Σιωπή...
| 1 αφορμές για διάλογο ]

Επέστρεψα απο τις χειρότερες διακοπές της ζωής μου. Τι και αν η θάλασσα και το νησί ήταν τέλειο. Τι και αν είχα δίπλα μου την καλύτερη συντροφιά που μπορούσα να φανταστώ ποτέ. Η ψυχή μου μαύρισε απο την στάχτη και τον πόνο...

1 αφορμές για διάλογο

Βαγγέλης είπε... @ 1 Σεπτεμβρίου 2007 - 2:57 μ.μ.

Ακόμα κι όταν ανασαίνεις ακόμη καταπίνεις τις στάχτες των δέντρων (για μην πω το τραγικότερο , των ανθρώπων και των ζώων). Πως είναι δυνατόν λοιπόν να ξεχάσεις; Και ίσως είναι καλύτερα. Να μην ξεχάσουμε ποτέ.

Δημοσίευση σχολίου