παιδιά αυτό με το πρώτο έτος το έχουν κάτι elit πανεπιστήμια στη Γαλλία. Δε με ενθουσιάζει ιδιαίτερα. Προτιμώ τις πανελλαδικές.

Vassilis είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 4:52 μ.μ.

Οι λόγοι να γίνει αναθεώρηση του άρθρου 16 είναι πολλοί. Ένας από αυτούς είναι και το γεγονός ότι είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο (προφανώς η αυθεντία) που δεν επιτρέπει την λειτουργία Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Το ξέρω ότι κάποιοι βγάζουν σπυράκια με τον όρο "Ιδιωτικά", αλλά αυτή δεν είναι δικαιολογία να μην γίνει η αναθεώρηση. Από κει και πέρα αυτοί που έφεραν την παιδεία στην σημερινή της κατάσταση νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι προσεκτικοί όταν μιλάνε για βελτιώσεις και ποιότητα...!!!!

ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 5:27 μ.μ.

@vassili
Συμφωνώ, αλλά στις άλλες ευρωπαικές χώρες ( όπως π.χ στην Γαλλία) η ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση λειτουργεί συμπληρωματιά.
Το έγραψα και στο άρθρο, συμφωνώ με την αναθεώρηση. Όχι, όμως, τώρα και με τον τρόπο που γίνεται.
Περιμένω απο την κυβέρνηση να διορθώσει την δημόσια παιδεία και οχι να την θάψει κάτω απο την ταφόπλακα της ιδιωτικής εκπαίδευσης...

Εξάκτινος είπε... @ 2 Οκτωβρίου 2007 - 11:57 μ.μ.

http://www.dw-world.de/dw/
article/0,2144,2604248,00.html

http://www.dw-world.de/dw/
article/0,2144,2604249,00.html

http://www.dw-world.de/dw/
article/0,2144,2602073,00.html

Μήπως μπορεί κάποιος να μου δώσει τον κώδικα για να βάζω τα λινκς?

Ανώνυμος είπε... @ 3 Οκτωβρίου 2007 - 12:03 π.μ.

http://www.dw-world.de/dw/
article/0,2144,2605562,00.html

Ηλιάνα είπε... @ 3 Οκτωβρίου 2007 - 6:44 π.μ.

Ξεκίνησα να γράφω σχετικά εδώ, αλλά βγήκε τεράστιο και το ανέβασα στο blog μου! http://maria-iliana.blogspot.com/

ΣΤΑΘΗΣ είπε... @ 3 Οκτωβρίου 2007 - 1:57 μ.μ.

Ημουν κι εγώ κάποτε φοιτητής (για την ακρίβεια... σπουδαστής στα ΤΕΙ). Στην εποχή των μεγάλων καταλήψεων... Συμμετείχα σε εκείνο το πραγματικά μεγάλο κίνημα των μαθητών και των φοιτητών, ένα νικηφόρο κίνημα - όπως και το περυσινό - που αποτέλεσε τροχοπέδη στην προσπάθεια της υποβάθμισης της δημόσιας παιδείας και την εγκαθύδριση της ιδιωτικής. Η συνέχεια ήταν θαυμαστή. Έγιναν μεγάλες διεργασίες μέσα στο φοιτητικό κίνημα. Όχι τόσο στις εκλογές του (εκεί είναι γνωστό ότι έρχονται ξεχασμένοι να ψηφίσουν "με αεροπλάνα και βαπόρια" όπως ακριβώς και στις εθνικές) αλλά μέσα στις σχολές και τις συνελεύσεις.
Είδα παρατάξεις να αυτοδιαλύονται, φοιτητοπατέρες να απομονώνονται, είδα νέα παιδιά να επανακαθορίζουν ιδεολογίες και στάσεις ζωής.
Συμμετείχα ενεργά σε νέες κινήσεις, ανεξάρτητες παρατάξεις, και δυναμικές συνελεύσεις.
Συμμετείχα σε διεργασίες, ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ και ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ, οι οποίες πραγματικά γεννούσαν πολιτικές θέσεις, οράματα και αγωνίες. Απόλαυσα εν τέλει σε όλο του το μεγαλείο, το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο, το δικαίωμα στην έκφραση και την ελεύθερη σκέψη.
Συμμετείχα όμως και σε όργανα. Στα όργανα διοίκησης τμημάτων, σχολών και του ίδιου του ιδρύματος.
Εκεί γνώρισα την άλλη πλευρά της δημόσιας εκπαίδευσης.
Είδα πρόσωπα γαντζωμένα σε καρέκλες (οι ίδιοι είναι μέχρι και σήμερα), ανίκανους ευνοημένους να βάζουν τρικλοποδιές στο νέο και το αξιόλογο, να προσπαθούν να με χειραγωγήσουν με κάθε δυνατό τρόπο, ώστε να παραμείνουν στις θέσεις τους. Είδα μίζες, διαπλοκή, βόλεμα, αναξιοκρατία.
Και κατάλαβα δύο πράγματα.
1) Η κοινωνία μας, εμποτισμένη με τα παραπάνω "ήθη", έχει και τα ανάλογα σχολειά της, τους δασκάλους που της αναλογούν.
2) Για την παραγωγή του υπάρχοντος αποτελέσματος (δηλαδή της παρεχόμενης ποιότητας παιδείας) θα χρειαζόταν μικρότερο ποσοστό του προϋπολογισμού από το ήδη υπάρχων, αρκεί να εξέλειπαν ή μίζα και ο παράνομος, ανεξέλεγκτος πλουτισμός.
Το κακό με το φοιτητικό κίνημα, είναι ότι ο φοιτητής, έρχεται, αποφοιτά ή όχι και φεύγει απο τον χώρο του πανεπιστημίου. Οι καθηγητές του όμως μένουν, είναι εκεί και κινούν τα νήματα χωρίς κανείς να μπορεί ή να θέλει να τους ελέγξει. Αυτός είναι ο λόγος που στις περυσινές εξελίξεις στην παιδεία στεκόμουν κριτικά απέναντι στο φοιτητικό κίνημα, όταν το είδα να κατεβαίνει στους δρόμους με συμμάχους τους... "δασκάλους" του (εξαιρέσεις, λίγες έστω, ευτυχώς θα υπάρχουν πάντα).
Να διατρανώνουν την αντίθεσή τους, απόλυτα και κατηγορηματικά στην - τελικά - οποιαδήποτε πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 16.
Της βάσης δηλαδή στην οποία στηρίζεται ΟΛΟ το σύστημα της αντιπαραγωγικής, ολιγαρχικής και ελιτίστικης παιδείας που υπάρχει και σήμερα στην χώρα μας.
Ναι, είναι σοβαρό το θέμα της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων. Σε αυτό το ενδεχόμενο ΔΙΑΦΩΝΩ ΠΛΗΡΩΣ. Γιατί πιστεύω πως η παιδεία αποτελεί ΔΙΚΑΙΩΜΑ και πρέπει να δωθεί απλόχερα στο λαό.
Το ζητούμενο όμως είναι η ποιότητα αυτής της έρμης παιδείας. Και αυτό χρειάζεται να συζητηθεί.

exoaptonkyklo είπε... @ 4 Οκτωβρίου 2007 - 3:00 π.μ.

Δες αν θες το σχετικο με το αρθρο 16 post στο blog μου.Θα στο αντεγραφα εδω αλλα ειναι λιγο μεγαλο.

Ανώνυμος είπε... @ 13 Οκτωβρίου 2007 - 10:29 μ.μ.

Δυστυχώς, για μένα που είμαι 43 ετών, όλη αυτή η φάση που γίνεται με τις καταλήψεις περισσότερο μου δημιουργεί την αίσθηση της κοπάνας και του χαβαλέ, και πολύ λιγότερο την αίσθηση της ειλικρινούς ανησυχίας για το μέλλον της Παιδείας. Και αυτό γιατί όλες οι εκδηλώσεις της σημερινής νεολαίας, θυμίζουν πάρτυ, νίκη της ομάδας, και "μαγκιά" με την εντελώς κακή έννοια. Δεν μπορώ να ξεχάσω καθηγητή σε συνέντευξη στην τηλεόραση (έχει πολλά χρόνια) που έλεγε ότι δεν χρειάζονται κι άλλα λεφτά για την Παιδεία, την στιγμή που στα υπόγεια όλων των σχολών υπάρχουν μηχανήματα εκατομμυρίων, για τα οποία παλά κανείς (και πρώτοι οι φοιτητές) δεν νοιάζονται.

Δημοσίευση σχολίου